Blogs over behandeling psychische problemen

Afbouwen van medicatie

In mijn eerdere blogs vertelde ik over mijn ECT-behandelingen en drie maanden later de verhuizing van mijn crisisplek in naar een groot appartement, waar ik heel erg lang naar uitgekeken heb. Het was spannend maar ook stressvol. Toch voelde ik mij in januari, twee maanden later, goed genoeg om psychiatrische medicatie af te willen bouwen. Dit zou opnieuw gebeuren met een klinische opname. Alles werd thuis geregeld door mijn ouders en als ik terugkwam, zou […]

Verder lezen

Toch blijven volhouden

21 maart 2021. Het is lente. Het voelt niet als lente. Alleen aan de vogels kan ik het horen. Zij fluiten vrolijk, maar ik word er triest van. Ik wil niet meer. Niks meer. Ik zie de toekomst niet meer zitten. Alles wat ik nog moet gaan doen! Ik zie niet in hoe ik dat ooit ga kunnen en willen. Weer een dag, denk ik steeds vaker. Een boos, chagrijnig gevoel bekruipt me. Maar ach, […]

Verder lezen

Trots

‘En zou je nu trots kunnen zijn op jezelf?’ De afronding van een sessie EMDR afronden met iets positiefs, het lukt me niet. Trots? Wat overdreven. Ik doe gewoon wat nodig is. Punt. Nee, trots zijn zit er nog niet in, ook al heb ik net een uur lang herbeleefd hoe ik als meisje van 5 misbruikt werd. Wel lukt het me steeds beter om goed voor mezelf te zorgen. Zo heb ik vandaag zelf […]

Verder lezen

Pillen schrappen

Het voelt alsof ik voor het eerst in drie jaar serieus genomen word binnen de ggz. Mijn huidige psychiater is oprecht geïnteresseerd in mij en in wat mijn medicatie voor mij doet. Het is dus zo dat ik al drie jaar hetzelfde antidepressivum gebruik maar nooit het idee gehad heb dat dit ook daadwerkelijk iets voor me doet. Ik weet dat het alleen een steuntje in de rug kan zijn maar zelfs dat is het […]

Verder lezen

Therapie als APK

Toen ik een aantal jaar geleden, na eerst lang zelf aangemodderd te hebben, toch maar eens besloot om in therapie te gaan, schaamde ik mij altijd een beetje. Want hoewel half Nederland tegenwoordig bij een psycholoog loopt, heerst er nog steeds wel een beetje een taboe over het ‘lopen bij een hulpverlener’. Zijn we toch met zijn allen een beetje bang dat we gezien worden als iemand die ‘zwak’ of ‘een beetje gek’ is. Inmiddels […]

Verder lezen

Wat wil jij?

“Wat wil jij?” Dat vroeg mijn psychotherapeut aan mij tijdens een van mijn eerste sessies. Nu, anderhalf jaar later, weet ik echt niet meer waar ik het over had. Maar zijn vraag kan ik me nog zo goed herinneren. Wat wil ik? Weet ik dat wel? Ik groeide op met een narcistische moeder. Zoals wel vaker gebeurt bij kinderen van ouders met psychische problemen, leerde ik vooral om mezelf weg te cijferen. Ik deed wat […]

Verder lezen

Dat ene kopje thee

De werkdag begint, ik zet mijn computer aan. Wil nog even wat uit mijn tas pakken en voor ik het weet valt het volle theeglas over het bureau. ‘Sukkel!’ zeg ik meteen tegen mijzelf. ‘Wat dom’, volgt er achteraan. De kritische en straffende ouder schreeuwt het uit in mijn oor. Maar in een split second hoor ik in mijn andere oor ineens de stem van mijn therapeut. ‘Wat nu sukkel’, ‘helemaal geen sukkel’, ‘dit is […]

Verder lezen

Door onszelf in de steek gelaten

Rechts achter mijn psychiater staat een 10-jarig meisje met het gezicht van ons afgewend. Ze heeft voetbalkleding aan, lang en blond ongeborsteld haar met ingevlochten kleurige stofjes, waarschijnlijk nog van de zomervakantie in Frankrijk, net als de nog gebruinde huid. Haar lichaam straalt verdriet uit en tegelijkertijd lijkt er iets van boosheid in haar opgetrokken schouders te zitten. Ze is verdwaald en onmogelijk aan te raken, onmogelijk vast te houden. Maar terwijl ik naar haar […]

