Schrijver Anne

Medeoprichter dsmmeisjes. Ooit afgestudeerd in de psychobiologie, tegenwoordig vooral ervaringsdeskundige en schrijver. "Mijn hele basisschool dacht ik dat ik op de middelbare school uitdaging zou vinden. Mijn hele middelbare school dacht ik dat van mijn studie. En toen ik die op mijn tandvlees had doorstaan dacht ik het van een baan. Ik maakte van mijn hobby mijn werk en vond er meteen niets meer aan. Een mix van eng en makkelijk, op het snijvlak tussen burn-out en bore-out. Ik dacht te moeten veranderen om in het leven te passen, maar dat bleek uiteindelijk niet waar te zijn. Het duurde lang, leren wie ik was, maar nu vouwt het leven zich om mij." Persoonlijke blog

Coronarust

De afgelopen weken wilde ik vaak aan een blog over corona beginnen. Het lukte me niet omdat ik het te druk had. Te druk met dagelijkse dingen waar ik normaal te geprikkeld voor ben om aan toe te komen, zoals slapen, eten, vuilnis weggooien, knuffelen met mijn vriendin, uit het raam staren, een rondje om het meer lopen, op het balkon hangen. Meer dan eens zette ik mijn vingers op het toetsenbord en lonkte de […]

Verder lezen

De schoonheid van angst – Saskia Kalb

‘De schoonheid van angst’ is een begrijpelijk geschreven naslagwerk van theorieën over het ontstaan en de functie van angst. Daarnaast behandelt het boek methoden om met buitenproportionele angst om te gaan. Het is geen stappenplan of zelfhulpboek dat je van begin tot einde moet doorlopen. Het boek is bewust zo opgebouwd dat je de hoofdstukken die je minder aanspreken kunt overslaan.  De schrijver, Saskia Kalb, vertelt in het eerste hoofdstuk over haar leven met angst […]

Verder lezen

Het woord ‘herstel’ klopt voor mij niet

Ik heb een sociale angststoornis. De paniek kan zijn kop opsteken in elke treinreis, bij elk supermarktbezoek, elke keer dat ik de buurvrouw tegen kom, elke keer als de telefoon overgaat, elke afspraak. Ik ben bang voor het oordeel van anderen. Ik heb deze angst altijd gehad en hoe vaak ik de angst ook aanga, in een nieuwe situatie of met nieuwe mensen komt het terug. Ook in situaties die ik al honderd keer heb […]

Verder lezen

Een dagje ongelukkig zijn is geen ziektebeeld

Ik schreef een paar dagen geleden over een mooie dag in de avondzon, met tjirpende krekeltjes en de plotselinge stem in mijn hoofd “weet je wat ik echt wil? Ik wil dood.”  En, typisch aan sociale media, maar misschien ook aan mensen, is dat ik daar in eerste instantie twee soorten reacties op kreeg. Aan de ene kant was er de ‘Je bent een mooie jonge vrouw, negeer die stem, zeg hem dat je wil […]

Verder lezen

Welkom in het Rijk der zieken – Hanna Bervoets

Clay is ziek. Niet op de manier waarop een groots Hollywoodverhaal kan worden gemaakt. Geen heftige progressieve ziekte als kanker, waar Clay’s revalidatiegenoot Marla stiekem jaloezie voor voelt, omdat het eindigt in een feestje of met een begrafenis. Hij heeft Q-koorts, gekregen van een drachtige geit op een kinderboerderij. Na een gevecht om zijn leven blijft de vermoeidheid, blijft de pijn, als ‘een verzameling symptomen die bij een onbegrepen aandoening horen’. Clay klemt zich vast […]

Verder lezen

Lessen die ik leerde van mijn angststoornis

Ik heb een angststoornis. Toen me dat voor het eerst werd verteld, nadat ik als een zielig hoopje tranen leeg was gelopen op de bank van een therapeut, dacht ik alleen ‘huh? Is wat ik meemaak zo raar dat het een stoornis is?’ Ik voelde me alsof ik het niet goed had uitgelegd. Maar ze had natuurlijk gelijk. En dat was mijn eerste les: Ik ben geen aanstellerAls ik vertel dat ik me banger voel […]

Verder lezen

Ik noem me liever borderliner dan autist

Persoonlijk heb ik maar weinig op met psychische labeltjes. In mijn ideale wereld zou het handboek van de psychiatrie dat wij in Nederland gebruiken zo de prullenbak in gaan. Ik ben meer fan van het andere classificatieysteem, de ICD, waar er geen verschil meer wordt gemaakt in persoonlijkheidsstoornissen, zoals borderline en vermijdend. Ik zou het zelfs nog minimalistischer willen en ook de ontwikkelingsstoornissen als hoogbegaafdheid en autisme geen aparte namen meer geven. In die ideale […]

