Schrijver Victoria

23, vechtend met vroegkinderlijk trauma,onveilige hechting en een persoonlijkheidsstoornis. Maar desondanks naar schoolgaand en proberen het beste van het leven te maken. Want het leven is tenslotte meer dan alleen maar psychische problemen. :')

Waar zijn de sterren heen?

Diepe eenzaamheid. Het voelt donker en als een diep zwart gat. Het is de diepe eenzaamheid van het kleine meisje in mij. Van het kleine meisje dat geen liefde, veiligheid en geborgenheid heeft gekend in haar jeugd. Die geen moeder heeft gehad, maar ook geen vader.  Die diepe verlorenheid en ontroostbaarheid van het kleine meisje, dat is mijn grootste strijd.De gezonde volwassene moet dat meisje troosten, maar het kritische monster en de bijbehorende veroordeling van het kleine […]

Verder lezen

De hoop om te helen en te vertrouwen op je gevoel

Wordt het ooit wel beter? Zal ik ooit wel helen? Ben ik niet gewoon mislukt? Zal mijn leven altijd zo blijven? Het voelt zo donker allemaal. Dat en nog veel meer ging er door me heen nadat een behandeling mislukte. Ik gaf de hoop op en ik gaf mezelf de schuld, want ik ‘faalde en was mislukt.’ Terwijl het om een hele andere reden stuk liep. De hoop verliezen is als vallen in een ravijn met heel veel duisternis waarin […]

Verder lezen

Mag ik er wel zijn?

Mag ik er wel zijn? Ben ik wel goed genoeg? Vinden andere mensen mij wel de moeite waard? Ben ik niet gewoon een slecht persoon? Verdien ik de liefde van de mensen om mij heen wel? Ik ben slecht en vies. Ik ben waardeloos. Dat zijn allemaal vragen en gedachten waar ik vaak mee worstel. En deze vragen en gedachten hebben allemaal met de kern- en gevoelsovertuiging van geen bestaansrecht hebben te maken. Het is […]

Verder lezen

Leren surfen op hoge golven.

Vandaag is zo’n dag. Een dag van trappelen of verzuipen. Een dag dat de golven zo hoog zijn dat zwemmen gewoon simpelweg niet lukt. Ik voel me eenzaam, in de steek gelaten en getriggerd. Ik word weer in de greep genomen door dat verleden. Ik glij terug naar de momenten waarop ik van binnen schreeuwde om hulp en hoopte uit de onveilige situatie in mijn jeugd getrokken te worden, naar de momenten dat ik mij […]

Verder lezen

Hoop voor de toekomst

Als je wereld in elkaar stort, gaat het leven wel gewoon door. Voor jou voelt het misschien alsof er geen hoop voor de toekomst is, maar die hoop is er vast wel. Alleen ben ik inmiddels die hoop ook een beetje kwijt. De laatste tijd is er veel narigheid op elkaar gestapeld, dingen die ik dacht wel aan te kunnen, in combinatie met het studerende leven en (de verwerking van) mijn trauma’s. Achteraf kwam ik […]

Verder lezen

De pijn onder ogen komen

Gisteren had ik therapie. Geen EMDR dit keer, maar wel traumagerelateerde therapie, rescripting. Het was een heftige sessie, waarbij er geen ruimte was voor vermijding. Vermijden is vaak mijn manier om met angsten en met alle pijn van het verleden om te gaan. In therapie ben ik dat momenteel aan het doorbreken en alle moeilijke gevoelens en dingen onder ogen aan het komen. Moeilijk, maar hard nodig, omdat pijn wegdrukken en ontkennen nou niet bepaald […]

Verder lezen

Negatief zelfbeeld en schuldgevoel na seksueel misbruik

Een negatief zelfbeeld, het is één van de dingen waar mensen met een jeugdtrauma last van kunnen hebben. Een negatief zelfbeeld kan deels komen door de schuldgevoelen die ontstaan zijn. Dit kan op verschillende manieren gebeuren. Zo kan het komen door de dingen die degene die het trauma veroorzaakt zegt. Maar schuldgevoel is ook een overlevingsmechanisme om een situatie die machteloos voelde, door bijvoorbeeld ongelijke machtsverhoudingen, te overleven. Als je daar een schuldgevoel bij hebt, […]

Verder lezen

Verlangen naar moederliefde

Regelmatig komt in deze periode dat diepe intense verlangen naar een moeder naar boven. Iemand die dat kleine meisje van 5 of jonger in de armen neemt en haar onvoorwaardelijke liefde geeft en beschermt tegen de grote boze buitenwereld en tegen alle pijn. Een verlangen om eigenlijk opnieuw geboren te worden, alleen dan onder andere omstandigheden, in een ander gezin. Dat is natuurlijk niet realistisch, maar wel logisch dat ik dat voel. Het voelt soms […]

Verder lezen

Angst voor de angst

Ik zit thuis, en denk aan het feit dat ik morgen weer therapie heb, om mijn trauma’s een plekje te geven. Ik heb een hele goede psychologe die mij deze therapie geeft. Maar als ik denk aan het feit dat therapie momenteel vooral bestaat uit het beetpakken van stukken pijn, dan maakt het me bang. Als ik denk aan het weer moeten voelen van de pijn van het kleine meisje, dan ren ik het liefst […]

Verder lezen

Leren vertrouwen

Afgelopen week had ik een gesprek met mijn psychologe. We hadden het erover waarom het nog zo enorm moeilijk is om mij veilig te voelen bij mensen die lief voor mij zijn. Het is vaak alsof er een soort radar alsmaar ratelt, en zegt: Hier klopt iets nie, als je vertrouwt ga je spijt hebben. Of: Let maar op, ze veranderen in monsters en keren zich vast ineens tegen je, als je jezelf laat zien […]

Verder lezen