Verder lezen

Herstellen is mijn verantwoordelijkheid

Afgelopen week had ik mijn eerste therapiesessie na een therapiepauze van zes weken. Mijn therapeut was eigenlijk van plan om vijf maanden op reis te gaan, dus die zes weken waren te overzien. In tegenstelling tot wat ik verwacht had van zo’n eerste sessie, was het heel verhelderend. En confronterend. Ik werd wakker geschud: herstellen blijkt mijn verantwoordelijkheid te zijn. Wel of niet herstellen, het is mijn beslissing. Het werd mij duidelijk toen ik weer […]

Verder lezen

Zelfzorg – een analogie

Vijf jaar lang heb ik geprobeerd om heel hard te rijden in een kapotte auto. Ik negeerde gewoon dat hij het niet goed deed, want ik moest zo nodig naar mijn bestemming toe. Ik gaf vol gas, terwijl ik ergens ver weg wel wist dat het niet goed voor hem kon zijn. Van tijd tot tijd werd ik boos op hem omdat hij niet hard genoeg vooruitging op de snelweg, dus gaf ik hem geregeld […]

Verder lezen

Patronen doorbreken

Een aantal jaar geleden kreeg ik de tip om het boek Patronen doorbreken aan te schaffen. Een boek dat inzicht geeft in diverse modi, hoe die te herkennen, en ook advies hoe die patronen te doorbreken. Niet wetende, dat ik nu een aantal jaar later, precies dat zou doen, breken met oude gewoontes, schema’s, dysfunctionele modi, en vooral met patronen. Ik had geen idee hoe ik gevormd was door trauma, dat veel wat ik als […]

Verder lezen

De onvoorspelbaarheid van mijn moeder

Toen ik het huis uitging, op kamers ging wonen, dacht ik: nu kan ik mijn leven leiden zoals ik dat wil. Ik studeerde, werkte, ging uit, ging op vakantie. Maar ergens bleef er iets knagen: ik voelde me vaak moe, verdrietig, onrustig. Alleen en eenzaam, zonder dat ik dat doorhad. En ik wist niet waarom. Pas toen ik kinderen kreeg liep ik echt vast en kwam ik erachter dat ik wel uit huis was gegaan, […]

Verder lezen

Therapie gesteund door paarden

EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) is een therapie die helpt bij het verwerken van (traumatische) ervaringen en kan breed worden ingezet. Bij mij werkt het goed en ik krijg daardoor het gevoel echt trauma’s op te ruimen. Wat bij mij niet helemaal meewerkt zijn sterke overtuigingen die mij dan blokkeren of dissociatie die het proces kunnen vertragen. Dat merkte ik bij mijn vorige therapeut. Uiteindelijk is het ook gestaakt omdat ik niet ‘stabiel’ genoeg […]

Verder lezen

Hulp uitstellen

Jarenlang heb ik het uitgesteld om contact op te nemen met een hulpverlener voor mijn mentale problemen. Dit komt doordat ik eigenlijk tegen het gehele proces op zag. Het leek mij zo’n ongelofelijk grote stap om naar de huisarts te gaan, mijn verhaal te doen, een doorverwijzing te vragen, te zoeken naar een geschikte hulpverlener (hoe weet ik überhaupt welke hulpverlener geschikt is voor mij?), de ongelofelijk lange wachttijden (misschien klikt het niet tussen de psychotherapeut […]

Verder lezen

Mijn therapeut wil me helpen

Volgens mij heb jij het beste met mij voor. Dat kwam er tijdens een sessie in mij op, na meer dan een jaar schematherapie. Deze gedachte over mijn therapeut is een grote stap voor mij.  Ik meldde mij aan voor schematherapie vanwege angstklachten die mijn leven beheersen. Het bleek een enorme stap voor mij om naar therapie te gaan. De eerste maanden was ik dagen voor de sessie al van slag. Ik was bang. Bang […]

Verder lezen

Niet checken geeft angst

Ik heb morgen een gesprek met mijn psycholoog. Ik kijk er naar uit en zie er als een berg tegenop. Het is dubbel, aan de ene kant snak ik naar een goed gesprek en wil ik dingen die ik in de loop van de weken heb opgeschreven bespreken. Dat stuk van de afspraak vind ik erg prettig; mijn hart kunnen luchten bij iemand die snapt hoe zwaar ik het heb. Maar dat is niet de […]

Verder lezen