Schrijver Laura

Schrijven is wat ik doe. Al eigenlijk jaren en jaren. Journalistieke dingen, maar mijn grootste liefhebberij zijn blogs zoals hier. Proberen te laten zien dat een psychische aandoening geen ramp is, dat er prima mee te leven is. Vooral dat het niet eng is. Behalve dsmmeisje ben ik ook tekstschrijver en regisseur, kookgek, dansliefhebber en baasje van kat Fleur en hond Kate, de grootste harige lieverds van de hele wereld. Maar volgens mij zegt ieder baasje dat van de eigen beestjes.

Ik krijg mijn gedachten niet op papier

Ik moet iets bekennen en ik schaam me. Overal zie ik mensen fantastische dagboeken maken, bezig zijn met andere kunstvormen of verhalen verzinnen zonder dat ooit iemand het leest of ziet. Maar ik krijg het niet voor elkaar. Als ik iets maak, moet het gezien of gelezen worden en het liefste krijg ik ook nog stapels complimentjes.  Zonder die dingen, voelt het als een soort van verloren iets. Een stuk tekst schrijven zonder lezer en […]

Verder lezen

Regeltjesmoe

Ik dacht dat ik moe zijn kende. Dus moe, uitgeput, niet meer kunnen, alleen nog maar willen slapen, dat soort werk. Maar ik heb geloof ik een nieuwe vorm van moe gevonden. Totaal onbekend bij mij, maar je blijkt dus nog moeier te kunnen zijn dan moe moe. Zeg maar mijn-gezicht-wordt-grijs-want-mijn-wallen-hangen-al-op-mijn-knieën-moe. Reden? Er was een energielek. Een gigantisch energielek. Niet door een lekkende darm, bijnierinsufficiëntie of andere niet-medische diagnose die vermoeidheid kan veroorzaken. Nee, mijn […]

Verder lezen

De sleutel tot verandering

Dit wordt even ouderwets wat schelden op mijn therapeut. Sorry lieve therapeuten en alle anderen die zo hard hun best doen, maar dit moet er even uit. “Jij hebt de sleutel tot verandering.” Ja, dat weet ik. Al heel lang. En je hebt het ook pas tig keer gezegd. Ik heb die sleutel. Maar hóe dan? Welke sleutel, waar, wat moet ik, wat wil je van me? “Het gaat niet om mij, het gaat om […]

Verder lezen

Laatmaarzittenvandaag-dag

Vandaag lijkt op gisteren en morgen op vandaag. Iedere dag is hetzelfde. ‘s Morgens om kwart over negen bij het stoplicht met de hond, dan door naar de andere kant van het park, daar drie kwartier spelen met andere honden in de buurt, dan naar huis, ontbijt maken, tv aan en tekenfilms kijken. Ergens zo rond twee uur val ik in slaap van saaiheid, lunch sla ik aardig over, want pas om elf uur ontbeten, […]

Verder lezen

Corona of bang met een kroon

Ik merk dat ik verschrikkelijk onrustig ben. Constant. Ik ben niet bang voor mijn eigen gezondheid, waarschijnlijk val ikzelf in de categorie lichte tot matige symptomen en zal ik er niets aan overhouden. Ik heb wel een grote angst die een hoop voor me bepaalt: ik ben als de dood dat ik iemand pijn doe, benadeel, zich naar laat voelen of op andere wijze negatief beïnvloed. Dat is verschrikkelijk en op sommige dagen beheerst dat […]

Verder lezen

Internet-trollen

Op 20 januari heb ik een livestream van het Depressiegala geregisseerd. Ontzettend tof, mensen konden meekijken en voor mijzelf was het een mooie oefening in het regisseren van zo’n evenement. Maar daar gaat deze blog niet over. Het gaat over trollen en pesters. Een dag voor het gala kwam er een nieuwsbericht naar buiten dat er voor het gala in 2017 subsidie was verstrekt door VWS en dat de doelen van de subsidie niet gehaald […]

Verder lezen

Het Reparatiemannetje

Iedereen die in een huis woont, of een dak boven zijn of haar hoofd heeft (wees blij, want de winter is koud), krijgt er vroeg of laat mee te maken. Het Reparatiemannetje. Hoe handig je zelf ook bent, er zijn altijd van die klussen die je gewoon niet zelf kunt doen. Het Reparatiemannetje vind ik vreselijk, maar dan ook echt vreselijk. Ik zit nu te tikken terwijl er een Mannetje bezig is om mijn intercom […]

