Blogs over gegeneraliseerde angststoornis

Corona of bang met een kroon

Ik merk dat ik verschrikkelijk onrustig ben. Constant. Ik ben niet bang voor mijn eigen gezondheid, waarschijnlijk val ikzelf in de categorie lichte tot matige symptomen en zal ik er niets aan overhouden. Ik heb wel een grote angst die een hoop voor me bepaalt: ik ben als de dood dat ik iemand pijn doe, benadeel, zich naar laat voelen of op andere wijze negatief beïnvloed. Dat is verschrikkelijk en op sommige dagen beheerst dat […]

Verder lezen

Pillenstress

Ik heb stress over heel veel dingen. Of mijn haar goed zit, of mijn broek een beetje slank afkleedt. Of ik al mijn werk af krijg, of mijn downward dog niet te achterlijk is, over alle afspraken die ik heb en of ik daar wel energie voor heb. Eigenlijk over alles. Over één ding wil ik absoluut geen stress hebben: mijn medicijnen. Als de potjes langzaam leeg beginnen te lopen, wil ik gewoon de huisarts […]

Verder lezen

Angst in de nacht

Ze eten aan me, iedere nacht. Hun glibberige lichamen, die overdag rustig afwachten aan de basis van mijn stam, kruipen ‘s avonds over mijn jonge vingers en vreten zich een weg door het daar tussen gezeten groen. Elke nacht weer die nachtmerrie. De angst als de avond valt, weer wacht mij een nacht horror. Dan voel ik ze bewegen aan de basis. Ze kruipen omhoog. Mijn angst neemt toe. Het is duister en ik zie […]

Verder lezen

‘Hey, het is oké’ – maak angst bespreekbaar

Ik kan letterlijk bang zijn voor zo ongeveer álles en dat gaat verder dan een beetje piekeren. Mijn lijf bevindt zich op die momenten in een stand van paraatheid die meer past bij bijna overreden worden op een kruispunt of in een kooi vol hongerige leeuwen moeten stappen. Mijn alarmsysteem is verstoord Angst is voor mij eigenlijk totaal irrationeel, in mijn hoofd wéét ik dat er geen gevaar is, maar de lichamelijke signalen en mijn […]

Verder lezen

De plaaggeest

Kennen jullie hem nog, de plaaggeest? Die enge, enge man die Bassie en Adriaan probeerde te dwarsbomen en er een naar lachje op nahield? Ik kan me nog goed herinneren dat ik hem vroeger echt enorm eng vond. Als klein meisje zat ik bang op de bank met de overtuiging dat de plaaggeest echt de engste man op aarde was. Dat moest wel zo zijn. Nu, jaren en jaren later, kijk ik er met een […]

Verder lezen

Het ergste aan een paniekaanval

“Wat is het ergste aan een paniekaanval?’’ Een vraag die ik al vaak gehad heb. Vaak tijdens therapie, zo ook vandaag. En het viel me vandaag voor het eerst op dat ik het antwoord niet weet. Niet precies weet. Al helemaal toen er doorgevraagd werd dacht ik, ik. weet. het. niet. En dat na al die jaren. Na zoveel paniekaanvallen. Na zoveel gesprekken en oefeningen. En dan valt me vandaag pas op, dat ik het […]

Verder lezen

Ik wil de perfecte student zijn

In groep 3 van de basisschool nam ik mij al voor om er nooit uitgestuurd te worden. Als de juf toch eens kwaad op me werd, stonden de tranen in mijn ogen. Ik nam me honderd keer voor een beter, braver kind te zijn. Dat mislukte natuurlijk faliekant, maar het verlangen ernaar was sterk. Als ik fouten maakte in mijn schrift moest alles doorgekrast, was mijn tekening lelijk in mijn ogen dan kroop ik onder […]

Verder lezen

Poes past op

Je hebt van die dagen dat het gewoon niet wil. Althans ik heb ze. De hele dag angstig, half aan het hyperventileren, geen lucht krijgen, hartslag niet onder controle en het voelt echt vreselijk. Gelukkig heb ik een hele lieve harige oppas hier in huis die – tot ik me weer beter voel – nooit meer dan drie meter bij me vandaan gaat. Vandaag is ook zo’n dag. Ik werd wakker en wist al dat […]

Verder lezen

Vijf Laura’s

Afgelopen week hebben Peut en ik kennisgemaakt met vijf verschillende Laura’s. Bange Laura, je-mag-alles-met-me-doen Laura, Laura die zichzelf helemaal afmaakt, Laura met wie altijd alles goed is en heel eventjes met de verdrietige, eenzame Laura. Allemaal Laura. Allemaal ik. Vier daarvan zijn er heel veel, twee ervan zijn voor iedereen te zien. Eentje is zelfs voor mij nog een raadsel. Het blijft raar, Peut heeft vijf stoelen in een kringetje gezet en iedere stoel gaf […]

Verder lezen

Hoe ik anorexia ontwikkelde en overwon

Bang voor de wereld Ik ben vijftien en bang voor de wereld, want ik moet overal alleen doorheen en weet niet hoe dat moet. Het leven zou zó veel veiliger voelen met een volwassene die achter mij staat. Iemand die mij een beetje de weg wijst, aanmoedigt, mij helpt opstaan als ik op mijn bek ga, bescherming biedt, voor mij opkomt als het nodig is en op wie ik kan terugvallen. Dan zou ik alle […]

Verder lezen

Op mijn hoede

Ik heb je lief. Ik heb je lief als ik vertel dat ik op mijn hoede ben. Dat ik het niet fijn vind dat ik overal zo sterk op reageer. Dat ik zelfs op mijn hoede ben als ik met jou samen ben. Dat ik graag had gewild dat ik niet zo grillig ben. Maar ik ben ook flabbergasted. Ik heb zo ontzettend lang gedacht dat mijn orkaan mensen zou afschrikken. Dat ik te scherp […]

Verder lezen

Hoe voelt leven met een angststoornis?

Mijn dagelijks leven wordt beheerst door een hele reeks verschillende, hevige angsten: verlatingsangst, faalangst, sociale angst en willekeurige onverklaarbare angst. Het beperkt me in bijna alles wat ik doe. Dit is al jaren zo en ik weet niet meer hoe het is om er zonder te leven. Leven met angst is, zeker in combinatie met andere psychische worstelingen, een voltijdbaan waar je bar weinig voor betaalt krijgt. Ik leef voortdurend op het topje van mijn […]

Verder lezen

Wil je thee?

Iedere week vraagt Peut me het weer en iedere week zeg ik weer hetzelfde: “Nee, water is prima.” Al anderhalf jaar. Dezelfde vraag krijg ik om de week bij de fysio, maar daar kom ik ook niet verder dan een glaasje gemeentepils. Niet omdat ik geen thee drink trouwens, ik ben een enorme theeleut. De doosjes kamille en rooibos vliegen hier de deur uit en mijn theebekers zijn XXL. Maar bij Peut en Fysio drink […]

Verder lezen