Blogs over zelfzorg

Even me-time

Ik loop over het strand. Het is ijskoud, maar het boeit me helemaal niet. Ik heb de hand van m’n vriendje vast. De persoon die ik het meest vertrouw, waar ik superveel om geef. Hij heeft me een dagje meegenomen naar Scheveningen. Even eruit, even uitwaaien. Ik vind de zee altijd zo mooi en rustgevend. Ik kan er uren naar kijken en er ook helemaal in opgaan: Wat gebeurt er allemaal in die zee? Daar […]

Verder lezen

Zwanger dsmmeisje (vervolg)

Begin juni 2017 had ik hier een blog gepost over zwanger zijn terwijl je een dsmmeisje bent. Teruglezen? Klik dan hier Ik ben op 12 december moeder geworden. Als ik heel eerlijk ben vond ik het allemaal heel erg pittig. Pas nu ik een tiental weken verder ben kan ik (steeds meer) genieten. De liefde was er wel direct! Dat is nooit een probleem geweest. De problemen zaten vooral in andere dingen. Dingen waar ik […]

Verder lezen

Hoop voor de toekomst

Als je wereld in elkaar stort, gaat het leven wel gewoon door. Voor jou voelt het misschien alsof er geen hoop voor de toekomst is, maar die hoop is er vast wel. Alleen ben ik inmiddels die hoop ook een beetje kwijt. De laatste tijd is er veel narigheid op elkaar gestapeld, dingen die ik dacht wel aan te kunnen, in combinatie met het studerende leven en (de verwerking van) mijn trauma’s. Achteraf kwam ik […]

Verder lezen

Als de overheid zich ermee gaat bemoeien

Afgelopen woensdag (7 februari 2018) heb ik deelgenomen aan Moodcamp. Een “obstacle run” (in hip Engels, maar in gewoon Nederlands “stormloop”) van 2 km georganiseerd om aandacht te geven aan depressie. De initiatiefnemer was het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en dan met name vanuit de campagne ‘Hey! Het is oké’. Het doel van dit evenement en de campagne is om depressie bespreekbaar te maken. De overheid hoopt dat de drempel om over psychische […]

Verder lezen

Goed genoeg zijn

Het is een tijdje geleden dat ik heb geschreven. Ik zit nu in de trein onderweg naar huis en zie dan al die nieuwe blogs op de site van dsmmeisjes. Blogs waarin ik zoveel herken, die me motiveren om zelf weer te schrijven. En ik kan het niet laten, maar ik voel zelfs een stuk jaloezie. Er zitten goede blogs tussen, goede schrijvers… Maar ik wil nu eenmaal de beste zijn. Ondanks dat ik de […]

Verder lezen

Gezellige feestdagen(?)

Het is weer december: sinterklaas, kerstmis, oud en nieuw, en in mijn geval ook mijn verjaardag. Persoonlijk snap ik niet waarom al die feestdagen zo dicht bij elkaar liggen. Het lijkt me leuker als ze verspreid zouden zijn over het hele jaar. Maar goed, daar heb ik weinig over te zeggen. Waar ik wel wat over te zeggen heb is hoe ik deze dagen invul. Vroeger deed ik wat ik dacht dat er verwacht werd. […]

Verder lezen

Terug naar de GGZ

De kogel is door de kerk: ik ga hulp zoeken. De afspraak bij mijn huisarts om te praten over een doorverwijzing is gemaakt. Zeggen dat ik daar weinig zin in heb, is een optimistische formulering. Ik knaag nog liever mijn eigen hand af dan dat ik aan mijn huisarts ga toegeven dat ik hulp nodig heb. Maar ik moet wel. Het alternatief – nog meer jaren aan mijn twaalf jaar eetstoornistijd toevoegen – vind ik […]

Verder lezen

#zelfzorg

Zelfzorg, pas jij het toe? Heb jij geleerd om lief te zijn voor jezelf en voor jezelf te zorgen? Gebruik je deze hastags wel eens? Ik best vaak, maar onlangs liet mijn psycholoog me ergens bewust van worden. Namelijk dat ik door mijn jeugd/verleden eigenlijk helemaal niet heb geleerd/ meegekregen hoe ik lief moet zijn voor mezelf. En dit zette me aan het denken en gaf me een nieuw inzicht wat betreft zelfzorg. Ik was […]

Verder lezen

Bodemloos

Soms verlang ik er nog zo naar dat iemand mijn hand vast houdt terwijl ik naar school loop. Ik verlang naar iemand die door mijn haren strijkt tot ik in slaap val of voorleest alsof ik weer een klein meisje ben.  De tranen in mijn ogen die ik krijg wanneer mijn vader mijn hand vast houdt. Alleen de tijd is er om te realiseren dat ik volwassen ben geworden, dat mijn kindertijd voorbij is. Ik […]

Verder lezen

Yogaminnende quinoakut

Toen ik vanmorgen wakker werd, realiseerde ik dat ik ben geworden wat ik tien jaar geleden haatte: een yogaminnende sportverslaafde healthfood junkie die warm wordt van dingen als quinoa bowls (maar nog liever boekweit, want dat is duurzamer) veganistisch eten en bijna elke dag begint met een bakje overnight oats omdat het zo gezond is. Ik heb de suiker bijna volledig uit mijn leven gebannen, omdat het slecht is. Uitgezonderd een maandelijkse reep extreem verantwoorde […]

Verder lezen