meisje met hoepel

Het cirkeltje is rond

Daar sta ik dan… Met mijn koffertje, op naar een nieuw avontuur. Na lang wachten is het eindelijk zover. Ik wilde een tijdje terug de moed opgeven. Ik had mijn behandelaar gemaild dat ik geen opname meer wilde. Het wachten

“zwaar” gefaald

“Zwaar” gefaald

“Zwaar” gefaald, zo voelt het, zo dwaalt het in mijn hoofd. Al weken nu.Een aantal weken terug heb ik een opname gevraagd om aan te sterken. Puur omdat het in mijn hoofd en lijf even niet meer gaat. Ik faal

Nu heb ik een punt bereikt

Nu heb ik een punt bereikt

Oké hier sta ik dan op het station, mooi die wolken… De zon schijnt loeihard op mijn gezicht, op mijn lijf, ik voel het branden. De tranen komen, ‘druk ze weg’ denk ik hardop, dit is het moment waarop ik denk NU

Ik voel me niet gezien

Ik voel me niet gezien

Ik voel me niet gezien Al jaren voel ik mij niet gezien, letterlijk en figuurlijk. Ik heb dit letterlijk genomen door een eetstoornis te ontwikkelen, mijzelf niet te laten zien. Klein te maken. Keer op keer krijg ik voor mijn

Op zoek naar mijn balans

Op zoek naar mijn balans

In mijn tijd van afwezigheid ben ik op zoek gegaan, op zoek gegaan naar mezelf. Wat op dit moment voor mij nu echt belangrijk is en waarom ik elke keer tegen hetzelfde aanloop Een eetstoornis is iets wat ik zie als

Rollercoaster

Mijn leven is een rollercoaster

Mijn leven is een rollercoaster op dit moment. Ik heb al zoveel rollercoasters gehad. Ik ben ingestapt, heb het ritje overleefd en heb weer uit kunnen stappen. Plots stond de volgende rit alweer klaar. Er waren ritten die positief waren

Deze site plaatst cookies. Als je doorgaat met je bezoek aan dsmmeisjes.nl ga je akkoord met ons cookiebeleid.