Blogs over schematherapie

Herstellen is mijn verantwoordelijkheid

Afgelopen week had ik mijn eerste therapiesessie na een therapiepauze van zes weken. Mijn therapeut was eigenlijk van plan om vijf maanden op reis te gaan, dus die zes weken waren te overzien. In tegenstelling tot wat ik verwacht had van zo’n eerste sessie, was het heel verhelderend. En confronterend. Ik werd wakker geschud: herstellen blijkt mijn verantwoordelijkheid te zijn. Wel of niet herstellen, het is mijn beslissing. Het werd mij duidelijk toen ik weer […]

Verder lezen

Patronen doorbreken

Een aantal jaar geleden kreeg ik de tip om het boek Patronen doorbreken aan te schaffen. Een boek dat inzicht geeft in diverse modi, hoe die te herkennen, en ook advies hoe die patronen te doorbreken. Niet wetende, dat ik nu een aantal jaar later, precies dat zou doen, breken met oude gewoontes, schema’s, dysfunctionele modi, en vooral met patronen. Ik had geen idee hoe ik gevormd was door trauma, dat veel wat ik als […]

Verder lezen

De onvoorspelbaarheid van mijn moeder

Toen ik het huis uitging, op kamers ging wonen, dacht ik: nu kan ik mijn leven leiden zoals ik dat wil. Ik studeerde, werkte, ging uit, ging op vakantie. Maar ergens bleef er iets knagen: ik voelde me vaak moe, verdrietig, onrustig. Alleen en eenzaam, zonder dat ik dat doorhad. En ik wist niet waarom. Pas toen ik kinderen kreeg liep ik echt vast en kwam ik erachter dat ik wel uit huis was gegaan, […]

Verder lezen

Mijn therapeut wil me helpen

Volgens mij heb jij het beste met mij voor. Dat kwam er tijdens een sessie in mij op, na meer dan een jaar schematherapie. Deze gedachte over mijn therapeut is een grote stap voor mij.  Ik meldde mij aan voor schematherapie vanwege angstklachten die mijn leven beheersen. Het bleek een enorme stap voor mij om naar therapie te gaan. De eerste maanden was ik dagen voor de sessie al van slag. Ik was bang. Bang […]

Verder lezen

Rouw ik wel zoals het moet?

“Rouw je daar nou nog steeds om?” Ik schrok. Zo’n tien seconden geleden was ik nog gezellig aan het eten met een vriendin, maar nu had ik het gevoel dat ik mezelf moest verdedigen. Het is namelijk al bijna twee jaar geleden dat mijn moeder overleed, maar ik rouw er nog om. Niet elke dag, niet altijd meer met de fysieke pijn die je dan voelt, maar rouwen doe ik nog. Dus antwoordde ik zoals […]

Verder lezen

Hoe pijn en groei samen kunnen gaan

Een paar weken geleden schreef ik over een nogal heftige confrontatie tijdens groepstherapie.Het was een situatie die ervoor zorgde dat er veel oude pijn omhoog kwam, wat ervoor zorgde dat ik mijzelf terug wilde trekken en waardoor ik de neiging kreeg al het verdere contact te vermijden, zowel letterlijk als figuurlijk. Achteraf gezien is het ook een situatie die, ondanks de pijn, mij veel heeft geleerd over mezelf en heeft gezorgd voor groei. De situatie […]

Verder lezen

Een confrontatie tijdens groepstherapie

Van de week gebeurde er iets tijdens groepstherapie waardoor ik enorm geraakt werd in een oud pijnpunt. Groepsgenoten ergerden zich aan mij door mijn onvermogen om af te stemmen op anderen en door nog wat andere dingen. Ik zat huilend achter mijn computer toen het tot een confrontatie kwam. Een confrontatie waar ik ontzettend veel van kan leren, zoals de mensen om mij heen zeggen, maar wel een die heel veel pijn doet en veel oude […]

Verder lezen

Boos

Boosheid is verkeerd. Je mag niet boos zijn. Je bent slecht als je boos bent. Je moet je boosheid inhouden. Met boosheid bereik je niets; het is zinloos. Je mag je boosheid al helemaal niet uiten. Boosheid is zonde. Lang lukte het me niet om me boos te voelen. Ik had m’n boosheid heel ver weggestopt. Ik kon er met geen mogelijkheid bij komen. Ik had allemaal ouderstemmen over boos zijn, zoals ik in de […]

