Blogs over behandeling psychische problemen

Niet checken geeft angst

Ik heb morgen een gesprek met mijn psycholoog. Ik kijk er naar uit en zie er als een berg tegenop. Het is dubbel, aan de ene kant snak ik naar een goed gesprek en wil ik dingen die ik in de loop van de weken heb opgeschreven bespreken. Dat stuk van de afspraak vind ik erg prettig; mijn hart kunnen luchten bij iemand die snapt hoe zwaar ik het heb. Maar dat is niet de […]

Verder lezen

Ik durfde niks te zeggen

Hoe kon ik uitleggen waarom ik niks tegen de hulpverlener vertelde? Ik kwam naar de therapie, omdat ik een hulpvraag had. Ik wilde mijn leven anders inrichten. Ik wilde weer kunnen functioneren. Ik kwam, maar ik zei niks.  Toen ik net in therapie ging, durfde ik niks te zeggen. Ik startte aan een deeltijdbehandeling. Deze behandeling werd in groepsvorm gegeven. Ik kwam met knikkende knieën en lood in mijn schoenen elke keer weer naar de […]

Verder lezen

Theedoos

Vorige week was ik bij mijn therapeut. Hij maakte thee en ik dacht na over het te kiezen theezakje uit de theedoos. De vorige keren had ik earl grey en bedacht me dat ik nu eens wat inventiever zou zijn en koos iets onbekends. Ik haalde het theezakje (kruidenthee) vluchtig door het hete water en observeerde hoe mijn therapeut wel early grey koos en zijn thee donkerzwart liet kleuren. Ik dacht terug aan het jaar […]

Verder lezen

Ik kan niet wennen aan mijn therapeut

Vertrouwen heeft tijd nodig, dat weet ik. Zeker voor iemand wier vertrouwen al een zijden draadje was. Zeker voor iemand die al zo vaak heeft meegemaakt dat mensen weggaan; dat therapeuten verdwijnen; dat pleegouders zeggen dat ze niet meer willen. Ik weet dat vertrouwen tijd nodig heeft, maar wat ik nu meemaak voelt zo onveilig, zo eenzaam, zo moedeloos, dat ik niet weet of er ooit wel genoeg tijd zal zijn. Sinds juni heb ik, […]

Verder lezen

Roepende apen

Een van de eerste dingen die je leert wanneer het over ACT (Acceptance and Commitment Therapie, je spreekt het uit als ‘act‘, als in ‘action‘) gaat, is dat je brein een verhalenverteller is. Je kan je hoofd en je innerlijke stem(men) vergelijken met apen die de hele dag door maar van alles naar je roepen.  Het duurde bij mij een tijdje voordat ik de belangrijkste verhalen in mijn hoofd duidelijk had. Het zijn er namelijk […]

Verder lezen

Rouw ik wel zoals het moet?

“Rouw je daar nou nog steeds om?” Ik schrok. Zo’n tien seconden geleden was ik nog gezellig aan het eten met een vriendin, maar nu had ik het gevoel dat ik mezelf moest verdedigen. Het is namelijk al bijna twee jaar geleden dat mijn moeder overleed, maar ik rouw er nog om. Niet elke dag, niet altijd meer met de fysieke pijn die je dan voelt, maar rouwen doe ik nog. Dus antwoordde ik zoals […]

Verder lezen

“Trauma…?” piep ik

Waar ik het meest last van heb? Ik had me op veel voorbereid, maar niet op het moeten opdreunen van een ránglijst ten aanzien van mijn psychische klachten. Een top drie. Wat zijn de afwegingen… Eetstoornis? Leuk, praktisch vooral, makkelijk om over te praten. Depressie? Kan, is lastiger in woorden te vangen en moeilijk om de zwaarte ervan niet te bagatelliseren. Ontwijkende persoonlijkheidsstoornis? Is wel een irritante factor in mijn leven, maar ik weet nog […]

Verder lezen

Blijven volhouden

In oktober vorig jaar schreef ik dat ik opnieuw in opname zou gaan. Nu, negen maanden later, heb ik mijn klinische behandeling afgerond. Ik hoopte zo dat deze behandeling mij een stukje meer perspectief kon geven, dat het leven iets draaglijker zou worden, maar dat is het helaas nog steeds niet. Elke morgen is nog steeds het eerste wat ik tegen mezelf zeg: “Ik wil dood!” Tijdens mijn behandelingen van de afgelopen twee jaar heb […]

