test

Ik noem me liever borderliner dan autist

Persoonlijk heb ik maar weinig op met psychische labeltjes. In mijn ideale wereld zou het handboek van de psychiatrie dat wij in Nederland gebruiken zo de prullenbak in gaan. Ik ben meer fan van het andere diagnosesysteem, de ICD, waar

stapel jonge poezen

Ik zit in de veeleisende poezenmodus

Als ik over emoties moet praten, of pijn heb, of me juist heel fijn voel, en ik in een veilige omgeving zit, begin ik te miauwen. Ik heb een heel arsenaal aan kattengeluiden, van “miew” ik hou van je, “pgggrrrr”

Brilopboek

Het geven en verdragen van kritiek

Een tijdje geleden mocht ik kritiek geven op een voorstel voor een subsidieaanvraag. Ik voelde mij vereerd dat de onderzoeker hierbij aan mij als ervaringsdeskundige dacht. Ik vond het ook vreselijk lastig om kritiek te geven op het voorstel. Nog

Twee kleine meisjes

Verbinding met anderen

Verbinding. Als kind gaat dat behoorlijk automatisch. Je speelt een spel, samen. Giechelend.Wij verhuisden in een zomervakantie van een stad naar een dorp. Ik was zeven jaar en belandde in een klasje van zeven meisjes. We speelden, we giechelden, iedereen

meisje dat zich verstopt

Hoe angst mijn leven overnam

28 dagen geleden raakte ik in conversie en werd ik onheus behandeld door ambulancebroeders. Dit heeft er zo in gehakt dat ik al 28 dagen de deur niet alleen uit durf. 28 dagen waarin ik veel angst heb gevoeld iedere

Verdrietige vrouw is aan het appen op een bankje

Een vreemd Madelonding

Ik zat op het MBO, was een jaar of 17 en had twee vriendinnen waarmee ik buiten school ook wel eens wat ging drinken of zo. Het buiten school regelmatig iets doen met vrienden was nieuw voor mij. Voor die

Vlekjes van een schijnwerper

In het volle licht

‘s Ochtends schrik ik wakker. Er brandt een vuur in mijn onderbuik. Mijn spieren staan strakgespannen. Snel ga ik in mijn hoofd langs de mogelijke doodsoorzaken die op de loer liggen. Er zijn er geen. De volgende dag schok ik

Tot last zijn

Tot last zijn

Ik ben extreem bang om mensen tot last te zijn. Dat voelt voor mij als de ultieme hel. Ik verdwijn liever in een hoekje in de hoop dat niemand me vervelend vindt. Ik denk dat ik vroeger vaak het gevoel

Liever sociaal angstig dan nep

Liever sociaal angstig dan nep

Ik heb sinds kort te maken met een sociale fobie. Dat beperkt me enorm; de simpelste sociale situaties maken me echt doodsbang. Ik begin te trillen, word misselijk, krijg het bloedheet, begin te stotteren of kom helemaal niet meer uit

Aan de dood ontsnapt

Ik loop het lokaal in, waar nog maar weinig mensen zitten. Ik kijk naar alle stoelen en tafels en besluit dan strategisch de achterste vrije tafel te kiezen, waar alleen de docent me kan zien zitten straks. Ik weet dat

Mag de wereld even uit…?

Mag de wereld even uit…?

Geluidsoverlast Buiten is er een lawaai van jewelste. Al dagen achter elkaar. Eerst was het de compressor bij de achterburen waar er verhuisd of verbouwd wordt. Nu is het direct naast ons in de vorm van de tuinman die aan

Opnieuw leren leven

Opnieuw leren leven

Soms weet ik niet meer of ik al zo was, of dat ik zo geworden ben. Zo verlegen, zo gevoelig voor prikkels, zo angstig, zo mensenschuw. Zat het altijd al in me en was het slechts bedekt met een laagje

De illusie van volwassenheid

De illusie van volwassenheid

Ik werd gepest, heel erg gepest. Ik hoorde er niet bij en wílde er op een gegeven moment ook niet meer bij horen. Dat aparte meisje zijn werd mijn identiteit. Er was maar één reden waardoor ik vol kon houden,

Ik ben er, maar mag ik er zijn?

Ik ben er, maar mag ik er zijn?

Hier ben ik, nieuw op de site van dsmmeisjes. Al geruime tijd blog ik op mijn eigen site, lekker in mijn veilige hoekje op het internet, waarvan slechts weinig mensen het bestaan kennen. Maar nu komen mijn schrijfsels dus op

Man loopt weg vrouw huilt daarom

Verlatingstrauma: verlaat me (niet)

Een tijdje terug benoemde mijn therapeute dat ‘verlating een rode lijn vormt in mijn leven’, met als toevoeging dat het al bij mijn geboorte is begonnen – daar schreef ik in een eerdere blog kort over. Ze noemt het zelfs

Vrouw kijkt naar zonsondergang, leven zonder angst

Hoe voelt leven met een angststoornis?

