Afgekeurd en nutteloos? Ik dacht het niet!

“Wat doe jij voor werk?”
Bam, steek in mijn maag.
“Ik heb geen werk, ik ben afgekeurd.”

Eerlijkheid

Tegenwoordig zeg ik het eerlijk. Waar ik in het begin nog een verhaal er van maakte, zeg ik nu gewoon hoe het is. Het voelt meteen als een afkeuring. Een afkeuring vanuit de maatschappij.
Maar je bent nog zo jong, ik zie niks aan je. Hoe kan jij dan afgekeurd zijn?

Het voelt alsof ik nutteloos ben voor de maatschappij omdat ik niet werk. Ik verdien geen geld. Gelukkig krijg ik wel een uitkering. Ik kan er net aan van rond komen per maand. Maar doe ik dat zelf? Nee, dat doe ik met hulp van mijn omgeving. Het is dat ik een onwijs lieve vriend heb. Zonder hem had ik het echt niet elke maand kunnen redden.

Ik probeer netjes mijn rekeningen te betalen. Zorgverzekering, telefoon, gemeentelijke heffingen. En dan komt ook nog even de belastingdienst om de hoek kijken. Of ik bovenop het bedrag wat ik al maandelijks af sta van mijn uitkering nog eens even ruim €200 extra wil betalen. Ze vinden het niet genoeg.
Nederland is er op berekend dat je werkt. Maar wanneer je door een chronische ziekte of chronische psychische problemen niet kan werken lijkt Nederland nog steeds zijn ogen te sluiten. Je woont samen, dan betaalt je partner toch gewoon alles voor je? Maar daar zit ook een keer een maximum op.

Ben ik dan echt nutteloos?

Ik voel mij nutteloos, nutteloos voor de Nederlandse maatschappij. Maar ben ik dat ook? Nee dat ben ik zeker niet.
Ik doe vrijwilligerswerk, veel zelfs. Ik ben vrijwilliger bij Ajax en bij onze plaatselijke voetbalclub. Ik ben deelnemer bij een bedrijf wat appeltaarten maakt voor bedrijven en particulieren. Ik ben betrokken bij een Sinterklaas-stichting waar ik 3/4 van het jaar mee bezig ben en in november helemaal los mee ga. Ik ben elk jaar vrijwilliger bij Homerun en Homeride voor het Ronald Mcdonald Kinderfonds. Ik ben bloeddonor en stamceldonor. En tegelijkertijd ben ik ook al bijna 8 jaar bezig om mezelf op de rit te krijgen en te houden.

Al deze dingen betekenen veel voor mij. Kosten mij tijd en energie. En al deze dingen geven mij energie. Toch jammer dat de Nederlandse maatschappij dit niet ziet. Dat het nog steeds als zwak gezien wordt als je een uitkering hebt. En ondanks dat ik zo veel dankbaarheid ervaar voor alle dingen die ik doe, doet het soms veel pijn als ik weer allemaal rekeningen binnen krijg. Het besef dat ik alleen werk doe waar ik dankbaarheid voor krijg en geen geld.

2 Comments

  1. Jeetje, en óf jij je inzet voor de maatschappij. Vrijwilligerswerk is vaak hartstikke mooi werk om te doen, maar inderdaad, het levert geen andere beloning op dan dankbaarheid, een goed gevoel en persoonlijke ontwikkeling. Al zijn die dingen van onschatbare waarde. 😉

  2. Maria

    Het werd mij letterlijk gezegd door de keuringsarts: “U bent afgeschreven voor deze maatschappij.”.
    Liever had ik een fysiek pak slaag gehad.
    Dat heelt, ooit. Deze woorden niet.
    Ze zorgden ervoor dat ik me nutteloos voelde. En een profiteur. Het leven niet waard.
    Ook ik ging vrijwilligerswerk doen, me nuttig maken. Me nuttig willen voelen.
    Tot de wetgeving veranderde.
    Het werd een bittere strijd, opeens zou ik full time kunnen en moeten werken.
    Volgens dezelfde instantie die me had afgeschreven voor deze maatschappij.
    2 1/2 jaar duurde ‘t gevecht.
    E I N D E L O O S.
    De rechtbank stelde me in ‘t gelijk.
    Dat was niet eens wat ik wilde, ik wilde geholpen worden zodat ik weer mee kon doen.
    De advocaat van de tegenpartij wilde me een hand geven. Me feliciteren. Harteloze kerel.
    Hij had er niets van begrepen.
    De hand heb ik geweigerd, huilend heb ik hem gezegd dat hij de pot op kon.
    En dat was het einde van al mijn vrijwilligerswerk.
    Nooit doe ik nog iets voor deze maatschappij, die me uitkotste en vernederde tot op de bodem van m’n hart.
    Mensen, individuen, kunnen nog steeds op me rekenen. Maar zodra het lijkt op betaald werk, haak ik af.
    Voor zulk werk heeft deze maatschappij gezonde mensen.

    Doe waar je je goed bij voelt, zoek elk potje overheidsgeld waar je iets uit kunt halen. GEBRUIK deze maatschappij, ze MISBRUIKT jou!
    Sterkte en een dikke KNUF

    (Ik realiseer me dat het bitter klinkt, gelukkig voelt het zo allang niet meer)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.