Alcohol maakt meer kapot dan je lief is

Ik groeide op in een gezin waar alcohol een belangrijke rol speelde. Eigenlijk speelt alcohol nog steeds een belangrijke rol in ons gezin, maar ook in de familie. Op jonge leeftijd wist ik niet beter. Alcohol hoorde er bij. Iedere dag, iedere avond. Ook ‘s ochtends op bezoek bij familie ging niet voorbij zonder alcohol.

Ik weet niet meer precies wanneer het moment kwam dat ik een besef kreeg dat het niet helemaal normaal was, dat het bij vriendinnen er thuis anders aan toe ging dan bij mij. Ook kwam er een voorlichting op de middelbare school over alcohol- en drugsgebruik. Daar kwam ik echt tot besef dat mijn ouders teveel en te vaak dronken. Natuurlijk hebben zij dit altijd ontkent, wat overigens ook heel typisch is.

Ook ik kreeg steeds meer besef en ergernissen tegenover het drankgebruik van mijn ouders. Ik zei dat ik nooit, maar dan ooit nooit iets zou gaan drinken. Ik wilde niks met die vieze alcohol te maken hebben. Ik vond het niet lekker, het rook niet lekker en ik zag dat het veel kapotmaakt. De uitdrukking ‘alcohol maakt meer kapot dan je lief is’ is zeker waar. Het maak alles kapot.

Ik had genoeg ellende in mijn familie gezien omtrent alcohol. Afkickklinieken, scheidingen, ruzies en ga zo nog maar even door, maar toch raakte ik op een zekere leeftijd nieuwsgierig. Waarom drinken mensen toch zoveel alcohol en waarom worden ze zo vrolijk, of juist vreselijk neerslachtig of extreem boos?

ook bij mij ging het mis

Om mij heen gingen steeds meer vrienden drinken, uitgaan en ook kwamen er iedere dag wel filmpjes of foto’s binnen met domme dingen die ze hadden gedaan vanwege de alcohol. Maar ook heel veel gezelligheid. Ik wilde het ook meemaken. Ik zat op dat moment niet lekker met mezelf en dacht dat alcohol mijn ‘problemen’ wel even zou kunnen oplossen. Ik was nog geen achttien, dus moest het via via zien te krijgen en dat lukte me nog ook. In het begin was het vooral veel proberen, kijken wat ik lekker vond.

Maar jaren later vond ik bijna alles lekker. Ieder drankje, het maakt niet uit waarmee het gemixt wordt, zolang er maar alcohol in zat was het goed. In het begin dronk ik geregeld in het weekend, vaak net teveel, maar het voelde zo goed. Mijn leven was ook best een puinhoop. Ik zal met mezelf in de knoop, school ging niet zo lekker en ik was de motivatie voor het leven een beetje verloren.

Maar ik heb nooit nagedacht over de gevolgen. Ik heb veel kapotgemaakt. School is daardoor niet gelukt, vriendschappen zijn met hevige ruzie beëindigd. In het begin voelt alcohol nog wel fijn, maar ik had steeds meer en steeds vaker alcohol nodig. Ik kon voor mijn gevoel niet normaal functioneren zonder. Niet tijdens werk, niet tijdens school, niet tijdens familiebezoeken en zelfs niet tijdens afspraakjes met een vriendin.

Hoe het nu gaat?

Het gaat beter, iets beter. Ik drink veel minder en als ik extreem veel alcohol drink dan is dit tijdens momenten dat het kan. Dus in het weekend, tijdens vakantie,maar  niet meer tijdens situaties waarin ik verantwoordelijkheden of verplichtingen heb. Het is nog iedere dag lastig, maar ik heb gezien dat alcohol alleen maar meer kapot maakt. Ik ben veel mensen verloren. Ik had nu heel ergens anders kunnen zijn als ik niet begonnen was met extreem veel drinken, maar goed. Ook ik kom er ooit. (Hopelijk)

3 Comments

  1. De charme van de verdoving, die ken ik heel goed… dapper dat je deze blog plaatst. Rondom afhankelijkheid en verslaving hangt misschien wel het grootste stigma van alle psychische diversiteit, en dat terwijl zoveel mensen er mee in aanraking komen (of misschien juist daarom, kop in het zand).

    ik doe jaarlijks mee aan ik pas (40 dagen alcoholloos). Het is lekker te weten dat ik het kan.

    Maar alles op jouw/iedereens eigen tempo 🙂
    Anne onlangs geplaatst…MoederkatMy Profile

  2. Sae

    Wauw, heel dapper dat je dit schrijft en mooi geschreven.
    In een wat mindere mate is het erg herkenbaar – ik weet ook nog goed dat ik me pas rond mijn 20e (hoe naïef was ik???) realiseerde dat het alcoholgebruik van mijn moeder niet normaal is. Eigenlijk vind ik het nog steeds heel lastig om dat op te schrijven, merk ik! Ontzettend bedankt voor deze blog 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.