Schrijver Doreen

Jammer dan!

Toen de zomer langzaamaan zijn intrede deed, stond ik iedere keer weer te dubben voor mijn kledingkast. Lange mouw, driekwartmouw, of toch korte mouw? Alleen al de gedachte dat ik met korte mouw naar buiten zou gaan, zorgde ervoor dat ik het schaamrood al bijna op mijn kaken voelde staan. Met korte mouw naar buiten gaan zou immers betekenen dat de hele wereld kan zien hoe gestoord ik ben. De littekens op mijn arm voelden […]

Verder lezen

Mijn psychische klachten zijn aan de buitenkant niet te zien

Aan de buitenkant lijkt het uitstekend met mij te gaan. Ik heb een baan gevonden en ben uit huis gegaan. Als het gaat over het verwerven van autonomie gaat het dus ook uitstekend. De conclusie van mensen om mij heen is dan ook dat het wel goed met mij moet gaan. En ja, vergeleken met een halfjaar geleden gaan er ook daadwerkelijk dingen beter. Solliciteren was toen ondenkbaar. Uit huis gaan? Veel te eng. Dus […]

Verder lezen

(G)een keus?

Triggerwaarschuwing: deze blog gaat over automutilatie Hoe komt de gedachte om jezelf pijn te doen bij je op, vroeg een goede vriendin laatst. Ze doelde op de allereerste keer dat ik de drang voelde om mijzelf pijn te doen. Ik begreep haar vraag wel. Als je het niet zelf hebt ondervonden is het ook niet of nauwelijks voor te stellen dat je jezelf (moedwillig) pijn zou willen doen. Ik moest even nadenken over een antwoord. […]

Verder lezen

Kale tak

Grijze wolken kleuren de lucht. De bomen steken hun kale takken omhoog. Ik voel mij een kale tak. Dor, doods, nutteloos, waardeloos. De grijze kleur van de wolken past bij de mist in mijn hoofd. De mist in mijn hoofd die zoals altijd vergezeld wordt door een stem boordevol negativiteit. De stem die mij wil laten geloven dat het nooit meer goed komt, dat mijn leven tot nu toe een groot fiasco is geweest. De […]

Verder lezen

Raket naar herstel

Nooit had ik gedacht dat ik blij zou zijn op het moment dat ik de diagnose ‘depressie’ kreeg. Toch voelde ik mij er op een bepaalde manier blij over. Blij en opgelucht. Eindelijk een verklaring voor de diepe somberheid waar ik langzaam in was gezakt. Eindelijk een verklaring voor het feit dat de vele ballen, die ik normaal vrij gemakkelijk in de lucht hield, nu één voor één uit mijn handen dreigden te vallen. Een […]

Verder lezen