Verder lezen

De reünie

Er komt een mailtje binnen: bestel nu je kaartjes, want ze zijn bijna op. ‘Oh? Help? Moet ik dat nu al beslissen?’ Angstzweet breekt me uit. Waar het over gaat? Mijn middelbare school (ik deed eindexamen havo in 2001) bestaat dit jaar 100 jaar en dat is dus een goede reden voor een reünie. Mijn middelbare school was echt prima, nog steeds is het een hele leuke school volgens mij en als ik de lijst […]

Verder lezen

Hey, het is oké

In een opwelling heb ik verzonnen dat ik op de dag van de lancering van de ‘Hey, het is oké’ najaarscampagne (om depressie, angst- en paniekstoornissen bespreekbaar te maken) een blog wilde publiceren. Dus zo gezegd, zo gedaan. Althans, dat was de bedoeling. Inmiddels is het zo’n 24 uur voor publicatie en zit ik nog steeds naar een prachtig wit vel in mijn tekstverwerker te kijken, met de knipperende cursor als veroordelend oog over het […]

Verder lezen

Nieuwsgierig Aagje en Mevrouw Ongeduld

Weet je nog? Vroeger? Sinterklaasavond, er werd geklopt, naar de voordeur rennen en daar stond ineens die mand of zak of doos vol met cadeautjes. Je kon als klein kind niet wachten om al daar in te duiken en overal het papier af te scheuren. Bij mij in huis moest ik me altijd nog eventjes inhouden. Iedereen moest eerst nog een drankje, nootjes op tafel bijgevuld en ondertussen stond ik als zesjarige te springen WANT […]

Verder lezen

Bang om iets verkeerd te doen

Ik zit net een blog te tikken waarin ik het over sinterklaasavond heb. Ik krijg meteen een steen in mijn maag. Wat als er iemand is die daar aanstoot aan neemt? Wat als er iemand is die vanwege de Pieten-discussie mij nu een ouderwetse racist vindt? Omdat ik refereer aan mijn eigen sinterklaasavonden in de jaren tachtig? Mag Sinterklaas überhaupt nog wel, het is immers een bisschop afkomstig uit een geloof waar kinderen werden misbruikt. […]

Verder lezen

De dag dat ik dood zou gaan

Oudejaarsavond was de dag dat ik dood zou gaan. Ik zou suïcide plegen en dat was het dan. Het was klaar, ik had mijn rol op deze wereld wel uitgespeeld. Ergens zo tussen het feestgedruis en het vuurwerk door, zou ik er stiekempjes tussenuit knijpen. Zoals je merkt is er ergens iets mis gegaan in die planning en daar ben ik nu heel erg blij om. Want ik wilde niet dood, maar de depressie die […]

Verder lezen

Vermijden voor beginners

Welkom bij de cursus ‘vermijden voor beginners’. Dé cursus voor iedereen die graag de dingen eens niet wil aanpakken, maar er graag met een grote boog omheen wil leren lopen. Ik ben Laura, uw cursusleidster voor vandaag en koningin in het vermijden. Om een voorbeeld te geven: ik zou nu mijn hardlooppakje aan moeten trekken en een rondje moeten rennen, maar dat is eng, dus dan schrijf ik maar liever deze cursus. De basis is […]

Verder lezen

Pillenstress

Ik heb stress over heel veel dingen. Of mijn haar goed zit, of mijn broek een beetje slank afkleedt. Of ik al mijn werk af krijg, of mijn downward dog niet te achterlijk is, over alle afspraken die ik heb en of ik daar wel energie voor heb. Eigenlijk over alles. Over één ding wil ik absoluut geen stress hebben: mijn medicijnen. Als de potjes langzaam leeg beginnen te lopen, wil ik gewoon de huisarts […]

Verder lezen

Ik word mama!

Ja, ik word vandaag mama. Niet schrikken, ik heb niet de afgelopen negen maanden een zwangerschap voor iedereen verborgen gehouden. Ik word mama van een blaffende viervoeter, Kate. Een driejarig meisje, geboren en getogen op een Grieks eiland, daar in de steek gelaten en nu – as we speak – in het vliegtuig onderweg naar Schiphol om vervolgens bij mij te komen wonen. Al dagen, nee weken ben ik bezig om het huis in orde […]

Verder lezen

“Ben je hier dik?”

“Ben je hier dik?” vraagt Peut me. We kijken naar oude foto’s uit mijn kinder- en puberteit, voor ons ligt een foto uit de brugklas. Ik weet het niet of ik hier dik ben. Ik voelde me daar heel erg dik, leeftijdsgenootjes bevestigden dat ook. In gedachten voel ik me weer twaalf worden. Heel erg onzeker en moeite aan het doen om mezelf staande te houden op een grote middelbare school. “Ben je hier dik?” […]

Verder lezen