Schrijver Hope

We.. all the parts of me.. In behandeling voor DIS en in proces om erkenning, acceptatie en compassie te vinden naar alle delen. En met het doel om (steeds beter) te kunnen samenwerken en communiceren. Ik houd de hoop dat dit toekomstperspectief zal geven. Illustreren, schrijven en dichten maken ons samen creatief.

Troost

Onrust vult mijn lichaam, en een kakofonie van geluid en stemmen klinkt in mijn al zo volle hoofd. Onuitgesproken angsten die daar in opgaan zorgen voor diepten die nooit zo zijn bedoeld. De pijn is zo voelbaar. Pijn van te veel. Pijn van alleen. Een kinddeel dat ik intern ontmoet huilt. Onuitgesproken monsters vullen deze kamer. En ik worstel.. en strijd. Wat zal ik zeggen? Zál ik wat zeggen? Zal ik troosten? Zal ik monsters […]

Verder lezen

Kussengevecht

Er is veel onrust ‘s nachts. Niet in slaap willen of kunnen vallen. Waken. Extreme schrikreacties bij elke beweging van mijn partner. Herbelevingen. Nachtmerries. Daarnaast zijn er delen die tijd claimen ‘s nachts en actief in de weer zijn. Douchen, gedichten schrijven, behandelaar mailen, online aankopen doen. ‘t Zijn maar enkele voorbeelden van waar we ‘s nachts druk mee zijn. Omdat het slaapgebrek me erg opbreekt overdag bespreek ik het in de eerstvolgende sessie met […]

Verder lezen

Jarig

Ergens in de afgelopen weken was onze verjaardag. Die naderende datum zorgde voor veel onrust in ons hoofd. Voorheen leidde mijn verjaardag vaak al tot een crisis, zonder dat ik besefte hoe die er was gekomen. Maar nu we intern meer contact met elkaar krijgen, krijg ik meer van de onrust mee. Ergens in de afgelopen weken bevond ik me dus ook ineens weer op een crisisafdeling. Na deze opname sprak ik met mijn behandelaar […]

Verder lezen