Schrijver Anne

Medeoprichter dsmmeisjes. Ooit afgestudeerd in de psychobiologie, tegenwoordig vooral ervaringsdeskundige en schrijver. "Mijn hele basisschool dacht ik dat ik op de middelbare school uitdaging zou vinden. Mijn hele middelbare school dacht ik dat van mijn studie. En toen ik die op mijn tandvlees had doorstaan dacht ik het van een baan. Ik maakte van mijn hobby mijn werk en vond er meteen niets meer aan. Een mix van eng en makkelijk, op het snijvlak tussen burn-out en bore-out. Ik dacht te moeten veranderen om in het leven te passen, maar dat bleek uiteindelijk niet waar te zijn. Het duurde lang, leren wie ik was, maar nu vouwt het leven zich om mij." Persoonlijke blog

Holiday blues

Het is weer zover, de grootste toneelproductie van het jaar staat op het programma. Sinterklaas heeft zijn pedofiele hielen nog niet gelicht of de kerstbomen staan in de etalages. En vlak na de kerst barst de tweede vrijgezellenhel los met Oud en Nieuw. De hele wereld is geforceerd gelukkig en ik staar machteloos naar mijn telefoon. Stelletjes halen alvast hun romantische hart op en gezinnen staan in de startblokken voor hun feest-burn-out. Grote trossen vrienden […]

Verder lezen

Nachtmerrie van een sociaal angstige

Sociale angst is mijn duidelijkste psychische probleem, ik pas naadloos in alle omschrijvingen die erbij horen. Alles dat te maken heeft met sociale evenementen of opgemerkt worden in een gezelschap is onbedaarlijk eng. Ik zie het meestal niet als een beperking. Ik heb het al zo lang, en ik ben zo’n groot gedeelte van mijn leven overtuigd geweest dat iedereen het had, dat ik er naadloos mee kan leven. Natuurlijk doe ik sommige dingen niet. […]

Verder lezen

Wintertijd

Het is eind oktober en de klokken gaan vannacht achteruit. Ik staar door mijn raam naar al dat grijs. Vorig jaar was er meer kleur, zie ik in de flarden van dagboek die ik doorploeg op mijn computer. In mij was het net zo grijs. Het is vies en nat buiten. Het is vies en nat in mij. Ik maak een boek van honderden flarden. Dat klinkt als een droom, maar het was nooit de […]

Verder lezen

Zo ziet moed eruit

Het valt me inmiddels op, dat ik dezelfde reactie heb op gevaar als op een presentatie. Dat ik een man die met een vuurwapen naar me zwaait net zo koel en beredeneerd behandel als de man die mij zijn powerpoint overdraagt. Dat kun je zien als een verregaand ontwikkelde manier om met een crisis om te gaan, maar eigenlijk is het andersom. Een heel heftige manier om met een dagelijkse situatie om te gaan. Ik […]

Verder lezen

De paradox

Het is onherroepelijk winter. Ik weet niet of de zomer ooit langs is geweest dit jaar, maar het was in ieder geval een soort van grauwig licht in de ochtend en de avond. Dat is nu, voor een aantal maanden, zeker voorbij. Het stemt me wat zwaarder af, die donkere dagen. Er komt een soort melancholie, een klein stukje wereldleed, aan mijn botten knagen. Het eindeloze zweven op het scherpst van de snede heb ik […]

Verder lezen

Bloedzuigers tegen depressie

In de jaren 1900 was elke griep, of pest, op te lossen door wat bloedzuigers. Ik weet niet hoeveel mensen het hielp, hoeveel er stierven. Hysterie, de typische vrouwenziekte, kon worden genezen door een orgasme met een vibrator. Misschien hadden de chirurgijns niet altijd ongelijk. We zijn in de 21ste eeuw, maar wat betreft ziektes in de hersenen zijn we nog in de middeleeuwen. Neurologen kloten wat aan, en zijn deemoedig in hun weten. Deep […]

Verder lezen

Bedriegerssyndroom

Ik ben een bedrieger. Of beter gezegd, ik lieg mezelf voor dat ik een bedrieger ben. Ik heb last van het impostor syndrome. Hoewel ik weet dat het alleen in mijn hoofd zit, kan ik na zes jaren werkzaam leven nog steeds niet geloven dat ik het salaris dat elke maand mijn rekening op wordt gestort, daadwerkelijk verdiend heb. Ik ga elke dag naar mijn kantoor. Ik knutsel wat af, doe wat dingen wel, andere […]

