Schrijver donderwolkje

Was dit dan onze vriendschap?

Het is raar om een soort van opluchting te ervaren wanneer je een aantal dagen niet in mijn leven bent, althans niet aanwezig. Berichten stromen binnen en dat is goed en gezellig. Ik begin me niet meer goed te voelen in de buurt van mijn beste vriendin. Ik weet niet aan wie het ligt, ik denk grotendeels aan mij. Waarschijnlijk is het mijn stomme hoofd dat iedereen weer van zich af wilt duwen voordat anderen […]

Verder lezen

Donkerder vanbinnen

Tranen die stromen naar beneden. Het is lang geleden dat ik zoveel gehuild heb in zo’n korte tijd. Al dagen springen de tranen in m’n ogen wanneer ik even alleen ben. Maar ook wanneer ik mezelf zie in de spiegel. Ik loop in het donker m’n kamer in en voel nog meer donkerte vanbinnen dan dat ik zie vanbuiten. Een stukje wandelen of fietsen eindigt in een grote vloedgolf aan tranen, zittend op een bankje, […]

Verder lezen

Zie het, want ik kan het niet zeggen

Ik krijg het niet over m’n lippen om te vertellen wat ik eigenlijk al heel lang wil zeggen. Het lukt me niet om dat kleine zinnetje uit te spreken tegenover degenen die mij zouden kunnen helpen of op dat moment iets voor mij zouden kunnen betekenen. Hoe vaak moet ik nog huilend voor je staan? Hoeveel signalen moet ik nog afgeven, moet ik nog laten zien? Wanneer ga jij beseffen dat ik niet meer kan? […]

Verder lezen