Ben ik echt zo erg?

De afgelopen jaren ben ik enorm veranderd. Ik vind van mezelf dat ik vroeger nogal zwak was. Ik liet makkelijk over me heen lopen en ik kreeg ook altijd als feedback dat ik meer van mezelf mocht laten horen. Ik durfde mijn mening niet te uiten en dacht eigenlijk altijd dat ik anderen tot last was, als ik iets van mezelf liet horen. Tijdens mijn opleiding SPH en vooral tijdens mijn eindstage werd hier veel aandacht op gevestigd. Er werd gezegd dat ik een te hoge tolerantie had en dat dit niet altijd goed werkt in de jeugdzorg, ondanks dat ik hier op mijn stage nog nooit problemen mee had gehad. Ik was te lief en ik vond teveel goed.

Door verschillende privégebeurtenissen ben ik wat harder geworden. Ondanks dat ik nog steeds enorm onzeker ben, spreek ik nu wel alles uit. Ik wil dat alles wat ik vind op tafel ligt. Als ik me ergens aan erger, vind ik dat ik dat met de persoon in kwestie moet delen. Als ik ergens een mening over heb, vind ik dat ik die moet uitspreken. Ik heb gemerkt dat ik het moeilijk vindt als mensen feedback achterhouden, maar het je wel persoonlijk verwijten als je datgene doet waar zij eigenlijk feedback op zouden moeten geven.

Ik denk dat ik mij door mijn hardere houding minder populair heb gemaakt bij collega’s. Ik druk op de zere plekken en ik signaleer wat anderen misschien niet gesignaleerd willen hebben. Het voelt voor mij alsof ik nu eindelijk doe waar ik jarenlang feedback op heb gekregen. Ik laat niet meer over me heen lopen, maar sta sterker in mijn schoenen. Waarom voelt het dan zo rot? Ik ben nog steeds lief en zorgzaam en behulpzaam. Ik ben flexibel en collegiaal en toch voelt het alsof ik soms word uitgekotst. Ben ik misschien doorgeslagen naar de andere kant? Heb ik de juiste balans nog niet gevonden? Ik weet het niet. Ik krijg het ook niet te horen. Ik krijg geen feedback meer, ik voel alleen de gespannen sfeer. En ik weet niet wat ik ermee moet.

Misschien zie ik het allemaal wel verkeerd en is het de onzekerheid die zeer sterk aanwezig is. En misschien voel ik het ook wel goed aan. Misschien ligt het niet perse aan mij, maar pas ik gewoon niet in dit team.
Ik weet het allemaal niet, maar ik weet wel dat ik ermee aan de slag moet gaan voor mezelf. Dus wie weet wordt dit nog vervolgd.

2 Comments

  1. A

    Ik herken dit zo erg, alleen dan omgedraaid. Ik was altijd het directe, eerlijke meisje waarvan mensen vonden dat ze te confronterend was. Langzaamaan veranderde ik in een extreem meegaande persoonlijkheid die niet van zichzelf durfde te laten horen. Ik begon te denken dat mensen nou eenmaal niet tegen de waarheid konden en dat niet accepteerden. Totdat ik een paar weken geleden in aanmerking kwam met een les feedback geven. Ik heb geleerd dat ik ook gewoon eerlijk en direct kan zijn zonder dat ik mensen het gevoel geef dat ik ze aanval. Ik weet niet of dat bij jou het geval is, maar misschien kan het je ook helpen om je hier wat meer in te verdiepen. Het heeft mij in ieder geval veel meer zelfvertrouwen gegeven en ik durf nu weer wat meer van mezelf te laten zien.

    1. Bedankt voor je reactie :). Ik ben een enorme voorstander van feedback cursussen en heb ze zelf ook wel gevolgd. Ik heb destijds nooit verbeterpunten te horen gekregen op mijn manier van communiceren bij feedback geven. Al is dit wel alweer een tijdje terug.
      Ik merk vooral dat op mijn werkplek feedback geven en krijgen niet de standaard is. Een collega heeft zelfs eens gezegd: ‘Dat doen wij hier gewoon niet.’ Ik heb daar wel moeite mee.
      Wel fijn dat jij zoveel aan de feedbackles hebt gehad. Misschien toch wel het proberen waard voor mij 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik toon graag een persoonlijke blog onder mijn reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.