Verder lezen

Kleine potjes

Ik was een jaar of vijf toen ik voor het eerst de zin opving. “Kleine potjes hebben grote oren.” We hadden een van die eindeloze diners die mijn ouders en hun vriendengroep soms gaven. Ik analyseerde op dat moment zo’n drie gesprekken gelijk, maar omdat ik deze zin niet meteen kon plaatsen bleef hij steken. Het kostte me enkele seconden en heel minieme aanwijzingen in het vervolggesprek om exact te weten wat er bedoeld werd. […]

Verder lezen

Seks is kwetsbaar

Ze slaat haar ogen neer. ‘Ik was zo bang voor seks. Niet om het doen. Maar omdat je erover schrijft en spreekt alsof je zoveel weet. Zoveel meer dan ik.’ Ik snap wat ze bedoelt. Seks. Ik heb er al duizenden woorden aan vuil gemaakt, en maar een paar honderd schoon. En dat terwijl er niets mooiers, pijnlijkers, wispelturigers, levendigers, lekkerders, dodelijkers is dan seks. Er zijn veel mannen en vrouwen met hoge woorden en […]

Verder lezen

Dromen

Ik heb veel te lang gedroomd. Een kind hoort te dromen, al is het maar om de angst die elke dag om de hoek kijkt te weerstaan. Een reden te hebben om je door een volgende oppas, les, verandering heen te slepen. De immense verveling te bestrijden van nog een jaar kleuteren. Een kind moet dromen, al is het om te verzinnen waarom ze nu weer buiten haar ouders normen gaat. Om de leegte op […]

Verder lezen

Seks en DSM – epiloog

Ik heb het nog helemaal niet over seks gehad. Dat besef slaat in als een donderslag. Ik schrijf al een jaar elke dag mijn intiemste momenten in precies honderd woorden op mijn blog. Ik schrijf al vijf maanden hier. En ik heb het nog helemaal niet over seks gehad. Dat moet voor de meeste mensen een normaal gegeven zijn. Seks is prive. Maar voor mij was seks waar ik mee begon. Ik schreef columns over […]

Verder lezen

Ik ben (g)een narcist

Ik ging na een heftige break-up met een checklist mijn gedragingen in de relatie af. Van grootheidswaan tot manipuleren, van isoleren tot psychische mishandeling, van laten lopen op eieren tot gaslighting. Ik heb het allemaal gedaan. Ik kan het niet mooier maken dan het is. Ik was dat beest. Ik was een uitermate zelfverzekerde, aantrekkelijke, charmante persoonlijkheid. En van buiten waren we het ideale stel. Binnenshuis ging het monster los. Ik weet niet of ik […]

Verder lezen

Drama zonder einde

Ik hou van drama. Heftige gevoelens zijn altijd fijn als je leegte kent. En ik heb een intense beleving van emoties. Wat voor sommige medemensen heel normaal is, is voor mij verrukkelijk of hemeltergend. In beide heftige stromingen voel ik me op mijn eigen manier thuis. Als ik van een afstand naar mezelf kijk kan ik er altijd wel om lachen. ‘Daar gaat ze weer te snel de diepte in,’ denk ik dan. Ik weet […]

Verder lezen

Uit de wachtkamer

Ik vertelde mijn vorige psycholoog dat ik wist dat het slecht zou gaan als ik zou stoppen met schrijven. Schrijven was iets dat ik toen net weer moeizaam deed, omdat er voor mij niet veel te zeggen viel. Ik deed dingen, omdat ik vond dat ik dingen moest doen. Ik voelde dingen, maar kon ze niet raken. Ik schreef stukken, maar ze bleven aan de oppervlakte. En omdat ze zo zeldzaam waren, smukte ik ze op. […]

Verder lezen

Mirtazapine werkt voor mij

Onderstaande blog gaat in op een persoonlijke ervaring met antidepressiva. Op zoek naar objectieve informatie over antidepressiva? Kijk op antidepressiva.nl Het stond zwart op wit in mijn psychologieboeken. Antidepressiva; we weten niet wanneer het werkt en wanneer niet. In de meeste gevallen is het een doekje tegen het bloeden, een tijdelijke verlichting, een ondersteuning van een therapie. Mensen ondervinden hinder van de bijwerkingen. Mensen vervlakken of verliezen hun libido. Het stond er, naast een kader […]

Verder lezen

Met een vleugje waanzin

De klanken van Brigitte Kaandorp dreunen nog na in mijn hoofd. Van haar onovertroffen ‘ik heb een heel zwaar leven’, natuurlijk, maar ook van haar nieuwer repertoire. Humor met een vleugje waanzin is het. Een lach als medicijn tegen de zinloosheid van het zijn. Dat is wat goed theater is. De acteurs, zij laten het leven zien in al haar ruwe verschijningsvormen. Het publiek speelt voor heel even dat zij buiten of zelfs boven datzelfde […]

Verder lezen