Moeilijk of hoogbegaafd?

Moeilijk of hoogbegaafd?

Ik stel me aan. Ik heb geen groot trauma, ik ben niet mishandeld. Ik had (en heb) ouders die voor me klaar staan. Ik ben gesteund, verzorgd. Waarom ben ik dan zo moeilijk? Doe ik zo moeilijk? Waarom heb ik

Wat is normaal?

Wat is normaal?

Ieder gezin heeft zijn eigen ‘normaal’. Door internet en social media wordt de wereld steeds kleiner, iedereen kan delen wat zijn of haar ‘normaal’ is. En er komen reacties op, situaties worden vergeleken. Mensen komen er achter dat het helemaal

Het beste meisje van de klas

Het beste meisje van de klas

‘Dus misschien moet ik maar toegeven dat het niet zo goed gaat nu,’ besloot ik, na een korte monoloog van al mijn zorgen tegen mijn therapeut, en begon prompt te huilen. Ze is nieuw, mijn therapeut, of in ieder geval

Ik ben er, maar mag ik er zijn?

Ik ben er, maar mag ik er zijn?

Hier ben ik, nieuw op de site van dsmmeisjes. Al geruime tijd blog ik op mijn eigen site, lekker in mijn veilige hoekje op het internet, waarvan slechts weinig mensen het bestaan kennen. Maar nu komen mijn schrijfsels dus op

Winkel gevuld met dsm-labeltjes

Winkel gevuld met DSM-labeltjes

Sinds ik me aangemeld heb bij de GGZ-instelling waar ik een nieuwe therapie ga volgen, regent het vragenlijsten. De tel ervan was ik al even kwijt. Over de hoeveelheid vragen over allerlei klachten die je als mens kunt ervaren durf

“ik ben het misschien toch wel waard?”

“Ik ben het misschien toch wel waard?”

Ik heb mijn verjaardag gevierd. Een beetje last-minute er toch een feestje door gedrukt bij ons thuis. Het was niet druk, maar vertrouwd en gezellig. Vanwege onze belabberde financiële situatie had ik vrienden gevraagd hun eigen drinken mee te nemen

Rouwen om het verlies van werk

Rouwen om het verlies van werk

“Rouw?! Om werk?!” Mijn wenkbrauwen zijn nauwelijks zichtbaar door mijn blonde haren, en toch doe ik mijn uiterste best om ze omhoog te wiebelen in een argwanende blik naar mijn verpleegkundige. Mijn naïeve mening was altijd dat ik alleen maar

Oh ja, grenzen…

Oh ja, grenzen…

Het is weer zo ver. Ik zit op de bank in pyjama een broodje te eten bij wijze van avondeten, had eigenlijk nu in een balletles moeten staan en over grofweg twintig minuten op de fiets moeten zitten naar een

‘had ik nou maar…’

‘Had ik nou maar…’

Vandaag opende ik nietsvermoedend mijn Instagram-app. Ik scrolde wat, maar stuitte plots op het overlijdensbericht van een ster uit een realityserie die ik graag kijk. Ik maakte uit de reacties op dat het om zelfmoord ging. De berichten waren zoals

Man alleen voor een raam

Je kunt het niet alleen

“Je kunt het niet alleen.” Dat is een uitspraak die ik niet zou ontkennen. Iedereen heeft mensen om zich heen nodig die je warmte en liefde geven, mensen bij wie een knikje al voldoende is om elkaar te begrijpen, mensen

Krijg ik wel een kans?

Krijg ik wel een kans?

De laatste tijd lijkt er zoveel meer openheid te zijn over depressie. Reclames op tv, programma’s, spotjes op het internet, YouTubers die er open over zijn, scholen die er berichten over plaatsen. Maar als je er echt mee te maken

De vorm van de dag

De vorm van de dag

Een goede dag Mijn psychiater vroeg aan me hoe het ging. Mijn eerste reactie was “Tsja, ik heb een goede dag vandaag.” Zo’n uitspraak die ik eigenlijk niet altijd hardop durf te doen uit angst dat ik mezelf ermee vervloek.

Onherkenbaar

Onherkenbaar

Deze blog gaat in op zelfbeschadiging en misbruik. Zorg voor jezelf en lees deze blog niet wanneer je denkt dat dit niet goed voor je is. Neem contact op met Sensoor als je behoefte hebt aan een gesprek. Het is

Onschuldige daders

Onschuldige daders

Deze blog gaat in op seksueel misbruik. Denk aan jezelf en neem contact op met Sensoor als je behoefte hebt aan een gesprek. Laatst had ik een gesprek met iemand over triggers. De aanleiding hiervoor was eigenlijk vooral de zogenaamde

vrije tijd

Mijn ‘vrije tijd’

Sommige mensen reageren wat jaloers als ze horen dat ik niet kan werken. “Oh, wat ik wel niet zou kunnen doen met al die tijd!” Maar zo zit het niet helaas, ik heb eigenlijk vrij weinig tijd. Ik ben moeder

Bang in het vliegtuig

Bang in het vliegtuig

Ik ga een aantal dagen op vakantie. Even er tussen uit om te genieten van de zon en te ontspannen na deze heftige periode. Ik stap net het vliegtuig in en ga zitten op mijn toegewezen stoel. Ik heb gekozen

Vergeving

Vergeving

Elke dag heb ik last van mezelf. Er gaat geen seconde voorbij dat ik niet bewust ben van mijn aanwezigheid. Dat ik besta, dat ik ruimte inneem, zowel geestelijk als lichamelijk. Ik sta er waarschijnlijk te veel bij stil, ik

Beperkte veiligheid

Beperkte veiligheid

Protect me from what I want. De zinnen die je het liefst over de daken wilt schreeuwen of op je lichaam wilt tatoeëren, maar waarvan je eigenlijk niet wilt dat mensen vragen “ja maar wat is dan datgene wat je

Man loopt weg vrouw huilt daarom

Verlatingstrauma: verlaat me (niet)

Een tijdje terug benoemde mijn therapeute dat ‘verlating een rode lijn vormt in mijn leven’, met als toevoeging dat het al bij mijn geboorte is begonnen – daar schreef ik in een eerdere blog kort over. Ze noemt het zelfs

Open over mijn depressie

Open over mijn depressie

Ik ben iemand die openlijk uitkomt voor het feit dat ik een depressie heb. Ik zou niet weten waarom dat raar zou zijn. Aan ziek zijn kun je niks doen, dus waarom zou je je moeten schamen dat je iets

zee

De kern

Ik ben depressief geweest, ik ben hypomanisch geweest, ik ben donker geweest, ik ben suïcidaal geweest. Ik ben agressief geweest, ik ben over mensen heengedenderd, ik heb mensen vernederd, gepest, emotioneel gekrenkt en ook wel eens fysiek geraakt. Ik ben