Help, ik heb een lichaam

Help, ik heb een lichaam

Ineens denk ik: Klopt mijn hart nog wel? Ik voel en luister aandachtig. Tik, tik, tik, dat is hem, onmiskenbaar. Maar slaat hij nou een slag over? Ik leg een vinger op mijn pols, later in mijn hals. Voel ik

Ik ontrafel de chaos

Ik ontrafel de chaos

Ik schuif het schrijven van deze blog al een tijdje voor mij uit. Er zijn een paar redenen waarom ik het moeilijk vind. Ik weet niet precies hoe ik het zo moet schrijven dat het een duidelijk verhaal wordt. En ik

Zomerse dagen

Zomerse dagen

Wanneer de prachtigste zomerdagen voelen alsof er storm op komst is, weet je dat het mis is. Ken je dat gevoel? Dat je ‘s ochtends wakker wordt en dat je lamgeslagen hoopt dat ‘s nachts de wereld is vergaan, zodat

Vijf laura’s

Vijf Laura’s

Afgelopen week hebben Peut en ik kennisgemaakt met vijf verschillende Laura’s. Bange Laura, je-mag-alles-met-me-doen Laura, Laura die zichzelf helemaal afmaakt, Laura met wie altijd alles goed is en heel eventjes met de verdrietige, eenzame Laura. Allemaal Laura. Allemaal ik. Vier

Gemijmer op vakantie

Gemijmer op vakantie

Hmmmmm, heerlijk, vakantie! Lekker onthaasten, tot rust komen, genieten. Iets om reikhalzend naar uit te kijken in tijden van stress. Het vliegtuig instappen en gáán, de ontspanning tegemoet… Dit is waar en toch ook niet. Vakantie is ook: een onbekende

Ingewikkeld

Ingewikkeld

Al sinds even ligt alles stil. Mijn contacten, mijn Instagram, mijn studie. Ik voel me gevangen in iets ingewikkelds. Ik heb er eigenlijk nog niet over nagedacht hoe het precies zit, omdat ik er te moe voor ben en er

(n)ooit tevreden

(N)ooit tevreden

Vandaag heeft de krachtige ik de overhand. Niet te, maar wel vol zelfvertrouwen. Ik ga sporten, ik ga weer op krachten komen en ik ga het helemaal maken. Misschien met mijn kunst, misschien in een ‘gewone’ baan. Via de dagbesteding

Vieze depressie een zonnebloem die al aan het vergaan is

Mijn depressie is lelijk en vies

De afgelopen jaren ontstaat er meer openheid rondom depressies. Er zijn tv-programma’s, er zijn boeken en ervaringsverhalen en stapje voor (klein) stapje wordt het stigma afgebroken. Toch zijn er vaak nog dingen die ik mis als ik het met mede-depressievelingen

Ik voel me niet gezien

Ik voel me niet gezien

Ik voel me niet gezien Al jaren voel ik mij niet gezien, letterlijk en figuurlijk. Ik heb dit letterlijk genomen door een eetstoornis te ontwikkelen, mijzelf niet te laten zien. Klein te maken. Keer op keer krijg ik voor mijn

castles fence love symbol 39495

Verslavend verliefd

Van al mijn verslavingen is die aan de verliefdheid het hardnekkigst. Misschien omdat het een upper is, in een leven vol biologische en onnatuurlijke downers. Ik heb een aantal jaar er niet aan toegegeven en ik beviel niet. Toen deed

Hallo, ik ben een mens

Hallo, ik ben een mens

Men vindt mij leuk. Sociaal, spontaan, er zijn zelfs mensen die mij open noemen. Dat betekent dat ik geslaagd ben als kameleon. Een knikkende kameleon, aangepast naar de situatie. Maar ik wil geen kameleon zijn, ik wil er zijn. In

Wie ben ik?

De draden om mijn hart

Ik moet een persoonlijk plan inleveren voor de aanvraag voor dagbesteding. Het onderdeel persoonsgegevens is prima te doen… Maar dan. Ik loop helemaal vast op de vraag: ‘Wie ben ik?’ Ik kan wel janken, of nee, dat kan ik niet.

Genezen

Genezen

En toen had ik eindelijk de put uit den treure bekeken. Mijn nagels tot diep in de modderige zijkanten gedrongen. Uit doodsnood geklauwd, gescheurd, gewrongen. Tot ik mijn hoofd boven de gekartelde randen kon steken en de eerste straal zonlicht

Fall down seven times, stand up eight

Fall down seven times, stand up eight

Een week geleden checkte ik mijzelf vrijwillig in op de open afdeling van de kliniek. Helaas ben ik al sinds mijn 15e jaar de verantwoordelijke voor mijn eigen behandeling. Het voelt als je eigen advocaat zijn terwijl je schuldig bent,