Schrijver Wendy

Ik ben Wendy van Kampen, 43 jaar. Ik raakte tijdens de zwangerschap ernstig depressief. Pas in 2014, werd de juiste diagnose, autisme en chronische depressie gesteld. Eigen website: www.wendyvankampen1977.nl

Afbouwen van medicatie

In mijn eerdere blogs vertelde ik over mijn ECT-behandelingen en drie maanden later de verhuizing van mijn crisisplek in naar een groot appartement, waar ik heel erg lang naar uitgekeken heb. Het was spannend maar ook stressvol. Toch voelde ik mij in januari, twee maanden later, goed genoeg om psychiatrische medicatie af te willen bouwen. Dit zou opnieuw gebeuren met een klinische opname. Alles werd thuis geregeld door mijn ouders en als ik terugkwam, zou […]

Verder lezen

Verhuizen, een enorme stap

Een verhuizing, de zoveelste binnen een paar jaar. Niks nieuws dacht ik, maar het was altijd van instelling naar instelling, beschermd en begeleid wonen. Waar ik nu zit is een crisisplek omdat ik in januari dit jaar letterlijk op straat werd gezet door de hulpinstanties. Nu heb ik echter veel begeleiding aan huis en werd besloten dat ik de overstap naar een woning via de woningbouw kon maken. Terug naar het Gooi, al 9 jaar […]

Verder lezen

Leven na ECT

De dag dat ik ontslagen werd uit het ziekenhuis was overweldigend. Ik liet het maar over mij heen komen maar wist eigenlijk niet hoe ik mij moest voelen. Ik was opgelucht dat de laatste ECT voorbij was en ik twee dagen later al naar huis zou gaan? Blij, omdat ik mij minder depressief voelde. Ik wist niet dat er nog heel veel meer bij zou komen kijken. Thuis in mijn huisje, op een crisisplek, midden […]

Verder lezen

ECT-therapie

Mijn eerste blog over de ECT was best heftig, zo heb ik uiteindelijk de eerste keer ook ervaren op 9 juni j.l. Nu heb ik standaard op maandag en vrijdag ECT-therapie. Dit gebeurt altijd in de ochtend. Het meest enge vind ik het onder volledige narcose gaan op de operatiekamer. Je voelt jezelf zachtjes wegglijden na het inspuiten van het betreffende slaapmiddel. Dan hoop je maar dat de elastieken band om je hoofd goed vast […]

Verder lezen

Voor het eerst elektroshocktherapie

Vrijdag 5 juni. ’s Ochtends vroeg vertrok ik met tig tassen vanuit mijn huisje naar het UMC. Een week daarvoor kreeg ik onverwachts te horen dat ik aan de beurt was voor elektroshocktherapie (ECT) vanwege mijn hardnekkig aanhoudende depressie. Mijn begeleidster ging mee. De hele dag had ik gesprekken, onderzoeken, etc. Al mijn spullen werden helemaal doorzocht want het is een gesloten afdeling met 16 mensen. Totaal iets anders dan ambulant wonen met hulp aan […]

Verder lezen