ouder met kind

Omgaan met ouderstemmen

Je bent zo’n trut. Niemand houdt van jou. Niemand vindt jou aardig. Je bent slecht. Je moet alles goed doen. Je mag geen fouten maken. Je moet voor anderen zorgen om je gebreken te compenseren. Alles aan jou is fout.

rennend jongetje

Opgejaagd

Hieronder beschrijf ik enkele ervaringen met en als gevolg van emotioneel misbruik. Tijdens het schrijven heb ik teruggeblikt, en heb ik geprobeerd ervaringen hierbij samenhangend te integreren in deze blog. Omdat ik op deze website nog weinig over emotioneel misbruik

meisje achter zonnebloem

Mijn veilige plek

Safe, I’m finally safeI can hide here, I can hide here Deze regels uit het liedje Safe van Alisa Turner raken me. Ik huil niet snel, maar bij het horen van dit liedje moet ik af en toe een traan

thought catalog

De cocktail van schema’s en modi

In voorgaande blogs heb ik afzonderlijke schema’s besproken. Helaas is het niet zo overzichtelijk dat je op zondag last hebt van schema A, op maandag van schema B enzovoort. In korte tijd kunnen er heel wat schema’s langs komen. Deze

meisje kijkt over haar schouder

Wantrouwen richting andere mensen

“Leuk om elkaar weer gezien te hebben!” zegt een vriendin tegen me. Bij zo’n op het oog onschuldige opmerking slaat mijn hoofd op hol. Ik geloof niet dat die vriendin het meent. Nee, ze zegt die alleen maar omdat het

meisje kijkt in spiegel

Behoefte aan aandacht

Door het schema Emotioneel tekort heb ik een onverzadigbare behoefte aan aandacht als gevolg van emotionele verwaarlozing. Omdat die behoefte onverzadigbaar is, is het nooit goed genoeg. Altijd verlang ik naar meer. Gaat het niet goedschiks, dan maar kwaadschiks. Al

meisje liggend op bed

Emotioneel tekort

AU. Ineens is het er. Het neemt me volledig in beslag. Het zorgt dat ik niet goed na kan denken. Het doet zo’n ontzettende pijn. Zo’n pijn dat ik niets liever wil dan weg ervan. Het voelt ondragelijk. Het overvalt

stoelen

De beschermer en de straffer

Het was een drukke bedoening in de kamer van mijn psychologe. Wij zaten er natuurlijk, maar de ruimte was gevuld met nog drie andere stoelen. Mijn vraag was of we de stoel van de beschermer alsjeblieft een beetje opzij konden

leeuw

Waar zijn de sterren heen?

Diepe eenzaamheid. Het voelt donker en als een diep zwart gat. Het is de diepe eenzaamheid van het kleine meisje in mij. Van het kleine meisje dat geen liefde, veiligheid en geborgenheid heeft gekend in haar jeugd. Die geen moeder heeft gehad,

stapel jonge poezen

Ik zit in de veeleisende poezenmodus

Als ik over emoties moet praten, of pijn heb, of me juist heel fijn voel, en ik in een veilige omgeving zit, begin ik te miauwen. Ik heb een heel arsenaal aan kattengeluiden, van “miew” ik hou van je, “pgggrrrr”