Ik kan het wel alleen, maar dat hoeft niet

Ik kan het wel alleen, maar dat hoeft niet

Het is inmiddels al twee jaar geleden dat ik de deur van de specialistische GGZ instelling dichttrok. Mijn behandelaar haalde het bloed onder mijn nagels vandaan -en ik waarschijnlijk ook bij haar- en na eindeloos sjorren door psychologen, psychiaters, verpleegkundigen

Terug naar de ggz

Terug naar de GGZ

De kogel is door de kerk: ik ga hulp zoeken. De afspraak bij mijn huisarts om te praten over een doorverwijzing is gemaakt. Zeggen dat ik daar weinig zin in heb, is een optimistische formulering. Ik knaag nog liever mijn

Mag ik…?

Mag ik…?

De fysiotherapeut geeft me een dekentje en een kruik. Alles in mij zegt dat dat niet mag, dat het verkeerd is, dat ik het niet mag ontvangen, dat hij nu moeite voor me moet doen. Hij verzekert me dat het

En dan de finale diagnose…

Overcompenseren

Onze blogger Aurelia is 26 januari 2018 zelfverkozen gestorven na het doorlopen van een intensief euthanasieproject. Uit respect voor wat zij ons wilde vertellen kun je al haar blogs hier nalezen.  Trigger Warning – Deze blog gaat in op euthanasie

Ik ben, wie ik ben

En dan heb je je diagnose. Ik loop de deur uit. Kijk om me heen. Ik weet dat het gek klinkt, maar ik vraag me af of ik er anders uit zie. Ik kijk ook of ik de wereld er

De weg naar huis

De weg naar huis

Buiten regent het. Eigenlijk regent het de hele dag al. Het weer ziet er troosteloos uit. ‘Goedemiddag, deze alsjeblieft’. Alweer iemand die een paraplu bij me koopt. Ik grap ‘Oh is het weer zo ver in ‘t land’. Van binnen

Ik mail je nog wel…

Ik mail je nog wel…

Ken je dat zinnetje “Ik kom er later nog op terug.” Of deze misschien “We zien het wel.” “Als ik tijd heb” is ook zo’n mooie uitspraak. Wat moet ik daarmee. Waar ben ik dan aan toe? Waarom maken we

Kale tak

Kale tak

Grijze wolken kleuren de lucht. De bomen steken hun kale takken omhoog. Ik voel mij een kale tak. Dor, doods, nutteloos, waardeloos. De grijze kleur van de wolken past bij de mist in mijn hoofd. De mist in mijn hoofd

“onder de hemel is men thuis”

“Onder de hemel is men thuis”

Vandaag sloeg mijn bonkende buurman weer toe. Hij schreeuwde, vond alles kut. Vorige keer was de magnetron het slachtoffer, wat het nu weer was kon ik even niet verstaan. Feit is dat het niet bijdraagt aan mijn woongenot. Ik ben

Je bent niet alleen

Je bent niet alleen

Ik zit als kind op de achterbank van een te volle auto: Ouders ruzie om de route, een verstikkende vakantie-lucht en ongecontroleerd lawaai worden afgewisseld met angstvallige stiltes wanneer mijn vader zijn arm naar achter zwaait. Ik draai nog eens

Meer dan mensenschuw

Meer dan mensenschuw

Als kind hield ik al niet zo van andere mensen. Terwijl mijn broer vriendjes maakte op de camping, zat ik liever alleen in de zandbak. Nog erger dan andere kinderen, vond ik volwassenen. Ze waren groot, intimiderend en begonnen te

Door de mand vallen

Door de mand vallen

‘Waarom heb je het verwijderd?’ Zodra je het schrijft is het waar. Zodra het op papier staat, kunnen anderen het lezen, weet je wel. Zullen ze zien wie je bent. Zullen ze er wat van zeggen. En op dat moment,

Iets anders proberen

Iets anders proberen

Precies volgens de planning dient de volgende depressie zich aan. Eind november en tijd om langzaam de diepte weer ingesleurd te worden. Goede dagen wisselen slechte dagen af, gedachten die ik niet wil hebben, doemen op in mijn hoofd. Maar

Mag ik een label?

Mag ik een label?

Ik denk dat als iets je aandacht trekt, dat veel over jezelf kan vertellen. Zoals bijvoorbeeld de categorieën die onder de stukken op deze website vermeld staan. Ik was nieuw hier, wilde er tussen passen en koos daarom voor mijn

Lijstjesleven

Lijstjesleven

Onvoorspelbaarheid, ik kan er niets mee, het geeft me zorgen en onrust en angst. Angst laat mijn brein op volle toeren werken. In mijn nooit eindigende zoektocht naar rust werkt mijn brein continu en wordt het gestuurd en gevoed door

Hoe het allemaal begon…

Hoe het allemaal begon…

Ik zit voor de eerste keer bij mijn psychologe. Ze vroeg mij de primaire herinnering naar boven te halen. Het moment waarop het voor mij voelde dat het begon. Of eigenlijk mis ging. Ik vertelde het verhaal. Al huilend. Want

Zonder diagnose

Nog even geen diagnose. Dinsdag is de dag dat de stickertjes uitgedeeld gaan worden. Het is zo dubbel. Ik ben al tien jaar hulpverlener en werk met complexe problematiek. En opeens kon ik het niet meer. De koek was op.

