Schrijver Angie

Chaoot & duizendpoot. Bevlogen en brutaal, idealistisch en inspirerend, bloedeerlijk en gepassioneerd. Getrouwd en mama van een zoon die net zo gek is als zijn moeder. Altijd zoekende, maar met een constant aanwezige liefde voor muziek, boeken, boogschieten en lopen op blote voeten.

Mag de wereld even uit…?

Geluidsoverlast Buiten is er een lawaai van jewelste. Al dagen achter elkaar. Eerst was het de compressor bij de achterburen waar er verhuisd of verbouwd wordt. Nu is het direct naast ons in de vorm van de tuinman die aan het snoeien en maaien is. De herrie overheerst alles en niet alleen overdag, ‘s Avonds wordt er op de meest gekke tijden vuurwerk afgestoken. Onze hond blaft luid zodra het geknal en geknetter begint, net […]

Verder lezen

De vorm van de dag

Een goede dag Mijn psychiater vroeg aan me hoe het ging. Mijn eerste reactie was “Tsja, ik heb een goede dag vandaag.” Zo’n uitspraak die ik eigenlijk niet altijd hardop durf te doen uit angst dat ik mezelf ermee vervloek. Niet alleen mijn stemming wisselt; het is mijn complete energiehuishouding en motivatie die op en neer gaat als paardenbloempluis in de wind. Gisteren nog kreeg ik in de eerste uurtjes van de ochtend bijna de […]

Verder lezen

Kleine meisjes worden groot – soms met medicatie

“Ik ben zo stoned als een garnaal…” Ik probeer een scheve lach terwijl ik dit mededeel, maar het huilen staat me nader dan het lachen. De tweede dag met nieuwe medicatie en ik voel me alsof ik teveel gedronken heb en vervolgens nog een paar keer in de achtbaan ben geweest. De aarde draait, het voelt alsof er elastiek in mijn benen zit en ik zou het liefst weer terugkruipen in bed. Ik ben moe […]

Verder lezen

Kopje onder

Huilen om alles Dagen vloeien in elkaar over als één grote poel van ellende. Een aantal weken leek ik omhoog te krabbelen, langzaam vooruit te komen. Mijn vechten leek beloond te worden. Afgelopen zondag ging ik echter weer kopje onder en barstte ik, compleet oververmoeid en overprikkeld, in huilen uit. Het was de herhaling van het begin van mijn burn-out periode en helaas een onontkoombare reminder dat ik er nog niet uit ben. Sinds die […]

Verder lezen

Prettig gestoord, niets persoonlijks

Lichtpuntjes De donkere dagen beginnen langzaam maar zeker te lengen. Wanneer we na het avondeten met de hond gaan lopen schemert het. of is het zelfs nog ‘gewoon’ licht. Alles aan mij reageert op de seizoenswisselingen en ik merk dat mijn depressie erbij gebaat is dat het langer licht is en over het algemeen beter weer om buiten te zijn. Ook al kan het nog ijzig koud zijn, de zon schijnt volop. De afgelopen maanden […]

Verder lezen

Angst of onrust: Mag ik slapen?

Slapen jullie al? sla·pen (sliep, heeft geslapen) 1 de slaap ondergaan 2 niet waakzaam zijn; = suffen 3 tijdelijk buiten werking zijn: slapende (bank)rekening waarmee lange tijd niets is gebeurd 4 (van ledematen) tijdelijk krachteloos zijn en een tintelend gevoel geven* Bijna middernacht, ik zou eigenlijk allang moeten slapen. De onrust en spanningen gieren door mijn lijf, terwijl ik eigenlijk toe zou willen geven aan de vermoeidheid die ik hele dagen door mijn lijf sluipt. […]

Verder lezen

Diagnose: Stille wateren, diepe gronden

Alle Dagen Heel Druk? wis·pel·tu·rig (bijvoeglijk naamwoord, bijwoord) 1veranderlijk* In mijn leven heb ik regelmatig mensen horen zeggen dat ik druk ben. Wispelturig, aanwezig, té enthousiast. ADHD-er kwam ook regelmatig voorbij en alhoewel ik daar wel om kon lachen, zat het toch dwars. Zo dwars dat ik – nadat we een diagnose en meer duidelijkheid voor onze zoon hadden – zelf een tijdje in behandeling ben geweest. Uiteindelijk werd ik als ADHD-er met depressieve kenmerken gediagnosticeerd. […]

Verder lezen