Schrijver Puck

Wát een week…

Deze blog gaat in op zelfbeschadiging. Heb jij hier ook mee te maken (gehad) en heb je behoefte aan een gesprek? Neem dan contact op met de Luisterlijn of MIND Korrelatie. Het vangnet laat nog even op zich wachten. Het plan van de huisarts in opleiding en ons was om de wijkGGZ in te schakelen. We wisten dat dit een man is, maar wanneer deze man langs zou komen was nog onduidelijk. We hadden aangegeven bij de […]

Verder lezen

“Er is hulp onderweg”

Iets wat regelmatig gezegd word op het moment dat iemand in een levensbedreigende situatie door omstanders gered wordt. Waarbij 112 gebeld is en er met sirenes een auto komt aan geracet. Een kritieke situatie. Ik vraag me af of ik nu ook in een kritieke situatie zit of dat ik me gewoon alleen maar aanstel. Ik ervaar hier duidelijk onbegrip over. Als ik aanklop bij de gemeente is er weinig gehoor. Zeker sinds ik een […]

Verder lezen

Wachten op een vangnet

We zijn niet de meest geduldige persoontjes. We hebben eerlijk gezegd altijd een beetje een hekel aan wachten op veel dingen. Met carnaval bijvoorbeeld. De gemeente is dan dicht, maar ons hoofd niet. Alles gaat als een malle tekeer zeker als er ook nog eens crisis is. Nu scoort ons nieuwe contactpersoon van de gemeente die de zorg regelt nog geen punten bij ons. We merken vooral dat hij ons heel erg triggert en veel […]

Verder lezen

Ineens zijn al mijn hulpverleners weggevallen

En toen viel op eens alles weg. Sinds december is mijn begeleider weggevallen. Ik switchte naar een deel dat het er niet zo mee eens was dat hij kwam. Dat deel had mijn begeleider weggestuurd en sindsdien is mijn begeleider niet meer terug gekomen. Ik ben vooral boos op mezelf. Waarom verpest ik altijd alles? En waarom blijven mensen niet gewoon wat langer dan een x aantal maanden. En sinds deze week ook nog mijn […]

Verder lezen

Het komt goed, toch?

Deze blog gaat in op automutilatie. Denk aan jezelf en lees deze blog niet als je weet dat dit niet goed voor je is. Zoek je iemand om mee te praten? Neem dan contact op met de vrijwilligers van De luisterlijn.  Het komt goed, toch? Er komt een dag dat het leven dragelijk is… Sinds een tijd is er een behoorlijke crisis gaande. Er is altijd wel een vorm van crisis, maar dit noem ik normaal ‘nood’. […]

Verder lezen

Triggers

Er ontstond een gesprek met mijn begeleider over triggers. Iets wat mij erg aan het denken heeft gezet. Een lastig fenomeen waar ik nog iedere dag mee bezig ben. Overal waar ik ben en kom staat mijn antenne op scherp voor mogelijke triggers. Iets wat niet altijd helpend is. Ik ken ze inmiddels wel een beetje maar nog lang niet allemaal. Alleen hebben mijn delen zo ook hun eigen triggers. Het begint steeds duidelijker voor […]

Verder lezen

Delen

Oké goed, daar gaan we, tijdje geleden al weer. Deels omdat ik, wij, niet zo lekker gaan. Er is intern veel onrust, wat ervoor zorgt dat ik vaak van voren niet weet dat ik van achteren leef. Er is weer ontzettend veel veranderd. Begeleiders die zijn gekomen, maar ook weer gegaan. En nu sinds een aantal weken weer twee nieuwe begeleiders, over wie ik misschien wel stiekem durf te zeggen dat ik er wat vertrouwen […]

Verder lezen

Mijn eerste blog! Spannend…

Goh, begin je een blog over iets wat je ontzettend eng vindt. Iets met uit je comfortzone stappen. Al is typen nog altijd lekker veilig. Niemand hoeft te weten wie er achter deze tekst leeft. Voor jullie ben ik Epione. Griekse godin van de pijnverzachting. Pijnverzachting. Iets waar ik ontzettend naar op zoek ben, maar wat haast onmogelijk lijkt. Leven, leven en liefst op zo’n prettig mogelijke manier lijkt haast onmogelijk. Zeker voor iemand die […]

Verder lezen