Schrijver Melissa

Een 25-jarige psychologiestudente, met jarenlange eigen ervaringen als cliënte in de GGZ. Strijdend tegen de demonen in haar hoofd. Is ambitieus en volgt daarom drie studiepaden en een honoursprogramma op de universiteit. Dol op shelties, muziek (maken en luisteren), lezen, series kijken en spelen met letters, woorden en zinnen. Vertelt over haar eigen ervaringen in de GGZ, maar ook vanuit het perspectief van een studente psychologie en hulpverlener. Soms is het zwart en soms is het wit, grijs is nog een relatief onbekend begrip. Heeft een hekel aan tentamens maar vindt een presentatie voor 500 man geven totaal geen probleem. Probeert te leren omgaan met alle hobbels in het leven en dat gaat met vallen en weer opstaan.

Zie ons, alsjeblieft

Lieve minister-president, minister en staatssecretaris,   Ik schrijf ‘lieve’ omdat ik ervan uitga dat er mensen in jullie omgeving zijn die dat vinden. Ik schrijf ‘lieve’ omdat ik dat persoonlijker vind dan ‘beste’ of ‘geachte’. En ik wil dit graag persoonlijk maken. Het gaat om mensenlevens.  Tijdens de laatste persconferentie zei u, minister-president, dat er sprake is van duivelse dilemma’s. Daar heb ik begrip voor, ik zie de dilemma’s ook. Maar… ik zie ook andere dilemma’s. […]

Verder lezen

Pispaal – Jan Hendrik

Jan Hendrik beschrijft in zijn autobiografische roman ‘Pispaal‘ op indringende en rauwe wijze hoe hij gepest werd tijdens zijn puberteit. Toch is er geen sprake van een aanklacht en is er ook veel ruimte voor humor in het verhaal. Jan is ondanks alles een echte puber, die tijdens een kampeeravontuur met de christelijke jeugdvereniging betrapt wordt met een fles likeur. In afwachting van zijn straf, had Jan vooral moeite met de belangstelling waar hij in […]

Verder lezen

Schizofrenie en bergen beklimmen – Saskia Bos

In ‘Schizofrenie en bergen beklimmen’ beschrijft Saskia Bos op indrukwekkende wijze hoe haar leven van de ene op de andere dag veranderde. Ze was pas elf jaar oud toen ze voor het eerst stemmen hoorde. Daarvoor was Saskia een opgewekt en vrolijk kind, maar ze veranderde al vrij snel naar een angstig meisje, als gevolg van de stemmen. Dat wat een leuke eerste schooldag had moeten worden op de middelbare school, werd voor Saskia een […]

Verder lezen

Wat helpt jou in de moeilijke maand december?

Als de woorden niet meer komen en de letters vast lijken te lopen, dan weet ik dat het de verkeerde kant opgaat. De moeilijkste weken van het jaar komen er weer aan en de sombere gevoelens zijn eveneens weer present. Het enige wat anders is dit jaar, is mijn voorbereiding. In tegenstelling tot alle voorgaande jaren, heb ik nu een plan voor kerst en ook al bijna voor oud en nieuw. Ik heb m’n hulptroepen […]

Verder lezen

Houd mij

Houd mij, wees bij mij. Laat me voelen dat je er bent, alsjeblieft ga niet weg. Ik kan het niet alleen, ik heb je, voor nu, heel even heel hard nodig. Houd mij, wees bij mij. Laat me niet los, maar laat mij voelen dat jij bent. Hier, nu, bij mij. En dat ik niet alleen meer ben.  Soms kan een aanraking zo veel meer betekenen dan duizend woorden kunnen doen. Het is zelfs een […]

Verder lezen

De eend

Vanavond was ik aan de telefoon met m’n beste vriendinnetje, ik noem haar H. We kennen elkaar bijna tien jaar en ik kan met recht zeggen dat we de diepe dalen en hoge pieken bij elkaar hebben gezien. We hebben samen zo veel gelachen en zo hard gehuild. We zijn boos geweest op elkaar en zijn dankbaar dat we elkaar hebben (leren kennen). Ik ben dankbaar dat zij er is. We hadden het over haar […]

Verder lezen

Zelfzorg gaat met vallen en weer opstaan

Zelfzorg, ik vond het altijd maar een gek en raar woord. Want wat houdt dat eigenlijk in, zelfzorg? Hoe zorg je voor jezelf als je altijd enkel voor anderen heb gezorgd? Gedurende de jaren therapie, viel het woord vele malen. Vaak samen met ‘goed’. En wat is dat dan, goede zelfzorg? Ik heb het lang niet geweten. Ik wilde het ook niet weten. Zorgen voor mezelf, dat was in mijn hoofd gewoonweg geen optie. Zorgen […]

