Bloedschaamte

Ik zit op werk en ben in gesprek met collega’s. Het valt me op dat hun blik soms gericht is op mijn handen. Op het moment dat ik me er bewust van word, merk ik ook op dat ik mijn nagelriemen aan het stukmaken ben. Ik merk het, ik zie het, maar ik kan niet stoppen. Het wordt een obsessie en leidt me volledig af van het gesprek. Het is nog niet egaal genoeg. Er MOET nog een velletje af. Het voelt nog niet bevredigend genoeg.

Skin Picking Disorder, ook wel dermatillomanie of huidpulkstoornis genoemd. Het is zo vreselijk frustrerend. Het is een soort zichtbare vorm van mijn angststoornis. Ik weet dat het er is, ik weet dat het nergens op slaat, maar ik kan niet stoppen. Alleen is dit ook nog eens zichtbaar voor de buitenwereld. En hoe!

Regelmatig zit ik onder de wondjes. Sterker nog: Regelmatig zit ik wondjes te creëren waar anderen bij zijn. Zo gênant! Ik hoop regelmatig dat anderen het niet zien, maar het is bijna niet te missen. 

De wondjes op mijn vingers komen het meest voor. Deze zijn ook het grootst en blijven het langst zitten. Dit zijn wondjes die er regelmatig voor zorgen dat ik veel te laat ga slapen. Ik lig dan in bed te piekeren en voel opeens een hard stukje huid naast mijn nagel. Ik blijf dan huid weghalen tot het bevredigend genoeg voelt. En ja, dat duurt soms uren.

Een andere plek die veel te lijden heeft onder mijn skin picking, is mijn mond, Mijn lippen vooral. Het begint met het voelen met mijn tanden of tong of mijn lippen egaal zijn. Omdat ze bijna nooit zo egaal zijn als ik zou willen, begin ik erop te bijten. Of ik ga aan velletjes trekken. Dit gaat door tot bloedens toe. 

Soms haalt mijn vriend mijn handen weg of zegt hij dat ik moet stoppen, omdat het anders weer gaat bloeden. Ik weet dat hij gelijk heeft en vaak stop ik dan ook meteen. Maar enkele minuten later is de druk in mijn hoofd zo hoog, dat ik alsnog verder ga. Het is zo vermoeiend.

Op het moment is het enorm aanwezig en zit ik onder de wondjes. Gelukkig weet ik dat dit periodes zijn en dat er hierna weer een goede periode komt. Het is nu dus afwachten en hopen dat ik mezelf niet te erg laat meeslepen door de druk in mijn hoofd. Er liggen mooie dingen in het verschiet, dus wie weet wint de positiviteit het van de dwang. We gaan het zien.

Lees ook:

  • pexels photo 190574

    "Nee, ik werk niet. Nee, ik heb niet gestudeerd. Ja, ik heb het vwo afgerond. Nee, ik werk en studeer niet omdat er een destructief motortje in mijn hoofd zit. Altijd. Schreeuwend. "MEER, BETER, MEER, BETER, NOG MEER, NOG MEER,…

Kijk voor tips om om te gaan met psychische klachten ook eens op psyche.tips

lees meer