meisje met handen voor de ogen

Mijn dag was niet van mij

Vandaag was een verrassend goede dag. Ik kwam op tijd uit bed (voor een zondag), heb koekjes gebakken, met een vriendin afgesproken, de afwas gedaan én zelfs nog een avondmaaltijd gekookt. Ik voelde me goed, zorgeloos – alles was ineens

aanraking

Haptotherapie, hechting en dissociatie

Een aantal maanden geleden ben ik begonnen met haptotherapie. Haptotherapie is een therapie die werkt met aanraking – iets waar ik enerzijds bang voor ben en anderzijds zó erg naar verlang dat het voelt alsof ik doodga als ik niet

te groot lichaam meisje kijkt naar vrouw

Mijn lichaam is te groot

Ik ben zesentwintig – of nou ja, mijn lichaam is zesentwintig. Ik voel me op z’n hoogst 23. Pip is vier, kleine sae is zes, Britney is een jaar of 17 en de baby… dat spreekt voor zich. Maar dat

Ugh

Een mislukte therapiesessie

Vaak, of eigenlijk meestal, ben ik redelijk tevreden na therapie. Zelfs al zit ik overweldigd door emoties of klem in dissociatie op de fiets terug, dan nog ben ik meestal tevreden met wat we hebben besproken. Er zijn echter sessies

Meisjealleen

We zijn iemand kwijt

Voor zover ik weet, zijn we met z’n achten in mijn hoofd. Alters, delen, persoonlijkheden – hoe je het ook wilt noemen, al heb ik de voorkeur voor de term ‘delen’. Ik begin in therapie meer en meer te leren

Verlangen naar een ander vroeger

Verlangen naar een ander vroeger

Het lukt me niet zo goed om blogs te schrijven de laatste tijd. In principe gaat het redelijk goed, maar er gebeurt veel – in mijn hoofd, in therapie. Ik ben veel aan het worstelen met missen en verlangen. Het

Het leed dat therapie-vakantie heet

Het leed dat therapie-vakantie heet

De titel is misleidend, want eigenlijk vind ik vakantie hartstikke chill, zeker als het weer zo lekker blijft. Er zijn echter een paar dingen waar ik iedere vakantie weer tegenaan loop: een gebrek aan ritme en structuur en… de therapeut

Man loopt weg vrouw huilt daarom

Verlatingstrauma: verlaat me (niet)

Een tijdje terug benoemde mijn therapeute dat ‘verlating een rode lijn vormt in mijn leven’, met als toevoeging dat het al bij mijn geboorte is begonnen – daar schreef ik in een eerdere blog kort over. Ze noemt het zelfs

Vieze depressie een zonnebloem die al aan het vergaan is

Mijn depressie is lelijk en vies

De afgelopen jaren ontstaat er meer openheid rondom depressies. Er zijn tv-programma’s, er zijn boeken en ervaringsverhalen en stapje voor (klein) stapje wordt het stigma afgebroken. Toch zijn er vaak nog dingen die ik mis als ik het met mede-depressievelingen

Onzichtbaar in chaos

Onzichtbaar in chaos

Er is chaos, heel veel chaos, en ik voel me compleet onzichtbaar. Dat is iets wat zich al maanden aan het opstapelen is, maar afgelopen week tot een uitbarsting is gekomen. Vanavond vertelde ik voor de zoveelste keer gefrustreerd aan

Ik heb geen trauma, wel een nieuw nachtlampje

Ik heb geen trauma, wel een nieuw nachtlampje

Zoals ik in mijn eerdere blogs schreef, heb ik – durf ik dit zwart op wit te zetten zonder het te ontkrachten? – een dissociatieve stoornis. Een dissociatieve stoornis komt voort uit trauma, dissociatieve identiteitsstoornis (DIS) en dissociatieve identiteitsstoornis niet

Ik ben slechts deel van het geheel

Ik ben slechts deel van het geheel

In mijn vorige blog maakte ik onderscheid tussen twee soorten dissociatie; de dissociatie van alledag, waar ik in die blog over schreef en de dissociatie die te maken heeft met de ‘delen’ (ook wel alters genoemd, maar daarover later meer).