Schrijver Anne

Medeoprichter dsmmeisjes. Ooit afgestudeerd in de psychobiologie, tegenwoordig vooral ervaringsdeskundige en schrijver. "Mijn hele basisschool dacht ik dat ik op de middelbare school uitdaging zou vinden. Mijn hele middelbare school dacht ik dat van mijn studie. En toen ik die op mijn tandvlees had doorstaan dacht ik het van een baan. Ik maakte van mijn hobby mijn werk en vond er meteen niets meer aan. Een mix van eng en makkelijk, op het snijvlak tussen burn-out en bore-out. Ik dacht te moeten veranderen om in het leven te passen, maar dat bleek uiteindelijk niet waar te zijn. Het duurde lang, leren wie ik was, maar nu vouwt het leven zich om mij." Persoonlijke blog

Groeien

Als ik een nieuwe vriendin kreeg, het serieus begon te worden, ik het echt ergens naar toe zag gaan, stuurde ik altijd een worddocument. Het heette ‘schaamte’ en er stonden dingen in die ik ergens in mijn twintigerjaren eens op papier had gezet. De dingen die ik in mijn jeugd had gedaan waar ik me voor schaamde. De reden dat ik schuldig was. Mijn vriendinnen reageerden er verschillend op, maar nooit echt afwijzend. Ze kregen […]

Verder lezen

Spiritueel narcisme

Ik wil niets aannemen van mensen die het antwoord zeggen te weten. Dat zou een bijzonder groot probleem zijn geweest in 1921. Of 1834. Of bijna elk ander jaartal dan de huidige tijd, met uitzondering misschien van het moment dat we nog lekker als jagers en verzamelaars door de rimboe zwierven. En dan alleen maar omdat we nog niet genoeg woorden hadden om eens een uurtje te praten over de zin van het leven. In […]

Verder lezen

Vakantie

Het gaat je niet in de koude kleren zitten, zo’n vakantie. Of de warme kleren – in het beste geval uiteraard helemaal geen kleren. Dagenlang in de schaduw naar de zon staren, op een terras met een cocktail in je hand. Zoveel plotselinge ontspanning, dat levert blessures op voor de gemiddelde Nederlander. Na een paar dagen dreigen je hersencellen te verzuipen in de eindeloze stroom zontherapie. En dan komt altijd de omslag. Je lichaam is […]

Verder lezen

Liefde wint.

Ik heb geruzied en gesmeekt en gevochten en gehuild. Ik heb het diepste van mijn lege huls laten zien en hoeveel bevestiging iemand er ook in stortte, ik geloofde niet in liefde. Ik geloofde alleen in liefde. Ik heb me afgekeerd, toegekeerd, gebeden, geleden, ontdaan en gedaan en ontleefd en geleefd voor de liefde die alles kapot maken zou, oplossen zal. Er was nooit genoeg wederkerigheid, te veel wederkerigheid, nooit genoeg verdrinken, nooit genoeg bevestiging, […]

Verder lezen

Leven tussen extremen

Toen ik jong was had ik een paar aardig obsessieve trekken. Iets met stoeptegels tellen, dingen in een hoek van 90 graden op mijn bureau, dwangmatig opruimen en getallen vermijden. De inrichting van huizen moest strak, felle kleuren waren uitgesloten, uit de band springen was een onbegrijpelijke zaak. En ook tot in de puntjes enge dingen voorbereiden hoorde er bij. Er is zo weinig van over dat ik soms kan huilen van frustratie. Ik herinner […]

Verder lezen

De kern

Ik ben depressief geweest, ik ben hypomanisch geweest, ik ben donker geweest, ik ben suïcidaal geweest. Ik ben agressief geweest, ik ben over mensen heengedenderd, ik heb mensen vernederd, gepest, emotioneel gekrenkt en ook wel eens fysiek geraakt. Ik ben slecht geweest, en op een verschrikkelijke manier goed. Maar het allerergste wat ik ooit ben geweest is niets. Er was een moment dat ik eindelijk grote schoonmaak hield en alles wat ik voelde in een […]

Verder lezen

Verslavend verliefd

Van al mijn verslavingen is die aan de verliefdheid het hardnekkigst. Misschien omdat het een upper is, in een leven vol biologische en onnatuurlijke downers. Ik heb een aantal jaar er niet aan toegegeven en ik beviel niet. Toen deed ik het nog een keer met verliefdheid, in veelvoud, en vloog alsof ik met een katapult was afgeschoten. Ik viel net zo hard. Ik verbrokkelde van de klap, mijn hart versplinterde in duizend stukjes. De […]

