Schrijver Lynn

Ik kies voor bang

Mijn verstand is gegroeid de afgelopen jaren. Het gevoel dat ik nu heb zorgt voor een activatie van een zelfdestructie-modus. Het eerste wat er door mijn hoofd gaat is: “Pak een glas wijn en drink dit weg”, maar mijn verstand spreekt me direct daarna streng toe met: “Het is pas 11:00 uur ‘s morgens. Doe normaal en ga wat je voelt maar gewoon eens voelen. Ga maar eens leren hoe je ermee om moet gaan […]

Verder lezen

Mijn moeder gedraagt zich als mijn kind

Een gesprek met mijn psycholoog heeft me aan het denken gezet. Ze vertelde me dat ik over bepaalde dingen nogal overtuigd kan zijn. Zó overtuigd, dat ik eigenlijk niet meer verder wil kijken dan dat wat ik zo zeker weet. Althans, verder kijken wil ik wel, maar ik wil niet overwegen het anders te doen, dus heeft het voor mijn gevoel weinig zin. Ik wil het niet anders doen, omdat ik het gevolg daarvan al […]

Verder lezen

Het zwijgen voorbij

“Zwijgen is het beste” dacht ik altijd. Vroeger heb ik wel eens verteld over wat er gebeurde, maar dat heeft me niet veel goeds opgeleverd. Sterker nog, het werd er erger van. Dat zwijgen heb ik vanaf jonge leeftijd de rest van mijn leven mee ingenomen. “Over moeilijke dingen moet je je niet uitspreken. Dat heeft nare consequenties. Er is niemand die je wil zien, horen of helpen. Zodra je praat, wordt iedereen boos en […]

Verder lezen

Bang voor de psycholoog

Je leest het goed, ik ben bang voor mijn psycholoog. Bang op meerdere manieren. Alhoewel, misschien ben ik eigenlijk bang voor herhaling van het verleden. Het verleden dat telkens weer opnieuw de spreekkamer vult door slechts de kleinste onbenulligheden. Een blik, een woord of een geluid, slaat me binnen no-time en in één klap doodsangst in. Ik ben bang dat je naar me kijkt Hiermee bedoel ik ‘kijken’ in de letterlijke vorm. Het raakt mijn […]

Verder lezen

Zij is niet mij

Het meisje op de foto maakt me bang. Het is bizar hoe ze me op deze afstand naar de keel kan grijpen. Ik wil haar foto verscheuren, verbranden en verwijderen, maar ze houdt mij zó in haar greep, dat ik naar haar blijf kijken. Ik zoom in om enige herkenning te vinden in haar ogen. Wanhopig en tevergeefs op zoek naar een glimp van mij. Het fascineert me bijna dat ik niets van mezelf in haar […]

Verder lezen

Verloren op de balk

Je overschaduwt ons. Jij blijft hét onderwerp van ons gesprek. Elke keer opnieuw, al jarenlang. Zó lang al praten wij in cirkeltjes over jou. In cirkeltjes, omdat we nooit ergens komen. Het is haast zo groot dat we het niet vast kunnen pakken. Zó onbegrijpelijk dat we er geen vat op krijgen. Toch blijven we proberen. We blijven proberen een verklaring te vinden, omdat het misschien wel te groot en te veel is om te […]

Verder lezen