Verder lezen

Eigen regie, eigen schuld

Geklepper van de brievenbus. Een brief van de ggz-instelling. Woensdag om drie uur een tussentijdse evaluatie van mijn behandeling. De grond zakt onder mijn voeten vandaan. Is dit het moment dat ik weggestuurd ga worden? Dat ze concluderen dat er niets met me te beginnen is? Dat ik gewoon vies, vet, stom ben en dat ik het maar zelf moet uitzoeken met mijn aanstellerij? En daarbij, ik kan helemaal niet op woensdagmiddag. Ik bel toch […]

Verder lezen

Hoe pijn en groei samen kunnen gaan

Een paar weken geleden schreef ik over een nogal heftige confrontatie tijdens groepstherapie.Het was een situatie die ervoor zorgde dat er veel oude pijn omhoog kwam, wat ervoor zorgde dat ik mijzelf terug wilde trekken en waardoor ik de neiging kreeg al het verdere contact te vermijden, zowel letterlijk als figuurlijk. Achteraf gezien is het ook een situatie die, ondanks de pijn, mij veel heeft geleerd over mezelf en heeft gezorgd voor groei. De situatie […]

Verder lezen

Dankbaar voor mijn psychotherapeut

“Alex, ik maak me zorgen om je mentale gezondheid.” De woorden dreunen nog na, al ben ik allang uit de praktijkruimte. Hij, mijn psychotherapeut, maakt zich zorgen om mij! Ik weet dat het momenteel niet mijn beste tijd is. Vele angsten zorgen ervoor dat ik maar weinig durf, maar hoe kan hij zich zorgen maken om mij? Hij ziet en spreekt veel mensen als therapeut. Van al deze mensen ben ik er toch niet het […]

Verder lezen

Er is zó veel belangrijker dan je gewicht

De voorbije week heb ik met behulp van therapeuten een heel waardevolle ontdekking gedaan voor mezelf. Ik deel deze graag met jullie. Tijdens therapie met psycholoog ging het over ‘het continu bezig zijn met wat je omgeving van je denkt’. Na een stomme anekdote van hem over hoe hij zich er juist niets van aantrekt, volgde deze conversatie: Psych: “Als je je fijn voelt omdat je net bent gaan sporten, omdat je goed geslapen hebt, […]

Verder lezen

Een confrontatie tijdens groepstherapie

Van de week gebeurde er iets tijdens groepstherapie waardoor ik enorm geraakt werd in een oud pijnpunt. Groepsgenoten ergerden zich aan mij door mijn onvermogen om af te stemmen op anderen en door nog wat andere dingen. Ik zat huilend achter mijn computer toen het tot een confrontatie kwam. Een confrontatie waar ik ontzettend veel van kan leren, zoals de mensen om mij heen zeggen, maar wel een die heel veel pijn doet en veel oude […]

Verder lezen

Dankbaar voor de ggz

Als ik mensen maar genoeg op afstand houd, kunnen ze me ook niet raken. Dat is mijn manier om me niet verder te laten kwetsen. Dat werkt natuurlijk goed, maar betekent ook dat mensen er niet echt voor me kunnen zijn, waardoor dat kleine meisje in mij nooit de compassie ontvangt die ze zo nodig heeft. Dat kleine meisje dat zoveel leed heeft gekend, door toedoen van iemand die juist onvoorwaardelijk van haar zou moeten […]

Verder lezen

Boos

Boosheid is verkeerd. Je mag niet boos zijn. Je bent slecht als je boos bent. Je moet je boosheid inhouden. Met boosheid bereik je niets; het is zinloos. Je mag je boosheid al helemaal niet uiten. Boosheid is zonde. Lang lukte het me niet om me boos te voelen. Ik had m’n boosheid heel ver weggestopt. Ik kon er met geen mogelijkheid bij komen. Ik had allemaal ouderstemmen over boos zijn, zoals ik in de […]

Verder lezen

De sleutel tot verandering

Dit wordt even ouderwets wat schelden op mijn therapeut. Sorry lieve therapeuten en alle anderen die zo hard hun best doen, maar dit moet er even uit. “Jij hebt de sleutel tot verandering.” Ja, dat weet ik. Al heel lang. En je hebt het ook pas tig keer gezegd. Ik heb die sleutel. Maar hóe dan? Welke sleutel, waar, wat moet ik, wat wil je van me? “Het gaat niet om mij, het gaat om […]

Verder lezen