Autisme? Ik?

Toen ik voor het eerst bij de GGZ kwam voor een kennismakingsgesprek was ik zo ontzettend zenuwachtig. Ik wist echt niet wat mij overkwam. Ik was toendertijd doorgestuurd door de psycholoog van het revalidatiecentrum. Meteen bij het adviesgesprek werd er al gesproken over mogelijk autisme. Autisme? Ik? Ik wilde het niet geloven. Ik voelde me gestoord. Ik kon toch geen autisme hebben?

Toen ik thuis kwam begon ik natuurlijk meteen te googelen. Ik wist namelijk eigenlijk helemaal niet zo veel van autisme af. Ja, ik heb een neef met autisme, maar lijk in niets op hem. Hoe kan het zijn dat wij zo verschillend zijn met dezelfde diagnose? Zo veel vragen spookten door mijn hoofd, zou het dan toch echt uit de onderzoeken komen? Wat betekent dit voor mijn verdere leven? Wat zullen mensen erover zeggen? Mensen met autisme zijn rare vogels, dat wil ik niet zijn.

Ondertussen weet ik wel beter. Het autismespectrum is zo ontzettend breed en er zijn zo veel verschillende vormen. Niemand met autisme is hetzelfde, wij zijn allemaal unieke personen. Mensen met autisme zijn allesbehalve raar. Nu ik meer mensen met autisme heb ontmoet zie ik hoeveel talenten en capaciteiten ze eigenlijk hebben. Stuk voor stuk zijn ze bijzonder op hun eigen manier. De één is belachelijk goed in piano spelen, de ander heeft echt geweldige humor (en ja, dat zou je niet verwachten van iemand met autisme op het eerste gezicht) en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Ik heb nu twee maanden de diagnose Autisme Spectrum Stoornis. De hele diagnostiek heeft zo’n negen maanden geduurd. Ik ben zogenoemd een ‘ingewikkeld meisje’. Toch heeft dit heel veel verduidelijking gegeven en herken ik mij in de diagnose. Mensen kunnen nu beter begrijpen waarom ik doe zoals ik doe. Mijn gedrag valt nu meer te verklaren, wat fijn is voor mijzelf maar ook zeker voor anderen. Ik voel(de) mij altijd al anders dan anderen maar nu weet ik waardoor het komt en ben ik er minder onzeker over. Toch vind ik het nog lastig om te accepteren, vooral door het stigma dat erop heerst, het stigma dat ik eerst ook had.

Er bestaat geen standaard ‘autist’. Net zoals er geen standaard mens bestaat. Iedereen is uniek. Ik ben geen autist, ik heb autisme.

4 Comments

    1. Ik begrijp heel goed als deze blog een beetje aanvallend overkomt. Dit heb ik wel een beetje expres gedaan om mensen aan het denken te zetten maar misschien was het een beetje te risky? Het was inderdaad wel even een besef momentje maar eigenlijk is er gewoon een naampje gegeven aan waar ik al mijn hele leven last van heb..

  1. Antist

    Blijf bij jezelf en ook autisme heb je niet, dat is mijn credo. Het is inderdaad een diagnose waar iedereen zich bijna wel in herkennen kan. Waarmee ik niet wil zeggen dat je onterecht een diagnose hebt gekregen. Mijn tip, kijk naar het eerste deel van de tekst en laat de naam verder voor wat het is. Doe er waar nodig je voordeel mee, maar het lege woord ‘autisme’ zegt verder helemaal niks, nul…

    1. Persoonlijk vind ik deze reactie een beetje aanvallend overkomen maar ik snap ook niet zo goed wat je bedoeld? Volgens mij laat ik in deze blog iedereen gewoon in zijn waarde? Ik ben niet van mening dat iedereen zich kan herkennen in de diagnose autisme, ja, kenmerken heeft iedereen wel maar ik heb op dagelijkse basis last van mijn autisme, dat vind ik toch wel anders.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.