Je zou me verlaten…

Je zou me verlaten…

Beste Depressie, Hoewel “Beste” geen passende aanhef is zal ik je maar vriendelijk toespreken. Boos op je worden werkt namelijk niet heb ik gemerkt. Tijdens mijn laatste opname nam je me te grazen, depressie. Ik dacht dat je op volle

Nachtmerrie van een sociaal angstige

Nachtmerrie van een sociaal angstige

Sociale angst is mijn duidelijkste psychische probleem, ik pas naadloos in alle omschrijvingen die erbij horen. Alles dat te maken heeft met sociale evenementen of opgemerkt worden in een gezelschap is onbedaarlijk eng. Ik zie het meestal niet als een

En dan de finale diagnose…

Einde euthanasietraject komt in zicht….

Onze blogger Aurelia is 26 januari 2018 zelfverkozen gestorven na het doorlopen van een intensief euthanasieproject. Uit respect voor wat zij ons wilde vertellen kun je al haar blogs hier nalezen.  Triggerwarning: deze blog gaat over een sterke doodswens en

Wantrouwend vertrouwen

Wantrouwend vertrouwen

De mensen die dichtbij staan lijken gevaarlijk. De muren van mijn huis komen op me af. Mijn boos schreeuwende buurman maakt dat ik me wil verstoppen. Ik hoor mijn eigen stem veel te kwetsbare dingen vertellen. Ik wil het liefst

Omgekeerde wereld

Omgekeerde wereld

Dossiers opvragen. Ik denk voor vele dsm’ers herkenbaar. Waarom? Voor mij persoonlijk geldt dat ik vaak ‘vergeet’ hoe dingen gegaan zijn, wat er gezegd is en ik wil ‘controleren’ of de hulpverlening wel open is richting mij. Persoonlijk heb ik

Hoe slechter soms beter is

Hoe slechter soms beter is

Trigger warning – Deze blog gaat in op automutilatie Een vriendin van me zei heel lief dat ik heel hard bezig ben en enorme stappen aan het zetten ben. “I know, you probably can’t see it, but chick, you’re growing!!!”

The fear of missing out

The Fear of Missing Out

Met een mobiele telefoon in de hand ligt tegenwoordig de wereld aan je voeten. Afstand doet er niet meer toe, je kunt met iedereen praten en overal van op de hoogte van blijven. Ik ben iemand die dankbaar gebruik maakt

Angst of onrust: mag ik slapen?

Angst of onrust: Mag ik slapen?

Slapen jullie al? sla·pen (sliep, heeft geslapen) 1 de slaap ondergaan 2 niet waakzaam zijn; = suffen 3 tijdelijk buiten werking zijn: slapende (bank)rekening waarmee lange tijd niets is gebeurd 4 (van ledematen) tijdelijk krachteloos zijn en een tintelend gevoel

Bij twijfel, altijd blijven uitstellen

Bij twijfel, altijd blijven uitstellen

Een tijdje geleden schreef ik hier mijn eerste stuk. Sindsdien zijn er best veel ideeën opgekomen om over te schrijven, ik werd zelfs een beetje enthousiast, maar toch kwam het er maar niet van. Het heeft eigenlijk een hele simpele

Acting-out

Acting-out

Helaas ben ik nog niet in staat om therapie te volgen. Wél heb ik een wekelijkse afspraak met mijn psychiater vanwege het enigszins goede contact. Hij is degene die mij de verschillende kanten van mij laat zien. Ik hoor je

Ik-wil-dood-dagen

Ik-wil-dood-dagen

Trigger warning: Deze blog gaat in op suïcidale gedachten. Raadpleeg www.113.nl in geval van psychische nood. Soms sta ik op en begint mijn hoofd direct tegen me te praten. “Jij bent echt een stom rotwijf.” “Je kan helemaal niks.” “Je

Diagnose: stille wateren, diepe gronden

Diagnose: Stille wateren, diepe gronden

Alle Dagen Heel Druk? wis·pel·tu·rig (bijvoeglijk naamwoord, bijwoord) 1veranderlijk* In mijn leven heb ik regelmatig mensen horen zeggen dat ik druk ben. Wispelturig, aanwezig, té enthousiast. ADHD-er kwam ook regelmatig voorbij en alhoewel ik daar wel om kon lachen, zat het