Schrijver Ann1

Ik noem mezelf hier Ann1. Ik heb verschillende psychische hindernissen overwonnen. Ik vind het fijn om hier over te schrijven en ik hoop dat anderen hier wat moed, kracht en hoop uit kunnen halen. Daarnaast zit er een toekomstige hulpverlener in mij en probeer ik mijn eigen ervaring te koppelen aan de psychologen-taal en -kennis. Ook (toekomstige) hulpverleners hebben hun (psychische) kwetsbaarheid.

Ik durfde niks te zeggen

Hoe kon ik uitleggen waarom ik niks tegen de hulpverlener vertelde? Ik kwam naar de therapie, omdat ik een hulpvraag had. Ik wilde mijn leven anders inrichten. Ik wilde weer kunnen functioneren. Ik kwam, maar ik zei niks.  Toen ik net in therapie ging, durfde ik niks te zeggen. Ik startte aan een deeltijdbehandeling. Deze behandeling werd in groepsvorm gegeven. Ik kwam met knikkende knieën en lood in mijn schoenen elke keer weer naar de […]

Verder lezen

Het vroegere vandaag

Vandaag is een dag waarop niks wil. Rechtop zitten is al veel. Het liefst wil ik slapen. Slapen zodat ik me niet zo ellendig voel. Ik heb intussen flinke wallen en rode ogen gekregen van het huilen. Ik heb tussen de middag wat onkruid uit de tuin getrokken, twee pannen afgewassen en geluncht. Dat was een enorme uitdaging.  Verder heb ik op het hoekje van mijn bed gezeten, luisterend naar de muziek van de radio […]

Verder lezen

Depressie is voor mij…

“Oh, ik voel me zo depressief!” hoor ik iemand wel eens zeggen. Mijn voelsprieten gaan meteen recht overeind staan. Hulpverleners-modus: AAN. Iemand depressief? Hoe gaat het met iemand? Wat merkt diegene? Waar heeft diegene last van? Wat kan diegene nog wel? Vaak hoor ik dan meer en ben ik opgelucht. Er speelt geen depressie, althans, niet zoals ik die zelf ken. Een depressie is voor mij……meer dan somber zijn.…meer dan geen interesse in de dingen […]

Verder lezen

Zelfbeschadiging verminderen

Daar zat ik op de stoel, met een vreemd iemand tegenover me. Hoewel, op de stoel zitten…? Ik zat op het randje van de stoel met mijn benen strak over elkaar. Ik staarde naar voren en hield met mijn ene hand mijn andere hand stevig vast. Vanuit mijn ooghoek zag ik dat de mevrouw tegenover me naar me keek. Ik keek niet terug. Ik keek strak voor me uit naar de klok. Nog 40 minuten […]

Verder lezen

Waarom doe ik mezelf pijn?

Uit onderzoek blijkt dat ongeveer 15% van de adolescenten zichzelf beschadigen. Veel mensen zijn tussen de 14 en 17 jaar wanneer ze zich voor het eerst pijn doen. Het niet goed om kunnen gaan met je eigen emotie en angst wordt vaak gezien als voorspeller voor zelfbeschadiging en depressie. Depressie is op zijn beurt ook een voorspeller voor zelfbeschadiging. Zelfbeschadiging wordt vaak gezien als methode om met overweldigende negatieve gevoelens om te gaan, wanneer andere […]

Verder lezen

Terugval? Herstel!

Ik was hersteld van zelfbeschadiging. Ik had mijn leven weer aardig op de rit. Het ging goed met me. Althans, dat vond ik, totdat er iets gebeurde. Afgelopen periode heb ik een enorme terugval gehad. Een terugval die bestond uit intense somberheid, wanhoop en machteloosheid. Niet wetend hoe ik nog vooruit moest, wenste ik mezelf dood. Ik heb vaker mezelf dood gewenst, maar deze keer kwam het uit het niks. Ik dacht dat ik heel […]

Verder lezen