Verder lezen

Faal, falen, geslaagd

Ik heb een hele middag en het begin van de avond niets anders kunnen doen dan huilen. Huilen omdat ik mijn herkansing niet gehaald had. Huilen omdat ik boos was, op mezelf. Huilen omdat ik zo ongelooflijk teleurgesteld in mezelf was. Huilen omdat ik zo hard had gewerkt en het niet mocht baten, het geen succes had opgeleverd, ondanks dat ik dit ergens al had aan zien komen. Want ja, het was ook wel een […]

Verder lezen

Zelfbeeld

Zorgzaam. Alert. Fijngevoelig. Wijs. Dapper. Empathisch. Aardig. Creatief. Enkele woorden, kwaliteiten, eigenschappen, die mijn lieve groepsgenootjes van de dagbehandeling mij vandaag opplakten. Woorden die binnenkwamen, maar woorden die ook zo veel chaos in mijn hoofd teweegbrengen. Want… Hoe kan het dat zij dat, los van elkaar, zonder met elkaar te overleggen, allemaal op hebben geschreven? Hoe kan dat? Wat zien zij dat ik niet zie? Waarom zien zij dat en zie ik dat niet? Eigenlijk […]

Verder lezen

Een brandend huis

“Voorzichtig betreedt ze de ladder, de treden zijn gloeiend heet. Het allerliefst blijft ze waar ze is, daar waar het veilig is. Ze beklimt de ladder en komt een stukje hoger dan ze was. Haar handen branden en van haar schoenen komt rook. Angst. Intense angst. Paniek. Ze wil zo graag terug. Zichzelf niet nog langer in deze hitte begeven. Maar ze heeft geen keuze. Als ze niet voor altijd in de kilte wil leven, […]

Verder lezen

Voor jezelf kiezen – hoe doe je dat?

Ken je dat? Dat je zo graag alles wil doen, alles moet doen van jezelf? Dat je vindt dat je alles moet kunnen? En als anderen dan zeggen dat het onmogelijk is, dat je dan moet bewijzen dat het niet onmogelijk is? Ook al weet je stiekem misschien wel dat het toch best wel een beetje onmogelijk is? Ik ken het helaas maar al te goed. Het is een kracht, maar op dit moment vooral […]

Verder lezen

Verleden in het heden

Wat doe je als vroeger zich herhaalt en spreken verboden wordt? Wat doe je als het heden op het verleden begint te lijken? Wat doe je als je doods- en doodsbang bent om niet geloofd te worden? Wat doe je als je zo graag praten wil, maar voor de gevolgen vreest? Nu lijkt op vroeger en het verleden herhaalt zich in het heden. Ik voel angst, intense angst. Ik wil niet, niet nog eens. Ik […]

Verder lezen

Keep breathing

Soms kun je niets anders dan blijven ademhalen, omdat al het andere even te veel is. Soms is zelfs het opendoen van je ogen in de ochtend te veel, omdat de zwaarte je dan in één klap overvalt. Je realiseert je wat je allemaal had moeten doen gisteren en eergisteren en eigenlijk de week ervoor. Vervolgens schiet er door je hoofd wat je vandaag moet gaan doen en dat je dus ook alle dingen nog […]

Verder lezen

Fly free

Ik staar naar het witte scherm en vraag me af welke woorden recht doen aan dat wat er gebeurd is. Of die woorden er zijn. Kunnen woorden wel iets betekenen op dit moment? Zijn de woorden niet enkel een lege huls, waarmee de pijn bedekt wordt? Zijn er woorden, woorden die nu uitgesproken kunnen worden en kunnen deze woorden er zijn zonder schade aan te richten? Betekenen deze woorden, nu, op dit moment, nog wel […]

Verder lezen

Een eetstoornis is dodelijk

Het gaat niet over eten, over gewicht, uiterlijk. Het gaat niet om de calorieën of het eindeloze sporten. Het gaat niet over de weegschaal of het meetlint. Het gaat niet over mooi gevonden worden, er leuker uitzien. Het gaat niet over eten. Een eetstoornis is zo veel meer. Het gaat om controle en deze verliezen. Het gaat om veiligheid zoeken in onveiligheid. Het gaat om de grenzen van je eigen kunnen opzoeken en dan nog […]

Verder lezen