dsmmeisjes
Vertellen is eng

Vertellen is eng

Mijn vingers omklemmen de stalen stang van een klimrek. Het lijkt zo hoog. Ik durft niet meer. Het zweet breekt me uit en mijn vingers glijden langzaam los. De navel bloot, de tenen naar beneden. Het kost heel veel kracht

Liefdesangst

Liefdesangst

Ik voel een soort onrustige pijn. Een klein liefdesverdriet. Ik schaam mij voor de liefde. De liefde die ik gaf, de liefde die ik ontving en de liefde die anderen aan anderen gaven. Ik schaam mij dat ik hieraan blootgesteld

Wat al dan niet gebeurd is

Een tijdje geleden las ik in een oud dagboek: “Cosmic shoppinglist.” Het lijstje maakte ik op mijn 16e verjaardag en mocht bestaan uit niet-materiële wensen: “Een knuffel.” Ik bedoelde geen knuffelbeertje, maar een gewone alledaagse knuffel van een mens van

Je bent niet alleen

Je bent niet alleen

Ik zit als kind op de achterbank van een te volle auto: Ouders ruzie om de route, een verstikkende vakantie-lucht en ongecontroleerd lawaai worden afgewisseld met angstvallige stiltes wanneer mijn vader zijn arm naar achter zwaait. Ik draai nog eens

Die ogen…

Die ogen…

In de slaapkamer raap ik wat van de grond. In mijn ooghoek zie ik een groot lichaam in de spiegel. Luttele seconden lijkt het een reus te zijn. Ik schrik. Ik schrik dat ik dit ben. Even was ik in

Privacy Voorkeuren

Spring naar toolbar