Mijn dagelijks leven wordt beheerst door een hele reeks verschillende, hevige angsten: verlatingsangst, faalangst, sociale angst en willekeurige onverklaarbare angst. Het beperkt me in bijna alles wat ik doe. Dit is al jaren zo en ik weet niet meer hoe

Water gras

Leven met sociale angst

Hoeveel vakken psychologie ik ook heb gevolgd, toen ik de term ‘sociale angst’ hoorde rinkelde er geen belletje. Ik vond deze les te oninteressant om op te slaan, of ik heb dit stukje van het psychiatrisch handboek nooit gelezen. Wat

Nieuwe plek, nieuwe angsten

Nieuwe plek, nieuwe angsten

Na een maand eerder huiswaarts te zijn gekeerd vanuit Zweden omdat mijn mentale stabiliteit tot het nulpunt was gekelderd, had ik in ieder geval goed nieuws gehad. Een nieuwe kamer, net buiten Utrecht én op een boerderij. Aangezien mijn hoofd

De weg naar volwassenheid

De weg naar volwassenheid

Volwassen zijn, wat houdt dat eigenlijk in? Ik dacht vroeger dat het automatisch zou gaan, wanneer ik eenmaal twintig was. Twintig klonk oud, de kennis die bij het volwassen zijn hoorde, zou vast vanzelf komen. Ik zou snappen hoe ik

(b)angstig sociaal

(B)angstig sociaal

Iedereen die mij kent zou mij omschrijven als een sociaal mens. Ik doe zelfs een studie in de sociale richting. Toch loop ik rond met een groot geheim. Een geheim dat zelfs hulpverleners niet van mij weten, zien of kennen.

Meer dan mensenschuw

Meer dan mensenschuw

Als kind hield ik al niet zo van andere mensen. Terwijl mijn broer vriendjes maakte op de camping, zat ik liever alleen in de zandbak. Nog erger dan andere kinderen, vond ik volwassenen. Ze waren groot, intimiderend en begonnen te

Nachtmerrie van een sociaal angstige

Nachtmerrie van een sociaal angstige

Sociale angst is mijn duidelijkste psychische probleem, ik pas naadloos in alle omschrijvingen die erbij horen. Alles dat te maken heeft met sociale evenementen of opgemerkt worden in een gezelschap is onbedaarlijk eng. Ik zie het meestal niet als een

En dan de finale diagnose…

Einde euthanasietraject komt in zicht….

Onze blogger Aurelia is 26 januari 2018 zelfverkozen gestorven na het doorlopen van een intensief euthanasieproject. Uit respect voor wat zij ons wilde vertellen kun je al haar blogs hier nalezen.  Triggerwarning: deze blog gaat over een sterke doodswens en

nature people girl forest 12165

Bodemloos

Soms verlang ik er nog zo naar dat iemand mijn hand vast houdt terwijl ik naar school loop. Ik verlang naar iemand die door mijn haren strijkt tot ik in slaap val of voorleest alsof ik weer een klein meisje

pexels photo 230986

Sociale anorexia

In Zuid-Afrika vertelden ze me over ‘addiction’ en ‘connection’. Wat ze me eigenlijk vertelden is dat dit twee tegenpolen waren. Verslaving komt vaak voort uit disconnectie, in actief gebruik zitten is voor mij ook wel hetzelfde als niet in connectie

Twee handen van verschillende mannen grijpen elkaar steunend vast

Delen = verbinding

Delen. Dat woord heb ik nou al zo vaak gehoord in mijn proces. Delen, delen en nog eens delen. Tijdens mijn opname heb ik leren delen. Daarvoor deed ik het soms, maar ik was er gewoon niet zo goed in.

pexels photo 262103

De bank is mijn comfortzone

Mijn bank-met-zebraprint is volledig versleten. Ik weet het. Dertien jaar zitten, hangen en liggen en drie verschillende katten met nagels hebben zo hun sporen achtergelaten. Vergeet ook niet de vlekken van de talloze maaltijden op de bank. Rode pastavlekken, wat

Angst voor de toekomst

Angst voor de toekomst

Vanaf jongs af aan is dit al iets wat speelt en al weet ik heel goed waarom, ik krijg het nooit uit mijn hoofd. Ik ben namelijk doods en doodsbang voor positieve dingen en de toekomst in het algemeen, voor

Vermoeidheid

Vermoeidheid

Een angststoornis hebben is zwaar. Het is ontzettend vermoeiend te moeten vechten elke dag weer tegen alle stoornissen en trauma’s. Een uitputtingsslag die bijzonder weinig nut lijkt te hebben. In hoeverre weegt het ‘winnen’ op tegen het toegeven aan het

pexels photo 356173

Stekeltjes

Kan iemand me even vasthouden? Gewoon vasthouden zodat ik niet meer alleen ben. Zodat ik de pijn diep binnenin me even niet alleen hoef te voelen. Dat mijn verdriet niet meer alleen van mij is en je me kunt troosten.

#openup

#openup

Van maandag 1 tot donderdag 4 mei is het #openup-week.Dit is een initiatief van MIND en 3FM.Openup-week – maak psychische klachten bespreekbaar.Na wat twijfelen deel ook ik mijn verhaal.Het bespreekbaar maken is zo zo belangrijk,dat heeft de doorslag gegeven om

pexels photo 93017

De verkeerde plek

Ik ben zomaar op deze stoel gaan zitten. Misschien had iemand anders deze plaats wel willen hebben. Ik heb zomaar deze plek ingenomen. De verkeerde plek. Ik had beter niet kunnen komen. Anderen hadden mij niet op deze plek gewild.

shower shower head water drop of water 161502

Emotiesoep

Ik ben boos op de wereld, bang, eenzaam, verdrietig, boos op mezelf en dat allemaal tegelijk en dwars door elkaar. Ik wil huilen, schoppen, slaan, dingen tegen de muur gooien, het uitschreeuwen, in iemands armen kruipen en getroost worden maar

hands writing diary journal 159774

De nieuwe

Vandaag had ik een afspraak bij mijn psychologe. Ze heeft een nieuwe baan gevonden en nu was de dag dat ze mij ging koppelen aan een andere psycholoog. Een collega van haar die nu alles over mij te weten zou