Blogs over therapie

Trots

‘En zou je nu trots kunnen zijn op jezelf?’ De afronding van een sessie EMDR afronden met iets positiefs, het lukt me niet. Trots? Wat overdreven. Ik doe gewoon wat nodig is. Punt. Nee, trots zijn zit er nog niet in, ook al heb ik net een uur lang herbeleefd hoe ik als meisje van 5 misbruikt werd. Wel lukt het me steeds beter om goed voor mezelf te zorgen. Zo heb ik vandaag zelf […]

Verder lezen

Therapie als APK

Toen ik een aantal jaar geleden, na eerst lang zelf aangemodderd te hebben, toch maar eens besloot om in therapie te gaan, schaamde ik mij altijd een beetje. Want hoewel half Nederland tegenwoordig bij een psycholoog loopt, heerst er nog steeds wel een beetje een taboe over het ‘lopen bij een hulpverlener’. Zijn we toch met zijn allen een beetje bang dat we gezien worden als iemand die ‘zwak’ of ‘een beetje gek’ is. Inmiddels […]

Verder lezen

Wat wil jij?

“Wat wil jij?” Dat vroeg mijn psychotherapeut aan mij tijdens een van mijn eerste sessies. Nu, anderhalf jaar later, weet ik echt niet meer waar ik het over had. Maar zijn vraag kan ik me nog zo goed herinneren. Wat wil ik? Weet ik dat wel? Ik groeide op met een narcistische moeder. Zoals wel vaker gebeurt bij kinderen van ouders met psychische problemen, leerde ik vooral om mezelf weg te cijferen. Ik deed wat […]

Verder lezen

Dat ene kopje thee

De werkdag begint, ik zet mijn computer aan. Wil nog even wat uit mijn tas pakken en voor ik het weet valt het volle theeglas over het bureau. ‘Sukkel!’ zeg ik meteen tegen mijzelf. ‘Wat dom’, volgt er achteraan. De kritische en straffende ouder schreeuwt het uit in mijn oor. Maar in een split second hoor ik in mijn andere oor ineens de stem van mijn therapeut. ‘Wat nu sukkel’, ‘helemaal geen sukkel’, ‘dit is […]

Verder lezen

Door onszelf in de steek gelaten

Rechts achter mijn psychiater staat een 10-jarig meisje met het gezicht van ons afgewend. Ze heeft voetbalkleding aan, lang en blond ongeborsteld haar met ingevlochten kleurige stofjes, waarschijnlijk nog van de zomervakantie in Frankrijk, net als de nog gebruinde huid. Haar lichaam straalt verdriet uit en tegelijkertijd lijkt er iets van boosheid in haar opgetrokken schouders te zitten. Ze is verdwaald en onmogelijk aan te raken, onmogelijk vast te houden. Maar terwijl ik naar haar […]

Verder lezen

Herstellen is mijn verantwoordelijkheid

Afgelopen week had ik mijn eerste therapiesessie na een therapiepauze van zes weken. Mijn therapeut was eigenlijk van plan om vijf maanden op reis te gaan, dus die zes weken waren te overzien. In tegenstelling tot wat ik verwacht had van zo’n eerste sessie, was het heel verhelderend. En confronterend. Ik werd wakker geschud: herstellen blijkt mijn verantwoordelijkheid te zijn. Wel of niet herstellen, het is mijn beslissing. Het werd mij duidelijk toen ik weer […]

Verder lezen

Patronen doorbreken

Een aantal jaar geleden kreeg ik de tip om het boek Patronen doorbreken aan te schaffen. Een boek dat inzicht geeft in diverse modi, hoe die te herkennen, en ook advies hoe die patronen te doorbreken. Niet wetende, dat ik nu een aantal jaar later, precies dat zou doen, breken met oude gewoontes, schema’s, dysfunctionele modi, en vooral met patronen. Ik had geen idee hoe ik gevormd was door trauma, dat veel wat ik als […]

Verder lezen

De onvoorspelbaarheid van mijn moeder

Toen ik het huis uitging, op kamers ging wonen, dacht ik: nu kan ik mijn leven leiden zoals ik dat wil. Ik studeerde, werkte, ging uit, ging op vakantie. Maar ergens bleef er iets knagen: ik voelde me vaak moe, verdrietig, onrustig. Alleen en eenzaam, zonder dat ik dat doorhad. En ik wist niet waarom. Pas toen ik kinderen kreeg liep ik echt vast en kwam ik erachter dat ik wel uit huis was gegaan, […]