Verder lezen

Genezen

En toen had ik eindelijk de put uit den treure bekeken. Mijn nagels tot diep in de modderige zijkanten gedrongen. Uit doodsnood geklauwd, gescheurd, gewrongen. Tot ik mijn hoofd boven de gekartelde randen kon steken en de eerste straal zonlicht voelde over mijn trillerig witte lijf. Over het lichaam waar laag na laag af was gescheurd tijdens het klimmen, het terugvallen, het weer staan. Over het zachte littekenweefsel, over de diepe scheuren van de laatste […]

Verder lezen

Ik ben hier

‘Ik ben hier’, fluister ik zacht, als ik mijn mentale checklist afloop en mijn mantra herinner. De lijst liegt er niet om. Als ik de kans krijg slaap ik tien tot twaalf uur per nacht. Ik heb geen zin om stukken te schrijven. Ik heb nog net zin om buiten in de zon te zitten, maar wil er geen paar meter voor lopen. Ik voel grote stress wanneer ik denk aan taken die op me […]

Verder lezen

Therapie werkt voor mij

Ik ging mijn eerste therapiesessie in met een mengeling van hoop en wantrouwen. Hoop dat er een simpele oplossing zou zijn voor waar ik mee worstelde, een oefening, een pil, een antwoord. Wantrouwen omdat ik niet geloofde dat het antwoord bestond, als ik deze zelf in mijn vakken psychologie, in mijn eindeloze zelfmotivatie, zelfconfrontatie en zelfsussen niet gevonden had. Ik had gelijk om te wantrouwen, want de simpele oplossing had ik al. Angsten confronteren had […]

Verder lezen

Seksueel (on)geremd

De eerste 19 jaar van mijn leven was ik bang dat ik aseksueel was. Of niet seksueel geïnteresseerd. Of door seks verbijsterd. Ik kon al een hoop dingen seksueel, maar alleen met heel veel fantasie, over naamloze lichamen, geslachtsdelen die in mijn bed niet thuishoren, en situaties waar ik me nooit in wil bevinden. Niet echt aseksueel dus, maar het voelde ook niet normaal. Ik kon crushes hebben, smoorverliefd worden, maar ik kon nooit geil worden van […]

Verder lezen

Niet stoppen met antidepressiva

Onderstaande blog gaat in op een persoonlijke ervaring met antidepressiva. Op zoek naar objectieve informatie over antidepressiva? Kijk op antidepressiva.nl Afkicken van antidepressiva is heftig. Als je het al lang gebruikt, een hoge dosis hebt, geen idee hebt waar te starten of hoe te verminderen. Ik kan me voorstellen dat het minstens zo heftig is als afkicken van drank en drugs. Ik kan het niet weten, ik ben er nooit van afgekickt en hopelijk ga […]

Verder lezen

Leven met sociale angst

Hoeveel vakken psychologie ik ook heb gevolgd, toen ik de term ‘sociale angst’ hoorde rinkelde er geen belletje. Ik vond deze les te oninteressant om op te slaan, of ik heb dit stukje van het psychiatrisch handboek nooit gelezen. Wat lastig is, als je de term hoort uit de mond van je psycholoog. Als je hoofddiagnose. Mijn eerste reactie was er een van ongeloof. Ik ben namelijk helemaal niet bang voor sociale dingen. Nou ja, […]

Verder lezen

Slaap zacht, Aurelia

Vandaag is de sterfdag van een van onze schrijvers. Aurelia sterft omdat ze dat wil, op een moment en een manier waar zij de keuze in had. Dat is een mooie ontwikkeling in een toch niet al te mooie wereld. Drie jaar geleden was de wereld voor mij zo donker dat ik deze keuze ook had gemaakt. Het leven is inmiddels anders. Ik leef en ik doe leuke dingen, maak mensen blij, ben zelf blij. […]

Verder lezen

Het monster van de winter

Het heeft even geduurd. Een paar ouders die gek werden van de onbereikbaarheid van hun dochter, al hebben ze me dat nooit verweten. Een paar vriendinnen die gek werden van mijn zwaarte, al zijn ze nooit daarom weggegaan. Zoals alles wat direct voor je ogen ligt, was dit het laatste wat ik zelf zag. Elke winter werd ik een monster. Sinds ik dat weet heb ik netjes mijn disclaimers vermeld, bij welke relatie tot andere […]

Verder lezen

Glimpen en vlagen

Triggerwarning: Deze blog is optimistisch. Mocht je last hebben van een depressieve episode en de wereld kut vinden, dan kun je hem beter overslaan. We liepen onder de overkapping naast de stad waar we werken. Het was het enige daglicht voor ons vandaag, en de wind smeet genadeloze vlagen miezer in ons gezicht, waar je snijranden van kon voelen. De overkapping was smal, maar een zegen. Er liepen ons twee donkere bomen van mannen tegemoet. […]

Verder lezen