meisje achter blaadje

Achter het label

Daar zit ik dan, achter mijn laptop. Ik zucht een paar keer, er vallen tranen. Wetend dat de tranen weer zullen ophouden, schrijf ik verder. 

Het is avond. Even sluit ik mijn ogen. Ik probeer mij iets voor te stellen. Dansend in een weiland, nee nog beter: op een strand. Lachen, vallen, maar ook weer opstaan. Dansen tot ik neerval en daar heel hard om lachen. Ik open mijn ogen. Het enige wat door mij heen gaat is het label complexe PTSS. Die diagnose heb ik een poosje geleden gekregen. Nu ben ik in behandeling en volg ik EMDR. Ik sluit mijn ogen weer en vraag mij af wie ik ben achter het label CPTSS.

Er zit zo’n groot gat in mij dat ik alleen maar kan opvullen met mijn eigen geluk, maar dan moet ik eerst vinden wat mijn eigen geluk is, wie ik ben en wie ik wil worden. Wie is Marieke achter dat label? Ja! Dat wil ik worden! Marieke, gewoon Marieke die zichzelf is, niet is genezen, maar die er wel mee kan omgaan. 

Ik klap mijn laptop dicht. ‘Shit, maar dit is moeilijk!’ Tranen in mijn ogen. Het lukt mij niet om mij goed te voelen op deze wereld. Ik heb het gevoel alsof ik geleefd word. Ik probeer er alles aan te doen om mij beter te voelen, misschien doe ik wel iets te veel mijn best. Dat is natuurlijk ook niet goed, dan overvraag ik mezelf. Het is nooit goed om jezelf te overvragen, want je wordt er alleen maar vermoeider van. En ja, dat zeg ik uit ervaring. Ik ben soms ook moe van het elke dag opstaan en weer moeten vechten, maar als ik stop met vechten beland ik ook nergens. Ik wil ergens belanden, ook al kost het mij letterlijk bloed, zweet en tranen. 

De kracht heb ik wel, dat weet ik, alleen de moed om door te gaan is soms ver te zoeken. Het doet pijn wat ik heb meegemaakt. Er zit een groot leeg gat in mij. Geen weg eruit, alles is donker. Aan mij om weer licht te brengen. Achter het label ben ik Marieke, een meisje dat van muziek houdt, graag gedichten schrijft, graag wandelt in de natuur, in de zorg werkt met ouderen en daar veel plezier uit haalt. Ik heb het, maar ik moet het tijd geven voordat ik mezelf vóór het label kan zetten, en niet erachter.

Wil jij ook laten zien wie jij bent achter jouw label(s)? Schrijf mee op dsmmeisjes.


Boekentip bij deze blog:


Lees ook:

  • Mijn psychologe is duidelijk: "Het is echt beter dat je ook met anderen over je diagnose praat."Eerder had ik gezegd dat ik het een eenzaam avontuur vond, het hebben van complexe PTSS. Alleen mijn man weet het. Hij is er…

1 reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.