Verder lezen

Therapie gesteund door paarden

EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) is een therapie die helpt bij het verwerken van (traumatische) ervaringen en kan breed worden ingezet. Bij mij werkt het goed en ik krijg daardoor het gevoel echt trauma’s op te ruimen. Wat bij mij niet helemaal meewerkt zijn sterke overtuigingen die mij dan blokkeren of dissociatie die het proces kunnen vertragen. Dat merkte ik bij mijn vorige therapeut. Uiteindelijk is het ook gestaakt omdat ik niet ‘stabiel’ genoeg […]

Verder lezen

Hulp uitstellen

Jarenlang heb ik het uitgesteld om contact op te nemen met een hulpverlener voor mijn mentale problemen. Dit komt doordat ik eigenlijk tegen het gehele proces op zag. Het leek mij zo’n ongelofelijk grote stap om naar de huisarts te gaan, mijn verhaal te doen, een doorverwijzing te vragen, te zoeken naar een geschikte hulpverlener (hoe weet ik überhaupt welke hulpverlener geschikt is voor mij?), de ongelofelijk lange wachttijden (misschien klikt het niet tussen de psychotherapeut […]

Verder lezen

Mijn therapeut wil me helpen

Volgens mij heb jij het beste met mij voor. Dat kwam er tijdens een sessie in mij op, na meer dan een jaar schematherapie. Deze gedachte over mijn therapeut is een grote stap voor mij.  Ik meldde mij aan voor schematherapie vanwege angstklachten die mijn leven beheersen. Het bleek een enorme stap voor mij om naar therapie te gaan. De eerste maanden was ik dagen voor de sessie al van slag. Ik was bang. Bang […]

Verder lezen

Niet checken geeft angst

Ik heb morgen een gesprek met mijn psycholoog. Ik kijk er naar uit en zie er als een berg tegenop. Het is dubbel, aan de ene kant snak ik naar een goed gesprek en wil ik dingen die ik in de loop van de weken heb opgeschreven bespreken. Dat stuk van de afspraak vind ik erg prettig; mijn hart kunnen luchten bij iemand die snapt hoe zwaar ik het heb. Maar dat is niet de […]

Verder lezen

Ik durfde niks te zeggen

Hoe kon ik uitleggen waarom ik niks tegen de hulpverlener vertelde? Ik kwam naar de therapie, omdat ik een hulpvraag had. Ik wilde mijn leven anders inrichten. Ik wilde weer kunnen functioneren. Ik kwam, maar ik zei niks.  Toen ik net in therapie ging, durfde ik niks te zeggen. Ik startte aan een deeltijdbehandeling. Deze behandeling werd in groepsvorm gegeven. Ik kwam met knikkende knieën en lood in mijn schoenen elke keer weer naar de […]

Verder lezen

Theedoos

Vorige week was ik bij mijn therapeut. Hij maakte thee en ik dacht na over het te kiezen theezakje uit de theedoos. De vorige keren had ik earl grey en bedacht me dat ik nu eens wat inventiever zou zijn en koos iets onbekends. Ik haalde het theezakje (kruidenthee) vluchtig door het hete water en observeerde hoe mijn therapeut wel early grey koos en zijn thee donkerzwart liet kleuren. Ik dacht terug aan het jaar […]

Verder lezen

Ik kan niet wennen aan mijn therapeut

Vertrouwen heeft tijd nodig, dat weet ik. Zeker voor iemand wier vertrouwen al een zijden draadje was. Zeker voor iemand die al zo vaak heeft meegemaakt dat mensen weggaan; dat therapeuten verdwijnen; dat pleegouders zeggen dat ze niet meer willen. Ik weet dat vertrouwen tijd nodig heeft, maar wat ik nu meemaak voelt zo onveilig, zo eenzaam, zo moedeloos, dat ik niet weet of er ooit wel genoeg tijd zal zijn. Sinds juni heb ik, […]

Verder lezen

Roepende apen

Een van de eerste dingen die je leert wanneer het over ACT (Acceptance and Commitment Therapie, je spreekt het uit als ‘act‘, als in ‘action‘) gaat, is dat je brein een verhalenverteller is. Je kan je hoofd en je innerlijke stem(men) vergelijken met apen die de hele dag door maar van alles naar je roepen.  Het duurde bij mij een tijdje voordat ik de belangrijkste verhalen in mijn hoofd duidelijk had. Het zijn er namelijk […]

Verder lezen