jongen loopt

Afscheid van de wereld

Heb je last van suïcidale gedachten en wil je daar nu met iemand over praten? Neem contact op met 113 Zelfmoordpreventie via 113.nl of 0900-0113.

Ik loop op straat en ben mij extra bewust van de zonnestralen die mijn lichaam verwarmen, de lentegeur die ik ruik, de vogels die in de sloot zwemmen en kinderen die ik zie spelen.
Dit is de allerlaatste keer dat ik dit kan ervaren. Ik neem alles extra goed in mij op en neem afscheid van de wereld. Tegelijkertijd luister ik muziek op mijn koptelefoon met de volgende toepasselijke zinnen van het lied Last Exit wat gebruikt werd in een aflevering van de tv-serie Degrassi.

‘Gotta pack my bags
Leave my world behind.
Take a different road.
I know it’s my time.
I’ll take the last exit to freedom.
The last chance to be free.’

Ik voel diep vanbinnen dat het goed is zo. Ik verlang er naar om mijn aardse bestaan stop te zetten. Ik voel in mezelf een berusting in mijn keuze. Ik verdien rust. Het is goed zo.

Mijn behandelaar belt mij in loop van de dag op hoe het met mij gaat. En dan krijg ik last van gewetenswroeging. Stel je voor dat het niet lukt om mijn leven te beëindigen en mijn behandelaar erachter komt dat ik niet eerlijk geweest ben. Ik zit in tweestrijd. Uiteindelijk vertel ik dat ik met mijn verstand wel wil doorleven, maar dat mijn gevoel niet meewerkt. Ze geeft aan dat ik naar mijn gezonde verstand moet luisteren en dat we elkaar maandag weer telefonisch spreken. Dan legt ze neer.

Ik krijg een paniekaanval en weet niet hoe nu verder. Ik kan niet verder. Niet verder met mijn intense angsten, hallucinaties, de bedreigende wereld en de nare (verborgen) bedoelingen van mijn (directe) omgeving. Ik ben niet veilig. Ik mail mijn behandelaar, dat het hem niet gaat worden… Ze mailt rond 17.00 uur terug dat het crisiscentrum vol is en ik om 19.00 uur moet bellen met het crisiscentrum. 

Dan breek ik… Het is mooi geweest. Ik neem voorbereidingen om mijn leven te beëindigen, maar dan belt een vriendin. Ze vraagt of ik al meer weet van het crisiscentrum en of ik al gebeld heb. Dan voel ik de verantwoordelijkheid richting die vriendin. Ik bel om 19.00 uur met het crisiscentrum en dan begint het balletje te rollen.

Ik word alsnog opgenomen op het crisiscentrum en dan word duidelijk, dat ik last heb van een psychotisch toestandsbeeld. Ik word meerdere keren overgeplaatst van het crisiscentrum naar een open behandelafdeling, naar de acute gesloten afdeling en weer terug.

Uiteindelijk eindig ik op een gesloten psychosomatische afdeling. Ik krijg een anti-psychoticum en de medicatie begint zijn werk te doen. Dan besef ik dat mijn kijk op de wereld erg vertroebeld was. Ik ben wel veilig, ook al had ik het gevoel van niet. De angsten worden minder en ik voel steeds meer rust in mezelf.

Op den duur besef ik dat dit de rust is waar ik naar zocht en dat ik daar niet dood voor hoef te gaan. Ik heb eindelijk de rust gevonden in het leven zelf.

We zijn nu driekwart jaar verder en ik heb geen spijt dat ik nu nog leef. Ondertussen ben ik 29 jaar geworden en daar ben ik blij om. Op naar de 30!

Lees ook:

  • Ik had net mijn eerste stagedag van het schooljaar erop zitten en kwam thuis om mijn moeder te vertellen hoe leuk ik het had gehad. Ik zette mijn fiets in de schuur, liep de keuken binnen, keek even of ik…

8 reacties

    1. Hoi Denise,
      Bedankt voor je aardige reactie. Gelukkig zijn bij mij nu inderdaad de scherpe randjes eraf wat betreft angsten, waardoor het leven wat makkelijker gaat.
      Groetjes

  1. Een zware dag vandaag dus keek ik weer eens op deze site. Deze blog en de link naar 113 sprongen eruit. Bedankt voor het delen van je verhaal! Vooral het einde is prachtig. 🙂 Maar ook goed om te lezen hoe je geholpen bent door de mensen waar je contact mee had en door jezelf natuurlijk. Blij dat je er nog bent en geen spijt hebt daarvan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.