Verder lezen

Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit – Bianca Toeps

Een boek over autisme door een autist. Deze ogenschijnlijk open deur moet op de flaptekst worden vermeld, want volgens Bianca wordt er maar weinig geluisterd naar de mensen waar het om draait. Met dit boek probeer ik bij te dragen aan de verandering die er gaande is. Een emancipatie van autisten, die ook een stem hebben, zelfs zij die niet kunnen praten. Wat autisme voor Bianca betekent wordt in het eerste hoofdstuk duidelijk. Zij beschrijft […]

Verder lezen

Ik zit in de veeleisende poezenmodus

Als ik over emoties moet praten, of pijn heb, of me juist heel fijn voel, en ik in een veilige omgeving zit, begin ik te miauwen. Ik heb een heel arsenaal aan kattengeluiden, van “miew” ik hou van je, “pgggrrrr” ik wil aandacht, tot “maw” hou je nog van me, “mi-aauw” ik weet het niet meer en “miiiiiiiiiiau” alles groeit me boven het hoofd. Inclusief kopjes, bijtjes, trappeltjes, een haal, een keiharde blaas en, wat […]

Verder lezen

Vijf minuten naar de tram

Ze was 21 jaar en woonde nog bij haar ouders. Na haar baantje in de nacht nam ze de tram naar huis. Twee jongens vielen haar in de donkere straat van achter aan. Ze renden weg met haar tas. Moeder reageerde meteen op het sms’je. Binnen drie minuten was ze in volle vaart naar de halte gerend. Als ze de jongens tegen was gekomen had ze ze in elkaar geramd. ‘Dat doe je voor je […]

Verder lezen

In het volle licht

‘s Ochtends schrik ik wakker. Er brandt een vuur in mijn onderbuik. Mijn spieren staan strakgespannen. Snel ga ik in mijn hoofd langs de mogelijke doodsoorzaken die op de loer liggen. Er zijn er geen. De volgende dag schok ik weer op uit mijn slaap. Nog steeds geen doodsoorzaak. De kriebel in mijn maag is dezelfde als die vlak voor een parachutesprong, een onherroepelijke val. Ik loop geagiteerd door naar de keuken en maak koffie. […]

Verder lezen

Je gaat door.

Je gaat door, als je voeten pijn doen, je hart fladdert, je lichaam in een staat van continue pijn vervalt. Je gaat door nadat je lichaam in continue pijn vervalt. Je gaat door met je lessen, uit plichtsgevoel. Je gaat door met je hobbies, om de rush die ze af en toe zouden kunnen geven. Je gaat door met je seksuele of sensuele ontwikkeling, omdat je door hoort met je leven. Je gaat er dwars […]

Verder lezen

Relationele persoonlijkheidsstoornis

In het dagelijks leven worstel ik met aardig wat van de psychische klachten en problemen die de DSM rijk is, maar ik heb geen persoonlijkheidsstoornis toegekend gekregen. Een ‘vermoeden van achterliggende persoonlijkheidsproblematiek” was het verste dat mijn behandelaars hiermee kwamen. Op de enige test die ze me hiertoe afnamen scoorde ik niet genoeg trekken voor het label. Ik weet ook dat ik geen persoonlijkheidsstoornis heb. Mijn verzameling maffe trekken zijn in werksituaties en sociale situaties […]

Verder lezen

Waarom kerst kut is

Ik leef een 20-60-20 leven. Twintig procent van al mijn uren zijn geweldig, ik krijg meer energie van wat ik doe dan ik erin stop, er is meer zon dan ik had verwacht en mijn vage kennissen of verre collega’s blijken vrienden voor het leven. Zestig procent van mijn leven is in balans. Ik verlies niet meer energie dan ik bij kan slapen. Ik ben gemiddeld bang en niet hysterisch. Mijn werk is te moeilijk, […]

Verder lezen

De bodem

‘Het maakt niets uit’, dacht ik vaak, als ik de deur van mijn huis dicht trok. En ik was alles al bijna vergeten. De woedende onmacht die ik voelde om mijn ideeën te laten landen. De monotonie van de taken me uiteindelijk werd toevertrouwd. De angst die de dingen me kostten, juist die dingen die de anderen het allerbelangrijkste vonden om me te zien doen. ‘Het maakt niet uit,’ dacht ik. ‘Ik krijg mijn geld, […]

Verder lezen