Niet alle antwoorden zijn goed, maar niks is fout

Lees de titel nog eens. Ik neem je mee in mijn wereld van vergelijkingen en uitspraken. Met weinig mensen heb ik echt een band, maar er is één bijzonder persoon in mijn leven met wie ik dat wel heb. Ik ken haar slechts een jaar sinds ik verhuisde naar een nieuw studentenhuis.

‘Ik kan blijven zwemmen. Ik kan gebruik blijven maken van de reddingsboeien, maar er komen steeds meer haaien en ze komen ook steeds dichterbij.’ 

Eén van onze geweldige uitspraken, die af en toe toepasbaar is op het leven van ons allebei. Dat is ook de reden dat we er samen om kunnen lachen. Altijd maar doorgaan, steeds meer en meer. De wonden helen niet vanzelf, maar gaan ontsteken. Ik wil niet opgegeten worden door de haaien, dus ik ga harder zwemmen en klamp me vast.

‘Jij bent een noot die je nooit echt goed open krijgt.’

In ons huis koken we zo nu en dan samen. Er moesten walnoten gekraakt worden. Terwijl ik in de pan roer, kraakt zij de noten. Totdat ze zegt dat ze hem niet open krijgt. Ik begin te lachen. ‘Jup, dat ben ik’. De noot is doormidden, half afgebrokkeld en dus bijna open, maar er echt iets mee doen kan niet.

‘Juf, er zit een dubbele knoop in m’n veter.’

Kleuters zijn zo’n beetje de schattigste en meest terroriserende wezentjes die er bestaan. Leuke uitspraken zijn ze dan ook heel goed in. Toch was deze uitspraak best pijnlijk. Terwijl ik gefrustreerd trek aan de veter van m’n schattige kleuter, schieten er zoveel dingen door m’n hoofd. Hoe harder ik trek, hoe vaster de veter gaat zitten. Dat komt me bekend voor denk ik bij mezelf. Iedereen die aan me duwt en trekt krijgt niks voor elkaar. Zodra ik een beetje ruimte krijg, kom ik pas los. Rustig kijk ik naar de veter en pulk ik de knoop er uit. Dat zouden ze ook eens bij mij moeten doen.

 

 

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge