Aandachttekort

Het heeft even geduurd om weer ‘in the mood’ van het schrijven te komen. Toch is die stemming er nu opeens en daar ga ik eens even gebruik van maken. 

Stemmingswisselingen zijn zwaar, vermoeiend en reuze irritant en toch mis ik ze nu enorm. Sinds een maandje of 2 ben ik begonnen met een antidepressiva dat blijkbaar echt ‘iets’ doet met mijn stemming. Over dat ‘iets’ ben ik alleen niet helemaal te spreken, in tegenstelling tot mijn behandelaren.

Toen ik het afgelopen jaar van crisis naar crisis dwaalde, werden mijn behandelaren steeds weer verrast door berichten van de politie, huisarts en/of crisisopvang. Zij, maar ook ikzelf werden er gek van en dat is zacht uitgedrukt. Ik kon mezelf niet in de hand houden, maar dat is nu dus anders.

Hetgeen waar ik altijd bang voor ben geweest, is waarheid geworden. Ik voel me door of dankzij de medicatie een zombie. Dat betekent geen enorme stemmingswisselingen meer, geen crisissen en geen gedoe. Ondanks dat voel ik me wel ontzettend slecht, maar dus niet meer (para)suïcidaal. Dat klinkt als een vooruitgang maar het is het in mijn ogen absoluut niet. Ik voel me nog steeds eenzaam, leeg, maar vooral verlaten. Eerst waren er zoveel mensen ‘bezorgd’ om mij, er waren zoveel mensen die mij ‘in de gaten hielden’, er waren zoveel mensen die ‘aandacht’ voor mij hadden, en nu? Tsja, nu is er dus ‘niemand’ meer. Ik heb geen idee wat ik met mezelf aanmoet, hoe ik op een positieve manier aandacht krijg, hoe ik überhaupt weer normaal moet functioneren…

Ik haat psychiatrieland, maar ik houd van de aandacht. De aandacht die ik nergens anders vind.

3 Comments

  1. Roos, ik herken je ervaring met anti-depressiva helaas al te goed. Voor mij voelt het soms als pil voor de omgeving in plaats van voor mezelf. Anderzijds gun ik mijn omgeving wel rust hoor.
    Toch voel ik ook voortgang in je schrijven. Niet dat je je beter voelt, maar omdat je bij het lege, eenzame gevoel komt, alle gevoelens die achter het ‘crisisgedrag’ scholen komen nu misschien wel naar boven. Kan je daar wat mee? Misschien moet je juist deze leegte en snak naar aandacht bespreken..ik

  2. ..ik had per ongeluk al ok verzenden gedrukt. Ik wilde nog zeggen: Knap dat je nu een tijdje uit crisissituaties bent. Ik denk dat het ook een beetje door jezelf komt, niet alleen maar door de pil eigenlijk. En de leegte na een zware periode.. Die ken ik.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.