lopend meisje

Acceptatie is ook een vorm van herstel

Al ruim tien jaar ben ik onder behandeling voor mijn psychische problemen. Ik moest en zou van mezelf beter worden. Natuurlijk is met beter willen worden niks mis, maar ik vergat hierdoor uiteindelijk dat er ook nog een leven buiten mijn ziektes bestond.  Mijn leven bestond alleen nog maar uit het willen veranderen. Hierdoor vergat ik vaak van leuke dingen te genieten en werd ik nog onzekerder over mezelf als persoon. Ik nam elke behandeling die me werd aangeboden aan en uiteindelijk isoleerde ik mezelf in de hulpverlening waardoor ik juist alleen maar meer regie over mezelf kwijtraakte.

In de eerste jaren van de hulpverlening heb ik geleerd om te herkennen dat ik ziek was en leerde ik om er op een gezondere manier mee om te gaan. In de afgelopen jaren ben ik vooral bezig geweest om een stabieler leven te krijgen, maar ook naar het zoeken van een behandeling die mij eventueel nog zou kunnen helpen. Na heel veel gesprekken en afwijzingen ben ik goed gaan nadenken. Al jaren lang ben ik bezig met mijn ziektes en herstel. Hierdoor heb ik best veel van mijn jeugd gemist. Ik ben verre van stabiel, maar gaat nóg een intensieve behandeling mij echt stabieler maken? Heb ik niet gewoon zoveel heftige dingen in mijn leven meegemaakt dat ik het niet moet willen om constant bezig te zijn mezelf te willen veranderen?

Ik heb me nu wel weer aangemeld voor een eetstoornisbehandeling, maar nu niet meer met de intentie om te genezen van mijn eetstoornis. Ik wil het een kans geven om mijn kwaliteit van leven te verbeteren, maar dan op een veel lager pitje, zodat ik ook gewoon weer kan genieten van de normale dagelijkse dingen. Het ‘normale’ dagelijkse leven zal de ene dag beter gaan dan de andere, maar ik ben veel meer dan alleen maar mijn ziektes. Ik besteed nu meer aandacht aan mijn familie, vrienden en vrijwilligerswerk. Hier word ik ook een stuk gelukkiger van dan constant de focus te leggen op beter worden.

In plaats van te focussen op volledig herstel, probeer ik me liever te focussen op hoe ik mijn leven in kan gaan richten als ik niet meer beter ga worden. Ik wil accepteren dat dit nou eenmaal een stuk van mij is geworden en waarschijnlijk toch nooit meer helemaal weg zal gaan. Lastig is het wel, want ondanks dat ik nog behoorlijk ziek ben, vraag ik hiermee ook indirect aan mijn omgeving om te accepteren dat ik nou eenmaal anorexia heb en niet meer zoveel bezig wil zijn met herstellen. Ja, ik heb me aangemeld bij een kliniek. Niet omdat ik mezelf nog zo graag wil veranderen, maar om te leren leven met deze ziekte. 

Uiteindelijk is niemand perfect of volmaakt. Zolang je maar je best hebt gedaan en dat blijft doen. Accepteren dat je ziek bent is uiteindelijk de grootste stap naar herstel die je kan maken, vind ik.

Lees ook:

  • Wat betekent herstel? Ik citeer uit de scriptie van N. (een vriendin): "Herstel: een begrip in het proces van een cliënt in de psychiatrie. Wanneer er precies sprake is van herstel, is voor iedere cliënt verschillend. Het begrip herstel wordt…

    het geheime maske
  • Ik heb een sociale angststoornis. De paniek kan zijn kop opsteken in elke treinreis, bij elk supermarktbezoek, elke keer dat ik de buurvrouw tegen kom, elke keer als de telefoon overgaat, elke afspraak. Ik ben bang voor het oordeel van…

    herstel
  • Verkeer je in crisis? Neem contact op met je behandelaar, de huisartsenpost of 113.nl Meer dan 5 jaar geleden begon dit allemaal. De jaren vliegen voorbij en mijn hoop op volledige herstel wordt steeds kleiner. Waarom is het nou zo…

    Perfect herstel is onmogelijk

6 reacties

    1. Met het woord herstel bedoel ik niet zo zeer dat dat ik het nu geacepteerd heb dat ik deze ziekte heb hersteld ben. Wel denk ik oprecht dat het een stukje van je herstel proces kan zijn als je echt alles al geprobeerd heb. Ik zeg ook niet dat ik het er zo bij laat liggen. Als er wat op mijn pad komt waarin ik vertrouwen heb wat me nog verder zou kunnen helpen dan doe ik dat zeker. Misschien een rare vergelijking maar als je je been breekt hoogst waarschijnlijk nooit meer gaat herstellen. Ga je ook waarschijnlijk kijken naar hoe je het er het beste mee kunt leven. 😉 dat doe ik nu ook. Iets wat zo beschadigd is moet je niet altijd maar willen veranderen. Het is er hoe rot dat soms ook is.

  1. Hoi Renske, ik vraag me af wat voor jou acceptatie van anorexia betekent? Aangezien ikzelf leef met de vermijdende persoonlijkheidsstoornis en ook bezig ben met herstelprocessen, ben ik ook van mening dat herstel vaak betekent dat je leert leven met je kwetsbaarheden. Of je helemaal kan genezen van een psychische ziekte? Dat betwijfel ik. Echter bij een ziekte als anorexia vraag ik me af hoe acceptatie ervan uitziet, aangezien het destructief en dodelijk kan zijn. Ik hoor graag je mening hierover 🙂

    1. Ik weet het antwoord van Renske niet, maar ik kan me voorstellen dat je accepteert dat er voor altijd een eetgestoorde stem in je zit. Je lichaam kan wel herstellen, maar ik betwijfel of je hoofd volledig weer wordt wat het was.

      Ik vind het woord herstel bij psychische ziektes trouwens verschrikkelijk gekozen, zie ook ‘het woord herstel klopt voor mij niet‘.

    2. Hoi,

      Ik snap dat je je dit afvraagt en ik denk dat dit voor iedereen anders is. In mijn situwatie is het zo dat ik het eerst jaren heb ontkent. Vooral omdat ik het niet kon accepteren dat ik ziek was/ben. Dus van ontkennning accepteer ik nu dat ik dus wel Anorexia heb. Ik ben 11 jaar alleen maar bezig geweest met herstellen maar ik kan misschien nog wel 11 jaar langer voor behandeling gaan zonder resultaten.Dat is voor mij ook geen waardig leven. Ik probeer nu een balans te vinden. Als ik lichamelijk zwak ben probeer ik op tijd aan de bel te trekken en zo hoop ik gevaarlijke situaties voor te zijn. Ik wil nu gewoon kijken naar wat er wel goed gaat. De focus leggen op andere dingen in het leven en accepeteren dat het nu zo is kan voor mij misschien wel helpen. Ik denk dat ik gelukkiger ben met het accepeteren van deze ziekte dan er nog eens 11 jaar aan kwijt te zijn en mijn leven alleen maar gefocust is op beter worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik wil linken naar een blog van mijn eigen website:

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.