Besef: ik mag plezier hebben

Besef: ik mag plezier hebben

De laatste dagen besef ik steeds meer dat mijn eigenwaarde nogal samenhangt met wat ik doé en niet met wie ik nu eigenlijk ben. Begrijp me niet verkeerd, niks mis met actie en ondernemen, alleen… het HOEFT niet. Ook als ik niks doe, mag ik mezelf waardevol vinden. Ook als ik even niks voor anderen beteken, ben ik een goed mens. Alleen op dit moment, als ik dat allemaal weghaal, blijft er weinig van mij over. Mijn eigenwaarde hangt samen met de volgende dingen:

  • Begripvol en behulpzaam zijn voor anderen
  • ‘Iets’ te doen hebben
  • Geld verdienen
  • Leren
  • Een inspiratie zijn
  • Mijn talenten gebruiken

En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Wat valt op? Allemaal maatschappelijke en menselijke verwachtingen. Waar staat bijvoorbeeld ‘plezier hebben’, ‘gelukkig zijn’, ‘gezond zijn’? Of gewoon het feit dat ik besta, dat ik mijn leven mag doorbrengen op de aarde, is dat niet al genoeg reden om het waard te zijn? Het feit dat ik het verdien om te leven, net als alle andere mensen op de wereld?

Ik ben nu al een half jaar bezig met mijn herstel en ik besef  pas sinds een paar dagen dat ik plezier mag hebben in mijn leven. Hoe bizar is dat? Gezond zijn en gelukkig zijn, daar was ik al iets meer mee bezig. Maar plezier? Hell no. Ik wilde gelukkig en gezond worden zodat ik zo snel mogelijk terug kon naar school of beginnen met freelancen. Dat is toch bizar? Dat je besluit een tussenjaar te nemen voor jezelf, maar dan alsnog gaat leven naar zo snel mogelijk weer kunnen werken (op school). BI-ZAR. Ja, dat vind ik het.

Want hoe zit het met foto’s maken? Lezen? Piano spelen? Video’s maken? Koken? Muziek luisteren? Wandelen? Uitgaan? Schrijven? Het betreurende antwoord is dat ik me met de meeste dingen nog niet heb beziggehouden. En als dat al wel zo was, dan deed ik het om ‘gezond’ en ‘gelukkig’ te worden, niet om plezier te hebben. Terwijl plezier juist een groot onderdeel is van gelukkig zijn. Maar, het zou geen middel moeten zijn om gelukkig of gezond te worden. Ik zou het gewoon moeten hebben omdat ik dat wil, omdat ik het verdien. Omdat ik het verdien dat ik besta, ongeacht of ik ‘nuttig’ ben voor een ander of de maatschappij. Ik moet ‘nuttig’ voor mezelf zijn en stoppen met strijden om maar zo snel mogelijk weer mee te kunnen doen aan de maatschappelijke verwachtingen.
Want wie plezier heeft in wat ‘ie doet, bewandelt zelfs blindelings het juiste pad.

Lees ook:

  • Ik zink

    Ik kijk op de klok. Het is nog maar 10 uur 's ochtends. De dag die voor me ligt lijkt een eindeloze marteling. De pijn die ik voel is jammerend en intens. Ik sop de…

  • flower blossom bloom blue 70353

    Want ik wil vergeten. Ik wil vergeten dat ik niets waard was, sociaal gehandicapt, en scheldwoorden die ik niet wil herhalen. Ik wil de herhaling in mijn hoofd vergeten. Ik wil de walging die ik…

  • pexels photo 245618

    Ik ben al vijf dagen aan het twijfelen. Zal ik iets schrijven? Ik wil zo graag dat mensen me vooral zien als een intelligent, lief, grappig, snel, stuiterend ding. Niet als een vrouw met een…

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.