Schrijver Laura

Schrijven is wat ik doe. Al eigenlijk jaren en jaren. Journalistieke dingen, maar mijn grootste liefhebberij zijn blogs zoals hier. Proberen te laten zien dat een psychische aandoening geen ramp is, dat er prima mee te leven is. Vooral dat het niet eng is. Behalve dsmmeisje ben ik ook tekstschrijver en regisseur, kookgek, dansliefhebber en baasje van kat Fleur en hond Kate, de grootste harige lieverds van de hele wereld. Maar volgens mij zegt ieder baasje dat van de eigen beestjes.

Hallo papa

Jou schrijven. Lastiger dan ik dacht. Zeker omdat ik geen antwoord ga krijgen. Zeker weet dat ik geen antwoord ga krijgen. Vandaag is het vaderdag, de 25ste vaderdag zonder papa. Want jij bent vandaag precies 25 jaar dood. Even een korte update: je bent nog steeds geen opa. Sorry. Ik weet het, ik ben 33, maar ik denk niet dat ik je nog opa ga maken. Zusje vindt zichzelf nog te jong voor kinderen. Mo […]

Verder lezen

Depressief?

Afgelopen winter heb ik een monsterdepressie gehad. Zo’n alles verzwelgende somberheid met talloze angstaanvallen dat ik eigenlijk niet meer wilde leven. Of in ieder geval niet meer zo wilde leven. Het moest stoppen. Nu. We zijn een paar maanden verder en volgens mij durf ik te zeggen dat de depressie weg is. De angst nog niet helemaal, maar het is nu goed te behappen. Dankzij nieuwe medicijnen, hard werken en gewoon ook tijd. Maar dat […]

Verder lezen

Houd me vast, al heb ik stekeltjes

Kan iemand me even vasthouden? Gewoon vasthouden zodat ik niet meer alleen ben. Zodat ik de pijn diep binnenin me even niet alleen hoef te voelen. Dat mijn verdriet niet meer alleen van mij is en je me kunt troosten. Vasthouden. Er zijn, meer niet. Je hoeft niet veel, eigenlijk niet meer dan dat. Je bestaat, ik denk dat er heel veel jou’s zijn die me vast willen houden. Je mag het alleen niet van […]

Verder lezen

Mijn lijf praat tegen me

Ik geloof dat ik te snel dingen toeschrijf aan mijn half verstoorde geest, terwijl dat nog wel eens anders zou kunnen zijn. Als ik moe ben, komt dat doordat ik gek in mijn hoofd ben. Ben ik duizelig, ben ik gek in mijn hoofd. Hoofdpijn? Ja hoor, vast omdat die stoornis weer op aan het spelen is. Last van mijn buik? Te veel stress en ga zo maar door. Misschien doe ik het zelfs wel […]

Verder lezen

Ja, ik wil

Ja, ik wil. Ik wil dat je me gaat helpen van deze rotstoornis af te komen. Ik wil dat je me uitdaagt, dat je lief voor me bent als het moet, maar ook hard tegen me bent als het kan. Ik wil dat je met me meevecht om al die innerlijke demonen me niet meer mijn leven te laten bepalen. Ja, dat wil ik. Ik heb het niet over mijn nieuwe geliefde, want dat is […]

Verder lezen

Lekker stout!

Ik ben vandaag lekker stout. Ik ga lekker met mijn schoenen op de bank, loop over mijn bed, eet aardappelkroketjes én patat en heb daarbij lekker mayo, curry, ketchup en gele frietsaus. En ik eet lekker ook nog eens alles met mijn vingers, inclusief de sperziebonen. Die ik overigens ook met saus eet. Zo. Die zit. Ondertussen zit ik bijna te wachten tot een volwassene me gaat vertellen dat ik veel te veel saus heb […]

Verder lezen

Huh? Wat?

De afgelopen dagen waren van die “Huh? Wat?” dagen. Ik kan het even niet beter omschrijven. Mijn hoofd was niet in de wolken, maar eerder in een andere dimensie. Nadenken ging niet, logische oplossingen verzinnen voor problemen vrijwel onmogelijk. Een simpel ontbijtje maken kostte me ongeveer een kwartier en dan heb ik het over twee boterhammetjes roosteren, eitje bakken en een kop thee zetten. En als iemand tegen me begon te praten kwam mijn standaard […]

Verder lezen

Regels

Mijn hele bestaan is opgebouwd uit regels. Sommige logisch, zoals dat je in de supermarkt eerst betaalt voordat je naar huis gaat, anderen totaal zinloos. Regeltjes, regeltjes en nog meer regeltjes. Ik moet bijvoorbeeld lief zijn, mag niet gemeen zijn tegen anderen. Ik mag me niet opdringen aan anderen. Als andere mensen praten, hou ik mijn mond. Ik mag niet laten merken dat anderen iets doen wat ik niet fijn vind. Ik moet netjes zijn […]

Verder lezen

Emotiesoep

Ik ben boos op de wereld, bang, eenzaam, verdrietig, boos op mezelf en dat allemaal tegelijk en dwars door elkaar. Ik wil huilen, schoppen, slaan, dingen tegen de muur gooien, het uitschreeuwen, in iemands armen kruipen en getroost worden maar er komt niets. Ik ben alleen thuis en zit met opgetrokken knieën in een hoekje van de bank, mijn knuffelbeest tegen me aan geklemd en durf niets. Probeer de kat naar me toe te lokken […]

Verder lezen