Man loopt weg vrouw huilt daarom

Verlatingstrauma: verlaat me (niet)

Een tijdje terug benoemde mijn therapeute dat ‘verlating een rode lijn vormt in mijn leven’, met als toevoeging dat het al bij mijn geboorte is begonnen – daar schreef ik in een eerdere blog kort over. Ze noemt het zelfs

Vrouw kijkt naar zonsondergang, leven zonder angst

Hoe voelt leven met een angststoornis?

Mijn dagelijks leven wordt beheerst door een hele reeks verschillende, hevige angsten: verlatingsangst, faalangst, sociale angst en willekeurige onverklaarbare angst. Het beperkt me in bijna alles wat ik doe. Dit is al jaren zo en ik weet niet meer hoe

Water gras

Leven met sociale angst

Hoeveel vakken psychologie ik ook heb gevolgd, toen ik de term ‘sociale angst’ hoorde rinkelde er geen belletje. Ik vond deze les te oninteressant om op te slaan, of ik heb dit stukje van het psychiatrisch handboek nooit gelezen. Wat

Nieuwe plek, nieuwe angsten

Nieuwe plek, nieuwe angsten

Na een maand eerder huiswaarts te zijn gekeerd vanuit Zweden omdat mijn mentale stabiliteit tot het nulpunt was gekelderd, had ik in ieder geval goed nieuws gehad. Een nieuwe kamer, net buiten Utrecht én op een boerderij. Aangezien mijn hoofd

De weg naar volwassenheid

De weg naar volwassenheid

Volwassen zijn, wat houdt dat eigenlijk in? Ik dacht vroeger dat het automatisch zou gaan, wanneer ik eenmaal twintig was. Twintig klonk oud, de kennis die bij het volwassen zijn hoorde, zou vast vanzelf komen. Ik zou snappen hoe ik

(b)angstig sociaal

(B)angstig sociaal

Iedereen die mij kent zou mij omschrijven als een sociaal mens. Ik doe zelfs een studie in de sociale richting. Toch loop ik rond met een groot geheim. Een geheim dat zelfs hulpverleners niet van mij weten, zien of kennen.

Meer dan mensenschuw

Meer dan mensenschuw

Als kind hield ik al niet zo van andere mensen. Terwijl mijn broer vriendjes maakte op de camping, zat ik liever alleen in de zandbak. Nog erger dan andere kinderen, vond ik volwassenen. Ze waren groot, intimiderend en begonnen te

Nachtmerrie van een sociaal angstige

Nachtmerrie van een sociaal angstige

Sociale angst is mijn duidelijkste psychische probleem, ik pas naadloos in alle omschrijvingen die erbij horen. Alles dat te maken heeft met sociale evenementen of opgemerkt worden in een gezelschap is onbedaarlijk eng. Ik zie het meestal niet als een

nature people girl forest 12165

Bodemloos

Soms verlang ik er nog zo naar dat iemand mijn hand vast houdt terwijl ik naar school loop. Ik verlang naar iemand die door mijn haren strijkt tot ik in slaap val of voorleest alsof ik weer een klein meisje

pexels photo 230986

Sociale anorexia

In Zuid-Afrika vertelden ze me over ‘addiction’ en ‘connection’. Wat ze me eigenlijk vertelden is dat dit twee tegenpolen waren. Verslaving komt vaak voort uit disconnectie, in actief gebruik zitten is voor mij ook wel hetzelfde als niet in connectie

Twee handen van verschillende mannen grijpen elkaar steunend vast

Delen = verbinding

Delen. Dat woord heb ik nou al zo vaak gehoord in mijn proces. Delen, delen en nog eens delen. Tijdens mijn opname heb ik leren delen. Daarvoor deed ik het soms, maar ik was er gewoon niet zo goed in.