Schrijver Megan

Verdriet is mijn comfortzone. Depressieve gedachten, sociale angsten en een ongezonde dosis laag zelfbeeld maken mij mij. De buitenwereld merkt dit echter vaak niet op, omdat ik ook nog eens internaliserend ben. Toch kan ik echt nog wel genieten van de kleine (en grote) dingen.

Ik voel me klote

Deze blog gaat over zelfbeschadiging. Beschadig jij jezelf en wil je daar mee stoppen? De Stichting Zelfbeschadiging heeft hier een handig artikel over gepubliceerd. Om maar met de deur in huis te vallen: Het gaat slecht. Al langere tijd ben ik enorm emotioneel. Omdat dit onderdeel is van mijn ‘normale’ depressiecyclus, deed het mij niet zoveel. Echter ben ik voor het eerst in ruim twee jaar weer de drang gaan voelen om zelfdestructief te zijn. […]

Verder lezen

Het gaat niet goed, maar dat is oké

Het gaat niet goed.Ondanks dat alle externe invloeden positief zijn, voel ik mij niet goed.Ik heb plezier in mijn werk, thuis gaat het goed. Ik heb een geweldige vriend en allemaal leuke, lieve dieren. Vriendschappen zijn er niet veel, maar voldoende en zeker van goede kwaliteit.En toch voelt het alsof ik verdrink. Na bijna een jaar niks te hebben vernomen van mijn GGZ-behandelaar, kreeg ik afgelopen maand een telefoontje. Ik heb een vervangende behandelaar en […]

Verder lezen

Schuld, een zware last

Als ik de situatie rationeel zou kunnen bekijken, zou ik mezelf misschien niet als een slecht persoon bestempelen. Toch voel ik me soms zo slecht. Ik voel me zo schuldig om wat ik heb gedaan. Al mijn hele leven heb ik een onbevredigbare behoefte aan bevestiging. Het is nooit genoeg. Ik wil goed genoeg zijn. Leuk/knap/lief/grappig/slim/sexy genoeg zijn. Ik wil belangrijk zijn en ik wil iemands eerste keuze zijn. Niet eens alleen ‘iemands’, ik wil […]

Verder lezen

Dichten om te helen

Ongeveer veertien jaar geleden ben ik gestart met het schrijven van gedichten. Veertien jaar geleden ben ik ook voor het eerste psychische klachten gaan ervaren. Ik was somber, had angsten, voelde me eenzaam en vond mezelf niet goed genoeg. Deze klachten zijn eigenlijk nooit meer weggegaan. Er waren ups and downs en het was de ene periode erger dan de andere. Toch voelde het soms oké om me zo rot te voelen, omdat ik mezelf […]

Verder lezen

Muziek die me raakt

Het is weer het einde van het jaar. Tijd voor lijstjes. Ook al staan lijstjes bij mij eigenlijk het hele jaar in de spotlights.In december vind ik het altijd leuk om te stemmen voor de Top2000. Muziek is belangrijk voor mij. Ik denk dat ik wel met zekerheid kan zeggen dat het grootste onderdeel van mijn verwerkingsproces het luisteren naar muziek is. Het vinden van een diepere betekenis in lyrics en vooral het creëren van […]

Verder lezen

My tired is tired

I’m so tired, even my tired is tired. Een van de vele plaatjes op Facebook die vertellen hoe ik mij voel. Ik ben zo ongelooflijk moe. Moe van mezelf, moe van de wereld, moe van mijn problematiek en moe van alle oplossingen die niet toereikend genoeg lijken. Ik ben weer aangemeld bij de GGZ en ik heb weer een intake gehad. Ik heb weer een adviesgesprek gehad, waarin mij weer is verteld wat er aan […]

Verder lezen

Ben ik echt zo erg?

De afgelopen jaren ben ik enorm veranderd. Ik vind van mezelf dat ik vroeger nogal zwak was. Ik liet makkelijk over me heen lopen en ik kreeg ook altijd als feedback dat ik meer van mezelf mocht laten horen. Ik durfde mijn mening niet te uiten en dacht eigenlijk altijd dat ik anderen tot last was, als ik iets van mezelf liet horen. Tijdens mijn opleiding SPH en vooral tijdens mijn eindstage werd hier veel […]

Verder lezen

Verdriet mag er zijn

De herfst is begonnen. Net als elk ander seizoen, heeft ook de herfst iets wat mij helpt als ik me down voel. Op regenachtige dagen is het heerlijk om, na doorweekt thuis te komen, op de grond onder de douche te zitten en langzaam op te warmen door de hitte van de waterstralen. Dode vingers en tenen veranderen van grijs in blauw in paars in rood. En gedachten over wat ik heb meegemaakt en over […]

Verder lezen