Verder lezen

Zorgen voor mijn jongere ik

Ik zit op de bank en begin onrust in mijn lichaam te voelen die ik niet kan plaatsen. Ineens voel ik dat het te maken heeft met de jongere kant in mij en zie ik mijn (denkbeeldige) jongere ik wegduiken in een hoekje van mijn woonkamer. Hij is weer zo bang dat mensen hem wat aan gaan doen. Zoals dat vroeger zo vaak gebeurde. Niet veilig voor zijn vader die hem seksueel misbruikte, buurkinderen die […]

Verder lezen

Omgaan met ouderstemmen

Je bent zo’n trut. Niemand houdt van jou. Niemand vindt jou aardig. Je bent slecht. Je moet alles goed doen. Je mag geen fouten maken. Je moet voor anderen zorgen om je gebreken te compenseren. Alles aan jou is fout. Jij doet ook altijd alles fout. Ik haat je. Je hebt geen recht van spreken. Je bent lelijk. Je bent dik. Je bent een hork in sociaal opzicht. Mensen zijn niet te vertrouwen. Je moet […]

Verder lezen

Opgejaagd

Hieronder beschrijf ik enkele ervaringen met en als gevolg van emotioneel misbruik. Tijdens het schrijven heb ik teruggeblikt, en heb ik geprobeerd ervaringen hierbij samenhangend te integreren in deze blog. Omdat ik op deze website nog weinig over emotioneel misbruik heb gezien, ben ik benieuwd of jullie hier iets van herkennen. Hoe dan ook wil ik bij deze graag wat van mijn ervaringen delen. Me opgejaagd voelen en eigenlijk willen vluchten. Zo werkt mijn leven […]

Verder lezen

Mijn veilige plek

Safe, I’m finally safeI can hide here, I can hide here Deze regels uit het liedje Safe van Alisa Turner raken me. Ik huil niet snel, maar bij het horen van dit liedje moet ik af en toe een traan wegpinken. Veilig heb ik me weinig gevoeld in mijn leven. Thuis niet (zie mijn blog over mishandeling door mijn brusje). Op school niet.  Verstoppen is iets wat ik wel ken. Ik kan me goed herinneren […]

Verder lezen

De cocktail van schema’s en modi

In voorgaande blogs heb ik afzonderlijke schema’s besproken. Helaas is het niet zo overzichtelijk dat je op zondag last hebt van schema A, op maandag van schema B enzovoort. In korte tijd kunnen er heel wat schema’s langs komen. Deze schema’s uiten zich in de vorm van verschillende modi. Het kost moeite om te ontwarren wat er dan allemaal tegelijk in mijn hoofd gebeurt, maar ik zal een poging wagen. Laatst zat ik in een […]

Verder lezen

Mmmmbuddies: Verwoord je emoties met emotiekaarten

Ik ben Valérie. En ik bekroonde mezelf onlangs en zonder enige pretentie, tot ambassadrice van het eiland Psychische Kwetsbaarheid. Om deze zelfgekozen titel met trots te dragen, heb ik  heel wat watertjes doorzwommen.  Er bestaan heel wat (voor-) oordelen over het eilandje waar ik samen met 25% van de bevolking vertoef. Om die reden, om de schaamte te doorbreken en om een einde te maken aan de taboes, heb ik besloten om mijn land te […]

Verder lezen

De laatste dag van mijn deeltijdtherapie

Gisteren was de laatste dag van deeltijdtherapie. Het was mooi en vreemd tegelijk. De traditie is dat degene die vertrekt op bepaalde onderdelen bepaalt wat er gaat gebeuren, in een mate die je zelf bepaalt. Ongemakkelijk, daar word ik bang van, als ik besef dat de aandacht op mij gericht is. Maar dat is ook goed, de angst voelen, maar het niet je pad laten bepalen. Ik vond het heel mooi om te horen hoe […]

Verder lezen

Wantrouwen richting andere mensen

“Leuk om elkaar weer gezien te hebben!” zegt een vriendin tegen me. Bij zo’n op het oog onschuldige opmerking slaat mijn hoofd op hol. Ik geloof niet dat die vriendin het meent. Nee, ze zegt die alleen maar omdat het netjes is. Of omdat ze denkt dat ze mij langer aan het lijntje kan houden als ze zoiets zegt. Wat haar redenen dan ook mogen zijn, tegen mij liegt ze. Een andere situatie: “We hadden […]

Verder lezen